TOP
Ad Astra Μπραντ Πιτ

Το «Ad Astra» με τον Μπραντ Πιτ σε πάει στα άστρα

Ο Μπραντ Πιτ μας ταξιδεύει στο διάστημα με την ταινία «Ad Astra»

Ένας χολιγουντιανός σταρ που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να πρωταγωνιστήσει σε μια ταινία όπου να είναι αστροναύτης, ταινία τελείως διαστημική. Γιατί ανέκαθεν το Hollywood προσπαθούσε να αναδείξει την σημαντική δουλειά της Nasa. Πέραν όμως του εθνικιστικού στοιχείου, κακά τα ψέματα, είναι δύσκολο να είσαι αστροναύτης.

ad astra

© Francois Duhamel

Από το φουτουριστικό και αλλόκοτο, αλλά ταυτόχρονα απίστευτα ενδιαφέρον, «Interstellar», όπου η ανθρωπότητα στρέφεται εξολοκλήρου στα διαστημικά επιτεύγματα για τη διάσωση της, στο ρεαλιστικότατο και αγαπημένο – κορυφαίο κατά την γνώμη μου – «Gravity», όπου η αγωνία του πότε αυτή η αξιόλογη γυναίκα θα φτάσει επιτέλους στην γη, μέχρι το «Lucy in the sky» το οποίο βασίζεται σε αληθινή ιστορία και δείχνει τη δυσκολία προσαρμογής μετά την επιστροφή από τον διεθνή διαστημικό σταθμό, δεν καταλήγουμε πουθενά πάλι. Γιατί το διάστημα είναι άπειρο όπως και οι ταινίες γι’ αυτό. Γιατί άλλωστε ξεχνιέται η «Οδύσσεια του Διαστήματος» του Κιούμπρικ; Ή μήπως το κλασσικό «Apollo 13», η «Επαφή» ή η προσπάθεια του Ματ Ντέιμον να επιβιώσει στον πλανήτη Άρη;

Όμως ήρθε και η ώρα για τον ώριμο πλέον Μπραντ Πιτ να κατακτήσει το διάστημα στο σκεπτικιστικό «Ad Astra» όπου με την κλασική, ελαφρώς πιο ρυτιδιασμένη φάτσα του με τα σαρκώδη χείλη και τα ακόμη πανέμορφα γαλάζια μάτια του, βασανίζεται πολύ πνευματικά. Διανύοντας μία ακόμη καραντίνα μέσα σε άλλη καραντίνα, η αίσθηση που αφήνει η ταινία ταιριάζει στην ελαφρά μελαγχολική και με φάσεις εσωτερικής αναζήτησης εποχή που διανύουμε.

Μπραντ Πιτ Ad Astra

© Francois Duhamel

Πλοκή

Όντας τελειομανής και υπερταλαντούχος στο είδος του ο αστροναύτης Ρόι ΜακΜπράιντ (Μπραντ Πιτ), αφού είχε να μοιάσει στον πατέρα του (Τόμι Λι Τζόουνς), έχοντας αφοσιωθεί πλήρως στις αποστολές του και έχοντας παραμελήσει τη σύζυγο (Λιβ Τάιλερ), έχει να αντιμετωπίσει μια αποστολή πρόκληση. Να ανακαλύψει τι έγινε στην τελευταία αποστολή του ίδιου του πατέρα του, καθώς νέα στοιχεία έχουν προκύψει. Με μέντορα και συνταξιδιώτη τον χαρακτήρα που υποδύεται ο Ντόναλντ Σάδερλαντ (ο οποίος είναι πολυαγαπημένος ηθοποιός που αναρωτιέσαι αν θα βγει ποτέ στην σύνταξη, στην ίδια κατηγορία με Τζούντι Ντεντς και Άντονι Χόπκινς), ξεκινά μία περιπέτεια στο διάστημα που έχει καταληφθεί πλέον από την ανθρωπότητα και επικρατούν στους πλανήτες συνθήκες κυριαρχίας των μεγάλων δυνάμεων. Οι συνθήκες αυτές έχουν επιστημονικό και κοινωνικό-πολιτικό φουτουριστικό ενδιαφέρον.

Η ταινία είναι ουσιαστικά αφιερωμένη στον κεντρικό χαρακτήρα που υποδύεται ο Πιτ. Γιατί η ουσία της ταινίας είναι η αναζήτηση του εαυτού του, ίσως και μέσα από τον πατέρα που καλά-καλά δεν γνώρισε. Είναι σημαντικό να αναφέρονται οι ταινίες στην ψυχολογική επίδραση του γονέα στο παιδί είτε είναι απών, είτε είναι παρών. Και το «Ad Astra» δένει πολύ ωραία τέτοια ζητήματα με την επιστημονική φαντασία και την περιπλάνηση στο διάστημα, με τόσο αρμονικό τρόπο που επικεντρώνεσαι τελικά στον πρωταγωνιστή Ρόι και την δική του Οδύσσεια. Βέβαια δεν θα μπορούσε να λείπει το στοιχείο του καθαρού άγχους για το πότε θα επιστρέψει στην πανέμορφη Γη μας. Γιατί η σωστή διαστημική ταινία τελικά τονίζει το πόσο όμορφος, ανθρώπινος και τέλεια πλασμένος από τη μητέρα φύση είναι ο πλανήτης μας.

