TOP
patriarchia

Πατριαρχία ή κυριαρχία;

– Τί είναι;

– Αγοράκι ή κοριτσάκι;

– Είναι παιδάκι!

Κάπως έτσι, ξεκινάει η λεγόμενη πατριαρχία ή κυριαρχία, όπως και να το πούμε, το ένα είναι απόρροια του άλλου.

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πώς μπορεί να νιώθει μια γυναίκα, μια μητέρα, ίσως η δική μου ή και η δική σου; Πώς να ένιωσε όταν έμαθε τα ”ευχάριστα”; Ίσως, χάρηκε, ίσως συγκινήθηκε, ίσως πάλι, να αγχώθηκε, να ευχήθηκε να γεννήσει αγοράκι αντί για κοριτσάκι. Μη φανταστείς ότι δεν ήθελε κοριτσάκι, ίσως δεν ήθελε να ”απογοητεύσει” τις προσδοκίες του συζύγου της, των γονιών της ή ακόμα και της κοινωνίας. Για τις δικές της, πάλι, ούτε λόγος! Άραγε, γιατί το να γεννηθεί ένα αγοράκι είναι πιο σημαντικό από το να γεννηθεί ένα κοριτσάκι; Σε κάνει το βιολογικό σου φύλο αυτόματα πιο ισχυρό; Σε κάνει ανώτερο; Μάλλον, όχι, δεν ορίζει το φύλο σου την αρχή σου, την εξουσία σου δηλαδή αλλά κάποια συμφέροντα και κάποιοι σκοποί που πρέπει να εξυπηρετηθούν, ίσως, να την ορίζουν.

baby-feet

Ας ξεκινήσουμε αντίστροφα όμως. Από το να γεννηθεί τελικά αυτό το ”πολυπόθητο” αγοράκι. Ένα αγοράκι που όπως κάθε παιδί, ανεξαιρέτως φύλου, έχει μέσα του την αγάπη, την ενσυναίσθηση, αυθορμητισμό κτλ. Όμως, κάπου στη πορεία αναγκάζεται να φορέσει μία μάσκα, να πνίξει την αγάπη με θυμό, το ενδιαφέρον με αδιαφορία, τη συγκίνηση με λοιδορία προς τους άλλους, να γίνει δηλαδή ο ”Ιούδας” του ίδιου του τού εαυτού, να αυτοπροδωθεί δολοφονώντας τη ψυχή του. Αποκορύφωμα αποτελεί η επιβράβευση που δέχεται για την αρρενωπότητα που προβάλει. Πόση καταπίεση να νιώθει άραγε ένα αγόρι, ένας έφηβος, ένας ενήλικας, οι οποίοι αποκλείνουν από το ”γενικό κανόνα” της αρρενωπότητας; Γιατί να μαθαίνει το αγοράκι να είναι σκληρό και να πνίγει τις ευαισθησίες του; Γιατί να ξεσπά μετά από χρόνια στον εαυτό του, στη σχέση του, στα παιδιά του (αν έχει); Ίσως, κανένα ανθρώπινο ον δε θα έβλαπτε το άλλο αν δεν υφίστατο αυτή τη κακοποίηση μέσα του. Η πατριαρχία δίνει σε λίγους άνδρες πρόσβαση στη κοινωνική ισχύ, ενώ στους υπόλοιπους δίνει την ισχύ ενάντια σε όσους θεωρούν υποδεέστερους, κλέβοντάς τους και το παραμικρό στοιχείο ανθρωπιάς.

Πόσα θύματα πρέπει να θρηνήσουμε ακόμα; Πόσες αθώες ψυχές θα κριθούν ως ένοχες γιατί υπερασπίστηκαν την επιθυμία του; Πόσο καιρό παίρνει στο καθένα μας να αλλάξει έστω και λίγο; Ίσως, από μία μέρα έως και μία ζωή, ίσως από εκείνο το ”αγοράκι ή κοριτσάκι;” που άκουσε πριν καλά – καλά αντικρίσει τον έξω κόσμο, ίσως αυτό το παιδάκι μέσα μας να μας σώσει από τον ”εχθρό”, ο οποίος θέλει να μας αφανίσει, ανεξαιρέτως φύλου.

Θυμάστε, όταν πηγαίναμε δημοτικό, που συνήθως τα αγοράκια χωρίζονταν από τα κοριτσάκια, κι αντιστρόφως, που έβγαζαν συνθήματα προσπαθώντας να νιώσουν ανώτεροι έστω και για λίγο; Όπως, ” Αγόρια ιππότες, κορίτσια μαύρες κότες”. Γιατί άραγε λίγο πολύ όλοι μας να έχουμε μία τέτοια ανάμνηση, γιατί να μας φαίνεται κατόρθωμα ένα κοριτσάκι να παίζει ποδόσφαιρο μαζί με τα αγοράκια ή ένα αγοράκι να κάνει παρέα με κοριτσάκια; Γιατί βάζουμε ταμπέλες στα παιδάκια; Γιατί τα αναγκάζουμε να ακολουθούν ορισμένα στερεότυπα και όσους είναι ο εαυτός τους τους περιθωριοποιούμε; Ίσως, να αναμόχλευσα κάτι ανάλογο από τη μνήμη σας, αν πάλι όχι, χαίρομαι… γιατί όσο παράλογο κι αν ακούγεται μία, δύο ή πολλές τέτοιες στιγμές καθορίζουν τη προσωπικότητα μας σε σημαντικό βαθμό. Καθώς, μεγαλώνουμε στην ίδια κοινωνία, με τις ίδιες αξίες και ιδέες.

