TOP
unsplash-vulnerable-girl-sitting

Η τέχνη του να εκτίθεσαι και λοιποί στόχοι για το 2022

Η τέχνη του να εκτίθεσαι και λοιποί στόχοι για τη νέα χρονιά: Πολύ εύστοχα η οξυδερκής Brene Brown (Αμερικανίδα λέκτορας, συγγραφέας και καθηγήτρια) συνοψίζει το αποτέλεσμα των ερευνών της πάνω στην ανθρώπινή συμπεριφορά στο εξής: όταν γίνεσαι ευάλωτος τότε ξεκινάς να ζεις πραγματικά, να αισθάνεσαι και να δένεσαι με τους γύρω σου. Είναι η αρχή και το τέλος των πάντων. Τότε νιώθεις την ζεστασιά, την ειλικρινή ζεστασιά στο στέρνο σου και το γέλιο να βγαίνει πηγαία από τα πνευμόνια σου. Και αυτό γιατί ξέρεις πλέον πως ότι έμεινε γύρω σου ήταν αποτέλεσμα του θάρρους να υποστηρίξεις αναπολογητικά το ποια/ποιος είσαι. Έτσι δημιουργείς το safe space σου (και μόνο έτσι θα έλεγα εγώ).

Και τι κάναμε όλον αυτόν τον καιρό; Κρυβόμασταν. Από οτιδήποτε μπορεί να μας πικράνει.

Δεν κατάλαβα πως το να είσαι ευάλωτος και εύπλαστος σε κάνει δυνατότερο, γιατί μένεις με το στομάχι σου ξεμπερδεμένο και την κάρδια σου ελαφριά ακόμη κι αν έχεις απώλειες στην διαδρομή σου. Βασικά να σε ενημερώσω πως κυρίως απώλειες θα έχεις. Μέχρι όμως, να αντιληφθώ τα παραπάνω συνήθιζα να έχω διαλόγους στο κεφάλι μου που επαναλάμβανα ξανά και ξανά στο περπάτημα, στο ντουζ ή πριν κοιμηθώ. Φανταστικές απαντήσεις σε αυτούς που με αδίκησαν, που προσπάθησαν να με μειώσουν ή πήγαν να μου προσάψουν  πράγματα που δεν με έφταναν στο μικρό μου δαχτυλάκι. Ένας κύκλος που όσο τον ταΐζεις γίνεται φαύλος.

Είναι εύκολο να κλειστείς, είναι εύκολο να καταλογίσεις στους άλλους αυτά που σε βαραίνουν. Όχι πως δεν φέρουν ευθύνη, όχι πως δεν σε στενοχώρησαν, αλλά οφείλεις στον εαυτό σου να ζήσεις την ζωή που θέλεις χωρίς να οικειοποιείσαι τα προβλήματα κανενός. Χωρίς να έχεις την συγκατάθεση κανενός. Να νιώθεις και να τολμάς όταν όλα γύρω σου συνηγορούν στο να μην, κυρίως τότε. Αυτό δεν είναι απλά ο καινούριος μου στόχος, αλλά ένα mantra που θέλω να υιοθετήσω για όλη μου την ζωή. 

pexels-alena-shekhovtcova-7036539

Δεν υποστηρίζω πως πρέπει να αντέχεις συνεχώς στα δύσκολα, δεν είμαστε φτιαγμένοι για αυτό μονάχα. Μα σκέψου πως οι μέρες κυλάνε και αφήνουν πίσω τους αναμνήσεις που θα απαρτίσουν την ζωή μας. Αναμνήσεις οι οποίες κάποτε ήταν πράξεις σκέψεις και ερεθίσματα. Και πάνω από όλα ήταν η ερμηνεία που έδωσες εσύ σε ό,τι συνέβη. Πιστεύω πως όσες εναλλακτικές και να υπάρχουν η αλήθεια του καθενός είναι μία. Ο δρόμος είναι ένας και όσους παράδρομους και να πάρεις πάντα αυτός θα φωτίζει μέσα σου δυνατότερα  σαν μακρινό όνειρο που θα σε τραβάει συνεχώς κοντά του. Όλα τα υπόλοιπα είναι εύκολες διαδρομές  που θα σε κάνουν να αποκλίνεις της πορείας σου. Και η απόκλιση δεν έγκειται στους άλλους, ούτε στην ευκολία τους, ούτε στην αδυναμία τους, ούτε καν στο τι σου προσφέρουν. Η απόκλιση είναι προσωπική υπόθεση και την διαλέγεις όταν κουράζεσαι, φοβάσαι και χαμηλώνεις τα standards σου.

