TOP
rizes-ikaria

Όταν οι αναμνήσεις μας έβγαλαν «Ρίζες»

Ρίζες: σχέσεις, δεσμοί, αισθήματα που δένουν κάποιον σε έναν τόπο. Αυτή είναι μια από τις πολλές ετυμολογίες που μπορεί να βρει κανείς για τις ρίζες. Οι ρίζες μας είναι δυνατές, όπως οι αναμνήσεις. Πάνω σε αυτή τη φράση – ορισμό πέφτει κανείς όταν μπαίνει στις #rizesmas στο Instagram ή στο Facebook. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πριν μερικούς μήνες, όσο βρισκόμασταν στην πρώτη καραντίνα (γιατί μετά έσκασε και δεύτερη, όπως ξέρετε) είδα μια δημοσίευση από το «Κασετόφωνο» που έμοιαζε με ουρανοκατέβατο δώρο. Η ανακοίνωση μας προετοίμαζε για κάτι καινούριο και φρέσκο, που όμως έμοιαζε περισσότερο οικείο απ’ ότι νομίζαμε σε πολλούς από εμάς. Ξαφνικά είχαμε μια αποστολή! Να συλλέξουμε φωτογραφίες από τα χωριά μας, τα νησιά, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας. Έτσι κι έγινε!

Κάθε φορά που έπεφτα επάνω σε φωτογραφίες των «Ριζών», οι αναμνήσεις άρχισαν να σκάνε σαν πυροτεχνήματα στην καρδούλα μου. Το σκηνικό στήνεται σε μικρά, γραφικά χωριά από κάθε γωνιά της Ελλάδας.  Πρωταγωνίστριες είναι οι γλυκύτατες γιαγιάδες και οι πεντανόστιμες πίτες που φτιάχνουν με τα ζαρωμένα χεράκια τους. Από την παράσταση δε λείπουν φυσικά οι χαμογελαστοί παππούδες με τα τσιγκελωτά μουστάκια τους, να πίνουν χαλαρά το τσιπουράκι τους στην πλατεία κάτω από το μεγάλο πλάτανο του χωριού. Την ατμόσφαιρα πλημμυρίζουν οι φρεσκοτηγανισμένες πατάτες και τα κεφτεδάκια που βγήκαν μόλις από το «καυτό μπάνιο» στο λάδι. Ένας κουπάτος, αχνιστός, ελληνικός καφές περιμένει στη βεράντα. Κάθε γωνιά του σπιτιού έχει καλυφθεί με τα παραδοσιακά σεμεδάκια που οι γιαγιάδες έπλεκαν με το κιλό στα νιάτα τους, μην τυχόν και ξεμείνουμε από προίκα και δε μας πάρει ο γαμπρός. Πιτσιρίκια κάθε ηλικίας να τρέχουν στα στενάκια παίζοντας κρυφτό, με το Datsun του πατέρα να μοιάζει η τέλεια κρυψώνα. Αυλές που κρύβονται πίσω από την απλωμένη φρεσκομυρωδάτη μπουγάδα. Πανηγύρια και γλέντια τρικούβερτα, με τον κόσμο να γελάει, να τραγουδάει και να χορεύει με όλη του τη ψυχή. Τα τραγούδια του τόπου μας, τα χαμόγελα και οι ιστορίες που περνάνε από γενιά σε γενιά. 



Έβλεπα όλα αυτά τα πανέμορφα μέρη, αλλά γνώριμα κι άλλα όχι, τα οποία μου δημιουργούσαν μια έντονη επιθυμία για ταξίδια. Έβλεπα τα καλούδια που μαγειρεύουν κλεισμένες στις κουζίνες οι γλυκιές γιαγιούλες και με έπιανε μια απίστευτη όρεξη για φρεσκοψημένο ψωμί στο ξυλόφουρνο. Έβλεπα ανθρώπους χωρίς αποστάσεις, να αγκαλιάζονται, να χορεύουν, να γελούν και με έπιανε μια απίστευτη νοσταλγία για τα πανηγύρια του χωριού που φέτος μας έλειψαν ιδιαιτέρως. Η ταύτιση που ένιωθα με κάθε post που αντίκριζα με έκανε να θέλω να μάθω ποιος βρισκόταν πίσω από αυτήν την ιδέα και τις αναρτήσεις που μου δημιουργούσαν τόσο έντονα και ιδιαίτερα συναισθήματα

Έτσι λοιπόν έμαθα από που κρατάνε οι «Ρίζες» μας!

