TOP
Πού χάθηκε μπερναντέτ

«Πού Χάθηκες, Μπερναντέτ;»: Η Κέιτ Μπλάνσετ ζει την περιπέτεια

Η ταινία που πραγματικά αγάπησα και συνιστώ ανεπιφύλακτα, γιατί εκτός των άλλων μου έφτιαξε και την διάθεση, είναι το «Πού χάθηκες Μπερναντέτ;» (Where’d You Go, Bernadette).

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τα βασικά. Η ταινία είναι βασισμένη σε ομότιτλο βιβλίο της Maria Semple το οποίο δεν έχω διαβάσει και δεν γνωρίζω κατά πόσο πιστή είναι η ταινία σε αυτό, αλλά δεν με ενδιαφέρει κιόλας.

Οι κεντρικοί χαρακτήρες

Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι η Μπερναντέτ Φοξ (Bernadette Fox) υποδυόμενη από το τέρας ταλέντου, την Κέιτ Μπλάνσετ. Η Μπερναντέτ λοιπόν είναι μια γυναίκα εσωστρεφής αλλά τόσο καλλιτεχνική και δημιουργική από την φύση της που το μόνο που θα μπορούσε να επαγγέλλεται είναι αρχιτέκτονας. Το άστρο της φέγγει λαμπρά στα νιάτα της ενώ γνωρίζει και τον μέλλοντα σύζυγο της Έλγκιν Μπραντς, ανερχόμενο μηχανικό-διαμάντι με καριέρα στον κολοσσό Windows, υποδυόμενο από τον τόσο προσγειωμένο, αγαπημένο και ταλαντούχο ηθοποιό Μπίλι Κράνταπ (θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο άρθρο γι’ αυτόν). 

Πού χάθηκε μπερναντέτ

© imdb

Το ζευγάρι αυτό έχει πολλά κοινά όπως περίσσεια εξυπνάδα, δημιουργικότητα, λεπτομερή, περίπλοκο τρόπο σκέψης, ενώ το μαγικό συστατικό του θαυμασμού δεν μπορεί να λείπει από τη σχέση τους, η οποία είναι «κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι» όπως πολύ σοφά λέει ο ελληνικός λαός. Η οπτική όμως γωνία της ταινίας «Πού χάθηκες Μπερναντέτ;» είναι αυτή της κόρης τους, που την αφηγείται. Αυτό λοιπόν το στοιχείο λάτρεψα αρχικά. Γιατί ο θεατής μαθαίνει τους χαρακτήρες, τους κατανοεί και τους ζει καθ’ όλη την διάρκεια. Τονίζω ότι πρέπει να το δείτε μέχρι τέλους πάση θυσία γιατί διαφορετικά θα είναι σαν να μην έχετε φτάσει στον προορισμό του ταξιδιού και να σας γυρνάνε πίσω από το αεροδρόμιο.

Ένα ταξίδι που τα αλλάζει όλα

Μην ξεγελιέστε λοιπόν με την ιστορία αγάπης, καθώς τίποτα δεν είναι ρόδινο στην ταινία «Πού χάθηκες Μπερναντέτ;». Η ιστορία ξεκινάει στο παρόν με την Μπερναντέτ ως μεσήλικη μητέρα μιας εξαιρετικής, αξιαγάπητης έφηβης κόρης και σύζυγο του ενίοτε εργασιομανή αλλά στοργικού συζύγου και πατέρα Έλγκιν, που παρόλα αυτά περνάει μία εσωτερική κρίση. Γυναίκα με έντονο στυλ όπως αρμόζει σε μια αρχιτέκτονα του βεληνεκούς της, α λα Άννα Γουίντουρ από τον χώρο της μόδας, υπερκινητική, με ψυχαναγκασμούς και ψυχοσωματικά προβλήματα, η ίδια αδυνατεί να αναγνωρίσει το πρόβλημα που πολύ ελαφριά αντιμετωπίζει. Η κοινωνικότητα της είναι στο μηδέν. Όλα αλλάζουν όταν η κόρη τους προτείνει ταξίδι στην Ανταρκτική, ως δώρο αποφοίτησης. Η Μπερναντέτ λοιπόν πιάνεται από εκεί και πράγματι θέλει να συμμετέχει στο ταξίδι αλλά τα προβλήματα άγχους στέκουν τελικά εμπόδιο.