Σίγουρα τίποτα δεν θα μένει το ίδιο. Καταστάσεις και άνθρωποι είναι μεταβλητά γύρω μας. Δεν θα ταιριάξουν όλοι με όλους και αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Όμως κάποια άτομα έχουν ξεχωριστή θέση μέσα μας για ιδιαιτέρους και μύχιους λογούς (που συνήθως είναι πολύ πιο αθώοι απ’ αυτούς που φανταζόμαστε). Δεν θα σου πω να είσαι ειλικρινής ή υπομονετική/ος μόνο μαζί τους, αλλά με όλους. Ούτε θα σου πω να κάνεις παραπάνω κόπο για να μείνεις στην ζωή τους. Κάποιους ανθρώπους τους αγαπάμε από μακριά και κάποιοι έχουν κερδίσει την θέση τους στην καθημερινότητά μας, γιατί η κανονικότητα παίρνει άλλη γεύση μαζί τους.

Οι παρακάτω γραμμές ίσως σου φανούν κλισέ κι ακίνδυνες, αλλά είναι μέχρι να τις μεταφράσεις στον αντίκτυπο που έχουν στην ζωή σου. Από σήμερα λοιπόν και όχι από την νέα χρονιά επιλέγω να λέω την αλήθεια ακόμη και αν η φωνή μου τρέμει. Επιλέγω να σε κοιτώ στα μάτια έστω και αν αποστρέψεις το βλέμμα  γιατί προτιμώ να με απορρίψεις εσύ παρά να παρατήσω  την προσπάθειά μου στην μέση για χάρη του εγωϊσμού μου. Άλλωστε όσο ταΐζεις το εγώ σου, τόσο ξεμακραίνεις από την ψυχή σου (έτσι τουλάχιστον υποστηρίζω εγώ). Αποφάσισα  επίσης να μην ξανακαπελώσω τη φωτιά που ακόμη σιγοκαίει μέσα μου, ούτε να μειώσω τις δυνατότητές μου στο ελάχιστο με την πρόφαση του «πολύς κόπος για το τίποτα», «δεν θα δουλέψει», «μήπως κάτι δεν κάνω καλά;». Γιατί το εύκολο πάντα έχει το αντίτιμό του που είναι μια τροχοπέδη στην υλοποίηση των ονείρων σου.

Για όλα τα παραπάνω χρωστάω στον εαυτό μου. αλλά και στους γύρω μου, να γίνω το άτομο που θέλω να είμαι, να ζήσω αυτά που με τροφοδοτούν με θαλπωρή, όχι μόνο τα Χριστούγεννα, αλλά ακόμα και στα μέσα του καλοκαιριού. Και όπως λένε και οι Σκιαδαρέσες «η υπομονή (ίσως) είναι ντεμοντέ». Πολλοί λόγοι για να φοβηθείς, ένας για να ζήσεις. Όχι κάποτε, τώρα.

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
3
+1
1
+1
2
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη, όπου αποφοίτησε από τα ΤΕΙ Αισθητικής. Την κέρδισε το μακιγιάζ, το nail art και η face yoga. Από μικρή είχε αδυναμία σε όλες τις μορφές του καλλιτεχνικό χώρου, γι’ αυτό και ασχολήθηκε με την ζωγραφική, την συγγραφή, την urban φωτογραφία και τον χορό. Αγαπάει τις ευρωπαϊκές κομεντί, τα μυθιστορήματα δράσης, αλλά κυρίως την μουσική. Προτιμάει τα παρεΐστικα μικρά μαγαζάκια, τα bistrot και τις pubs. Ζει με τον σκυλάκο της και πηγαίνουν μαζί μεγάλες βόλτες και εκδρομές, αγαπημένος τους προορισμός είναι η Θάσος. Το μότο που την εκφράζει ‘’stay true to yourself’’.