ad astra μπραντ πιτ

© imdb

Ο πλανήτης Γη είναι κατοικημένος από τους ανθρώπους που όσα άσχημα και αν έχουν κάνει, είναι το είδος που αισθάνεται, ζει, νιώθει, κάνει λάθη και την δική του επαφή αναζητάς όταν είσαι χαμένος στο διάστημα. Το ανθρώπινο είδος που τόσο είχαν ζηλέψει οι θεοί στην αρχαία μυθολογία. Κάποιοι χαρακτήρισαν την ταινία ακόμη και θρησκευτική αλλά θα διαφωνήσω, γιατί απλώς θέτει τα κλασικά ερωτήματα της ύπαρξης μας στο αχανές σύμπαν και το αν υπάρχει ζωή εκεί έξω πέρα από εμάς. Με μια ελαφριά μελαγχολία, ο εσωστρεφής χαρακτήρας του Ρόι είναι ό,τι χρειαζόταν ο Μπραντ αυτή την εποχή. Άλλωστε έχει υποδυθεί και άλλες φορές τέτοιους χαρακτήρες. Παρ’ όλα αυτά υπήρξε πιο δυνατός υποκριτικά σε άλλες ταινίες. Προσωπικά θεωρώ ότι δεν είναι η καλύτερη του στιγμή, αλλά η πορεία του είναι ποιοτικά σταθερή.

Το επιστημονικό στοιχείο έχει τονωθεί από τον σκηνοθέτη με πολύ ωραίο τρόπο. Η φωτογραφία, ο φωτισμός και όλα τα σκηνικά συνετέλεσαν στην επιστημονικά ορθή απόδοση των γεγονότων. Η σκηνή αντιπαλότητας για τα πολύτιμα καύσιμα στην σελήνη είναι άρτια δοσμένη. Το φουτουριστικό – βιομηχανικό – καλλιτεχνικό στοιχείο δεν μπορούσε να λείπει από μια τέτοια ταινία και έχει αποδοθεί ισορροπημένα σε σύγκριση με άλλες ταινίες που υπερβάλλουν. Με απλά λόγια εάν ήμουν αρχιτέκτονας και επιστημονικός σύμβουλος που δούλεψε σε αυτή την ταινία, θα ήμουν περήφανη για τη δουλειά μου.

Παραθέτω εδώ για κλείσιμο τον τελευταίο μονόλογο του χαρακτήρα (αγγλικά και ελληνικά) τον οποίο κατέγραψα αυτολεξεί αφού παρακολούθησα δύο φορές την σκηνή και ο οποίος νομίζω θα ταιριάξει σε όλους μας αφού βγούμε από την καραντίνα:

«I am steady, calm. I slept well (with) no bad dreams. I am active and engaged. I am aware of my surroundings and those in my mesosphere. I am attentive. I am focused on the essential and exclusion of all else. I am not sure about the future, but I am not concerned, I will rely on those closest to me and I will share their burdens as they shall mine. I will live and love. Submit.»

«Είμαι σταθερός, ήρεμος. Κοιμήθηκα καλά χωρίς εφιάλτες. Είμαι ενεργός και αφοσιωμένος. Γνωρίζω το περιβάλλον μου και εκείνα στη μεσόσφαιρα μου. Είμαι προσεκτικός. Είμαι επικεντρωμένος στο ουσιαστικό και τον αποκλεισμό όλων των άλλων. Δεν είμαι σίγουρος για το μέλλον, αλλά δεν με απασχολεί, θα βασιστώ σε εκείνους που βρίσκονται πιο κοντά μου και θα μοιραστώ τα βάρη τους καθώς και εκείνοι τα δικά μου. Θα ζήσω και θα αγαπήσω. Υποβολή αναφοράς.»

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Αν και έχει σπουδάσει Χημικός Μηχανικός, η αγαπημένη της βιομηχανία ήταν πάντα αυτή του θεάματος. Έτσι, έπειτα από σεμινάρια ιστορίας του κινηματογράφου και ως κλασσική καλλιτεχνική φύση, σχολιάζει με λεπτομέρεια, ευαισθησία και αγάπη την 7η τέχνη και τις εξελίξεις στον χώρο του cinema και της μικρής οθόνης. Με λατρεία τη φύση, χόμπι τη μουσική, ζωγραφική και φωτογραφία και παρατηρητικότητα στο maximum, όνειρο της είναι να ασχοληθεί με τη δημιουργία ντοκιμαντέρ με θέμα την προστασία του περιβάλλοντος. Γιατί η δημιουργία είναι μαγεία.