boys-girls

Αυτά τα παιδιά γίνονται ενήλικες, άντρες και γυναίκες. Έρχεται η στιγμή να σπουδάσουν, να εργαστούν, να ξεκινήσουν τη ζωή τους. Έχετε σκεφτεί πόσο βαθιά μπορεί να επηρεάσει τη ζωή τους η πατριαρχία ή αλλιώς κυριαρχία; Για παράδειγμα, αν ένας άντρας είναι πιο συνεσταλμένος, τον θεωρούν θηλυπρεπή κι ότι προσβάλει το ανδρικό φύλο. Πώς θα νιώθει αυτός ο νέος; Θα μπορούσα να είμαι εγώ ή εσύ. Αυτός ο νέος ίσως είναι εν δυνάμει αυτός που θα ασκήσει πίεση στη σχέση του, είναι ακόμα ένα θύμα σαν αυτούς που τον ώθησαν εκεί. Μη ξεχνάτε είμαστε όλοι θύματα της πατριαρχίας, θύτες ή θύματα!

Διαβάστε επίσης: Να σέβεσαι τα όρια σου

Αντίστοιχα, μια νεαρή κοπέλα, ίσως, έχει να αντιμετωπίσει ακόμα πιο έντονα την πατριαρχία. Δεν είναι λίγα τα κορίτσια που ξεκίνησαν μια ερωτική σχέση και δέχθηκαν πίεση από τις σχέσεις τους, για το τι θα φορέσουν, πώς θα συμπεριφέρονται μπροστά σε κόσμο, βάζοντάς τους όρια και κανόνες σα να επρόκειτο για ένα παιχνίδι, είναι όμως ανθρώπινη σχέση. Βέβαια, η πατριαρχία ξεκινά κι από την εκάστοτε οικογένεια. Δηλαδή, τα παιδιά είναι μιμητικά όντα, οπότε, αν παραδείγματος χάρη, ένα αγόρι από τα τέσσερα του έτη έως τα δεκαοχτώ του,  συμβιώνει με δύο γονείς, εκ των οποίων ο ένας, (ίσως ο πατέρας) αντιμετωπίζει τον άλλο ως υποδεέστερο, ως ”κτήμα” του, οικειοποιείται αυτή τη στάση και δεν είναι καθόλου απίθανο να τη μιμηθεί και στη δική του σχέση. Έτσι, κι ένα κορίτσι αν μαθαίνει ότι οι ”άντρες του σπιτιού” είναι ανώτεροι και πρέπει να υπακούει σε όλα, ίσως νιώθει τύψεις κάθε φορά που τα θέλω της δε ταυτίζονται με τα ”δικά τους”, καταλαβαίνετε, λοιπόν, σε αυτό το σημείο, για τι είδους ψυχολογική πίεση μιλάμε εκατέρωθεν;

Η πατριαρχία, λοιπόν, ίσως είναι μια αρρώστια που ενώ η θεραπεία της είναι μέσα μας, ο οργανισμός μας δεν είναι έτοιμος να τη δεχτεί… ίσως, γιατί, έχει περάσει στο αίμα μας. Όμως, για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δε πείστηκα πλήρως ότι δεν μπορούμε να θεραπευτούμε από κάτι, πιστεύω όμως τη ρήση του Ιπποκράτη, ‘‘Πριν θεραπεύσεις κάποιον, ρώτησέ τον εάν είναι πρόθυμος να αφήσει όλα εκείνα που τον κάνουν να αρρωσταίνει;”

Σας ρωτάω λοιπόν, είμαστε έτοιμοι;

Πηγή Εξωφύλλου: Unsplash

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
5
+1
5
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Μεγάλωσε σε μία επαρχία της Αρκαδίας, σε ηλικία 18 ετών μετακόμισε στην Αθήνα για σπουδές στο τμήμα της Φιλολογίας. Γεμάτη πάθος κι όνειρα για ένα πιο όμορφο αύριο. Πηγή έμπνευσής της αποτελεί η εξέλιξη της κοινωνίας. Λατρεύει τα ταξίδια γιατί ξεδιπλώνεται ο νους της και τη γυμναστική γιατί απελευθερώνεται το σώμα της. Λατρεύει τα ζώα και την επαφή μαζί τους, η γάτα της όμως έχει άλλη γνώμη…Φιλοδοξεί να αποτελέσει θετικό ερέθισμα μέσα από τις πράξεις της και να δώσει φωνή στις σκέψεις της μέσω της γραφής