Ποιος κρύβεται πίσω από τις «Ρίζες»; Ποιος είναι ο δημιουργός τους;

Ο εμπνευστής και άνθρωπος πίσω από τις Ρίζες είναι ο Ανδρέας, ο ίδιος άνθρωπος που βρίσκεται και πίσω από το Κασετόφωνο. Εκείνος έβαλε τον σπόρο και στη συνέχεια μπήκαμε στην ομάδα άλλα 3 άτομα, η Γεωργία, η Σοφία και η Χριστίνα.

Γιατί επιλέξατε τις «Ρίζες» ως όνομα; Υπήρχαν κι άλλα ονόματα στο τραπέζι για τη συγκεκριμένη σελίδα, κι αν ναι ποια ήταν αυτά;

Δεν υπήρχαν άλλα ονόματα όχι. Το όνομα ήρθε μαζί με την αρχική ιδέα, που ήταν λιγάκι διαφορετική από αυτό που βλέπετε τώρα στους λογαριασμούς μας. Ήταν περισσότερο «μουσικές ρίζες», όμως στην πορεία συνειδητοποιήσαμε πως κάτω από αυτό το όνομα χωράνε πολλά περισσότερα.

Πώς προέκυψε η ιδέα για τις «Ρίζες»;

Η ιδέα για τις ρίζες υπήρχε εδώ και περίπου δύο χρόνια, στο μυαλό ενός μόνο ανθρώπου. Μέχρι τον περασμένο Απρίλιο, που με αφορμή την καραντίνα, αλλά και τη δημιουργία μιας τετραμελούς πλέον ομάδας, αποφασίσαμε πως ήταν η στιγμή να «φυτέψουμε» την πρώτη μας ανάρτησή.

Ποια ήταν η έμπνευσή σας;

Ήταν ένας συνδυασμός πραγμάτων. Αλλά με έναν κοινό παρονομαστή, τις αναμνήσεις. Κάποιοι από εμάς μεγάλωσαν σε χωριό, κάποιοι χάσαμε τους παππούδες μας και μαζί τους νιώθουμε ότι χάνεται και ένα πολύτιμο στοιχείο της παράδοσης. Και τέλος ήταν και οι συνθήκες της πρώτης καραντίνας που ευνόησαν αυτή τη νοσταλγία.



Τι σκοπό έχουν οι «Ρίζες»; Με άλλα λόγια, γιατί δημιουργήθηκαν;

Στόχος μας είναι να κρατήσουμε ζωντανές όλες αυτές τις αναμνήσεις, τις παραδόσεις αλλά και όλες τις μικρές καθημερινές στιγμές, εκφράσεις, γεύσεις και μελωδίες που μας γυρνάνε πίσω, τότε που τα πράγματα ήταν λίγο πιο απλά.

Τι το ξεχωριστό έχουν;

Πιστεύουμε πως το ξεχωριστό με τις ρίζες είναι ότι μιλάνε στην καρδιά και στα συναισθήματα του κοινού μας. Μια εικόνα, ένας χορός ανάμεσα στα σοκάκια, ένα πιάτο φασολάδα, ο καφές στο παραδοσιακό καφενείο, μπορούν να ξυπνήσουν συναισθήματα, που κι εμείς ακόμα δε μπορούμε να βάλουμε σε λέξεις καμιά φορά. Οι Ρίζες αναβιώνουν την παράδοση μέσα από ανάμνηση κι αυτό τις κάνει αυθεντικές, με σεβασμό στην παράδοση και χωρίς να επιδιώκουν το επιτηδευμένο φολκλόρ.

Γιατί πιστεύετε ότι ο κόσμος αγάπησε τόσο πολύ τις «Ρίζες»;

Πιστεύουμε ότι το μυστικό αυτής της αγάπης κρύβεται στα κοινά βιώματα. Δεν είναι τυχαίο πως το κοινό μας ανήκει στο ίδιο ηλικιακό γκρουπ με εμάς, δηλαδή 25-35. Είναι η ανάγκη για ένα κοινό σημείο αναφοράς, κι όταν σε αυτό εμπλέκονται όμορφες αναμνήσεις από τα παλιά, η ταύτιση έρχεται αβίαστα.