Πολλά γεγονότα εκτυλίσσονται έπειτα από αυτό, που είναι τα συμπτώματα της συμπεριφοράς της, με αγαπημένο χαρακτηριστικό της την κακή με την «έξυπνη» τεχνολογία σχέση της. Είναι κωμικοτραγικό αυτό που συνέβη με την τεχνολογία, δείτε το και θα με θυμηθείτε. Ο σύζυγος της ανησυχεί και γενικά το ζευγάρι περνάει από κρίση. Η Μπερναντέτ είναι ένας άνθρωπος που έκανε πολλές θυσίες για να μεγαλώσει την κόρη τους και όντας άτομο που έχει καταπιέσει το τεράστιο ταλέντο και τη δημιουργικότητά της αντιδρά κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Πού χάθηκε Μπερναντέτ

© Annapurna Pictures

Ρεαλισμός χαρακτήρων

Θέλω να καταλήξω στον ρεαλισμό των χαρακτήρων και της ιστορίας. Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν στην τελική γιατί απλά όλοι έχουν δίκιο, μέχρι και τον τελευταίο χαρακτήρα. Τελικά το έργο μας ταξιδεύει και κυριολεκτικά στην άκρη του κόσμου γιατί η Μπερναντέτ χάθηκε στην Ανταρκτική με την οικογένεια να την ψάχνει απεγνωσμένα, εξ’ ου και ο τίτλος. Η ταινία δημιουργεί τα ίδια συναισθήματα με το επίσης αξιολάτρευτο ταξιδιωτικό «Η κρυφή ζωή του Γουόλτερ Μίτι» με τον Μπεν Στίλερ. Αν δεν είδατε ούτε αυτό μην τα δείτε μαζί γιατί μπορεί να μην το αντέξετε από την συγκίνηση. Το τέλος είναι γλυκό και έρχεται μια όμορφη κάθαρση.

Θα ήθελα να τονίσω όμως το σκηνοθετικό και καλλιτεχνικό κομμάτι της ταινίας που έχει στηθεί τόσο προσεγμένα και ορθά όσο αξίζει στους αρχιτέκτονες που τόσο αγαπώ. Και ξέρω πολλούς. Προσωπικά μου άρεσε που ο σκηνοθέτης Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ προσεγγίζει το θέμα, αν και σοβαρό, πιο ελαφριά. Ισορροπεί το κωμικό με το τραγικό στοιχείο, γι’ αυτό και η ταινία αφήνει μια γλύκα στο τέλος. Τονίζει επίσης τον επιφανειακό τρόπο ζωής στα Αμερικανικά προάστια αλλά και την ανθρωπιά που τελικά υφίσταται. Τα στοιχεία της τόλμης, της τύχης και του timing είναι επίσης σημαντικά στην ζωή και τονίζονται και στην ταινία. Θυμίζει επίσης σε κάποια στοιχεία την επιτυχημένη σειρά «Μονκ» με τον ψυχαναγκαστικό πρωταγωνιστή ντετέκτιβ, που ευχάριστα όμως παρακολουθείται.

Όσο για το καλλιτεχνικό στοιχείο ένα θα σας πω: Το βιογραφικό βίντεο της Μπερναντέτ αποδεικνύει την μαεστρία ολόκληρου του έργου. Για να δημιουργηθεί αυτό το βίντεο με το ύφος των συντελεστών-γνωστών κι αγαπημένων ηθοποιών, που υποδύονται καθηγητές αρχιτεκτονικής και κοντινούς ανθρώπους, με το δημοσιογραφικό στιλ που αρμόζει, την λεπτομέρεια στην αρχιτεκτονική δουλειά της Μπερναντέτ, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο τελειώνει και γενικά μας συνδέει με την ιστορία, χρειάστηκε πολλή δουλειά. Ο τρόπος αφήγησης γενικά μου άρεσε. Γιατί και το βίντεο αφήγηση είναι. Όσο για το ταξίδι σε αυτόν τον ιδιαίτερο προορισμό ταίριαξε άψογα με την οικογένεια αυτή.

Αφεθείτε λοιπόν στην θέαση και ζήστε αυτή την περιπέτεια!

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
3
+1
0
+1
2
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Αν και έχει σπουδάσει Χημικός Μηχανικός, η αγαπημένη της βιομηχανία ήταν πάντα αυτή του θεάματος. Έτσι, έπειτα από σεμινάρια ιστορίας του κινηματογράφου και ως κλασσική καλλιτεχνική φύση, σχολιάζει με λεπτομέρεια, ευαισθησία και αγάπη την 7η τέχνη και τις εξελίξεις στον χώρο του cinema και της μικρής οθόνης. Με λατρεία τη φύση, χόμπι τη μουσική, ζωγραφική και φωτογραφία και παρατηρητικότητα στο maximum, όνειρο της είναι να ασχοληθεί με τη δημιουργία ντοκιμαντέρ με θέμα την προστασία του περιβάλλοντος. Γιατί η δημιουργία είναι μαγεία.