TOP

Πού πήγε η ανθρωπιά σου, συνάνθρωπε;

Πού πήγε η ανθρωπιά σου, συνάνθρωπε; Συγκλονισμένη από τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, πήρα την απόφαση να εκφράσω τον προβληματισμό μου και την πίκρα μου για την κοινωνία, για τον συνάνθρωπο, μέσα από αυτό το άρθρο.

Αυτό που συνέβη πριν από λίγες ημέρες στη Νέα Σμύρνη (εννοώ την επίθεση του αστυνομικού σε πολίτη), δυστυχώς, δεν είναι κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί. Έχει συμβεί, ωστόσο, και αρκετές φορές το αντίστροφο, δηλαδή επίθεση πολιτών σε αστυνομικούς (Μην παρεξηγηθώ. Εννοείται ότι σε όλες τις μορφές βίας, απ’ όπου κι αν προέρχονται, είμαι αντίθετη). Δεν επιθυμώ να πάρω θέση. Κι αυτό όχι επειδή φοβάμαι να εκφέρω γνώμη, ποτέ δεν φοβήθηκα κάτι τέτοιο, αλλά επειδή είμαι κόρη αστυνομικού και ίσως να θεωρηθεί ότι είμαι προκατειλημμένη (αν και έχω μάθει στη ζωή μου να είμαι αντικειμενική και όσοι με ξέρουν καλά, το γνωρίζουν αυτό. Πάντα μελετάω όλα τα δεδομένα και μετά εκφράζω την άποψή μου για ένα θέμα).

Παρακολουθώντας και διαβάζοντας τέτοιες ειδήσεις τα συναισθήματα που κυριαρχούν είναι πίκρα, απογοήτευση, θλίψη, προβληματισμός. Κι αυτό που αναρωτιέμαι συχνά είναι που έχει χαθεί η ανθρωπιά μας. Αν το παρατηρήσεις, παντού επικρατεί ο θυμός, το μίσος και όλοι κοιτάμε να μειώσουμε, να προσβάλλουμε και να πονέσουμε τον συνάνθρωπό μας. Αυτό το βλέπει κανείς είτε στην καθημερινότητά του, σε γνωστούς και άγνωστους γύρω του, είτε στα social media και την τηλεόραση, παντού! Πού πήγε η ανθρωπιά σου συνάνθρωπε; Γιατί έχουμε χάσει την ανθρωπιά μας; Ένα τεράστιο “ΓΙΑΤΙ” είναι αυτό που με στοιχειώνει.

Αντί να σκεφτόμαστε σφαιρικά και να ζυγίζουμε τα λεγόμενα και τις πράξεις των άλλων, βγάζουμε “χολή”. Θες από ζήλεια; Θες επειδή αισθανόμαστε εμείς μειονεκτικά; Δεν ξέρω τι να πω. Το θέμα είναι ότι αυτό θα πρέπει να αλλάξει, γιατί έχει επιπτώσεις σε όλους τους τομείς. Καταλαβαίνω το ότι ίσως η έκρυθμη κατάσταση να ενισχύεται ακόμη περισσότερο λόγω του lockdown. Έχουμε αποξενωθεί όλοι. Τα νεύρα μας έχουν φτάσει σε άλλο επίπεδο και νιώθουμε σαν “φυλακισμένοι” (κι εγώ μαζί σας). Σίγουρα αυτός είναι ένας βασικός λόγος που μπορεί να έχουμε αυξημένα νεύρα. Αλλά όλη αυτή η κακία, το μίσος και τα νεύρα, ό,τι και να γίνει, δεν είναι σωστό να το ξεσπάμε στους άλλους, είτε δια ζώσης είτε διαδικτυακά.

Δεν εννοώ να μην αντιδράμε (προς Θεού). Αυτό που εννοώ είναι να μην φτάνουμε στα άκρα και να μην χρησιμοποιούμε λεκτική, σωματική ή άλλου είδους βία. Γιατί στο κάτω κάτω έτσι, εκτός από την ανθρωπιά μας, χάνουμε και το δίκιο μας. Πρέπει με κάποιο τρόπο να διοχετεύουμε την ένταση και τα νεύρα μας χωρίς αυτό να έχει επιπτώσεις στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Χωρίς να γινόμαστε άλογα όντα. Χωρίς να χάνουμε την ανθρωπιά μας.

Πρέπει να είμαστε αληθινοί, ειλικρινείς και ανιδιοτελείς. Να δίνουμε ένα χέρι βοηθείας στον συνάνθρωπό μας και να τον υποστηρίζουμε, όχι, όμως, επειδή θέλουμε να ζητήσουμε κάτι ως αντάλλαγμα. Να το κάνουμε επειδή το αισθανόμαστε. Να ωθούμε τον συνάνθρωπό μας σε βήματα για το καλό του, αλλά να μην τον ζηλεύουμε γι’ αυτό. Γενικά, πρέπει να κάνουμε μια εσωτερική αναζήτηση, να απομονώσουμε τα θετικά μας στοιχεία και αυτά να υιοθετούμε. Μόνο έτσι, υπάρχει ελπίδα να περιοριστεί όσο γίνεται αυτό το κύμα βίας και μίσους που έχει ξεχυθεί τον τελευταίο καιρό.

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
1
+1
1
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Αν και έχει καταγωγή από το Αγρίνιο (μην ακούτε τις κακές τις γλώσσες, δεν είναι όλοι τόσο κακοί όσο λένε από εκείνα τα μέρη) έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αθήνα και έχει τρελή αδυναμία στη Θεσσαλονίκη. Έχει αποφοιτήσει από το τμήμα Επικοινωνίας του Παντείου Πανεπιστημίου και ολοκληρώνει τις μεταπτυχιακές σπουδές της στη Ρητορική των Μέσων. Όταν έχει ελεύθερο χρόνο τον περνάει με την οικογένεια και τα δύο σκυλιά της. Λατρεύει τα ψώνια, τη μουσική, τις ατελείωτες βόλτες στις γειτονιές της Αθήνας, τα ταξίδια και εννοείται το... ΦΑΓΗΤΟ! Όνειρό της να επισκεφθεί όσες περισσότερες χώρες γίνεται (εντός και εκτός Ευρώπης).