Τι προσφέρουν οι «Ρίζες» εν καιρώ πανδημίας;

Σε εμάς σίγουρα παρηγοριά. Και πιστεύουμε και στον κόσμο. Μάλιστα αυτός ακριβώς ο περιορισμός της πρώτης καραντίνας και το ότι δεν μπορούσαμε να δούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα και να πάμε στα χωριά μας, ήταν που μας ώθησαν και εμάς να ξεκινήσουμε το project. Πλέον λαμβάνουμε καθημερινά πάρα πολλές φωτογραφίες από όλα τα μέρη της Ελλάδας και είναι σαν να είμαστε εκεί. Λαμβάνουμε και πολλά μηνύματα από τον κόσμο που μας ευχαριστεί για τον τρόπο που τον κάνουμε να νιώθει με τις αναρτήσεις μας. Κι αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε πως προσφέρουμε κι εμείς με τον τρόπο μας σε αυτές τις περίεργες μέρες που διανύουμε.

Πού πιστεύετε ότι οφείλεται η στροφή των ανθρώπων στην παράδοση; Γιατί οι άνθρωποι επιστρέφουν στις ρίζες τους;

Αν και είναι μια τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, πιστεύουμε πως η πανδημία συντελεί σημαντικά σε αυτή τη στροφή. Ο κόσμος βλέπει πιο καθαρά όλα αυτά που τελικά έχουν σημασία. Στις πόλεις έχουμε στερηθεί την φύση και υπάρχει μεγάλη ανάγκη να επιστρέψουμε σε αυτήν. Υπάρχει όμως παράλληλα και μια τεράστια στροφή στην τεχνολογία και καθώς οι καιροί πλέον αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς, νιώθουμε πως θα είμαστε η τελευταία γενιά που θα θυμάται μια παραδοσιακή γιαγιά, ένα αυθεντικό χωριό. Και αυτό είναι που θα προσπαθήσουμε να περισώσουμε.



 

«Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις» λέγανε οι παλιοί και στην περίπτωση των «Ριζών» ταιριάζει γάντι. Ένας από τους πιο αγαπητούς λογαριασμούς στα social media κατάφερε να μας ξυπνήσει αναμνήσεις που η ρουτίνα και η ζωή στην πόλη μας κάνουν να ξεχνάμε. Σκέψεις, συναισθήματα, μυρωδιές, μελωδίες από τα παλιά έρχονται για να «φωλιάσουν» ξανά στις καρδιές και το μυαλό μας. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρεθείς μαζί με τους παππούδες σου ή θα πας μια εκδρομή στο βουνό ή θα βρεις στο ψιλικατζίδικο εκείνες τις καραμέλες που έτρωγες μικρός/ή, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις! Βάλε #rizesmas στη φωτογραφία και μοιράσου με όλους εμάς την όμορφη ανάμνηση!

Βρείτε τις «Ρίζες» στο Facebook και στο Instagram, για να απολαύσετε ακόμη περισσότερες όμορφες στιγμές!

Πηγή Εξωφύλλου: Ιωάννα Βραδή

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
1
+1
8
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Τριγυρνάει στους δρόμους της πόλης προσπαθώντας να ξεκλειδώσει τις συμπεριφορές των ανθρώπων και να μάθει τις ιστορίες τους. Ως δημοσιογράφος βλέπεις, δε διστάζει να γράψει για αυτά ή ακόμη και να τα φωτογραφίσει. Εξερευνεί στέκια και μυστικές γωνιές της Αθήνας. Αδημονεί για τις καλοκαιρινές συναυλίες, εκεί που ο κόσμος είναι ελεύθερος και μυρίζει αγάπη παντού. Θέλει να μάθει κιθάρα για να τραγουδάει μαζί με τους φίλους της κάτω από τα αστέρια. Ονειρεύεται μια ζωή γεμάτη ταξίδια και κυνηγάει στιγμές ανεμελιάς και ξεγνοιασιάς.