TOP
politically-correct

Η φυλακή του Politically Correct, οι αντιθέσεις κι οι υποθέσεις

Τι συμβαίνει με τις αντιθέσεις και τις υποθέσεις;

Η εποχή που διανύουμε γράφει ιστορία αν με ρωτάς. Αλλάζουν τόσα κοινωνικά στερεότυπα μπροστά στα μάτια μου μέρα με την μέρα. Αλλά στο τέλος να σου πω την αλήθεια μου μένει μια γλυκόπικρη γεύση στατικότητας που με απογοητεύει. Τελικά θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο όσο διατυμπανίζουμε; Γιατί έχω μια αμφιβολία μέσα μου που όλο και μου τρώει το μυαλό.

Σε μια πρώτη ανάγνωση αυτή η απορία φαντάζει ανούσια και λίγο παιδική. Φυσικά, θα μου απαντούσε κάποιος, ο κόσμος θέλει να πάει μπροστά, αυτή είναι η μοίρα του, όλα εξελίσσονται θες, δεν θες. Όμως η αλλαγή δεν συνεπάγεται πάντα την εξέλιξη και ενώ οι δοκιμές είναι απαραίτητες, η προσκόλληση σε έναν τρόπο  απόλυτο σίγουρα φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ένα εύκολο παράδειγμα είναι η εναντίωση σε κάθε μορφή κακοποίησης μέχρι όμως να μας πατήσουν τον δικό μας κάλλο. Τότε βγάζουμε δόντια και κατηγορούμε και προσβάλουμε αβέρτα όποιον τόλμησε να έχει διαφορετική άποψη από εμάς ή τόλμησε να αγγίξει μια ευαίσθητη χορδή μας. Ξαφνικά οι νταήδες γινόμαστε εμείς και παίζουμε τον ρόλο του αστυνόμου σκέψης των άλλων μειώνοντας τους, όχι γι’ αυτό που είπαν μόνο, αλλά για ολόκληρο το mindset τους και κάπως έτσι όπως λέει και η Σοφία Μουτίδου: «ο φασισμός χτυπάει την πόρτα του Politically Correct».

Ξεχνάμε πως το πρόβλημα είναι υπαρκτό επειδή δεν ακούγεται ή δεν φαίνεται και ίσως έτσι κοιμόμαστε ήσυχα τα βράδια, γιατί κάναμε το χρέος μας και την είπαμε στον νταή έχοντας όμως ουσιαστικά πάρει την θέση του για λίγο. Επειδή όμως έχουμε το ”αντικειμενικό δίκιο” με το μέρος μας δεν πειράζει, άλλωστε όταν η πλειοψηφία είναι με το μέρος σου ποιος θα τολμήσει να σε αμφισβητήσει;

politically-correct-2

Μάθε λοιπόν πως τα κοινωνικά comme il faut ισχύουν και για εσένα που έχεις ”δίκιο”, ίσως και δύο φορές παραπάνω.

Η ευαισθησία μας φτάνει στο να υπερασπιστούμε ένα θύμα, αλλά σταματάει όταν τραμπουκίζουμε έναν ήδη καταπιεσμένο άνθρωπο με επικίνδυνες απόψεις και προβληματική συμπεριφορά και αυτή η αντιμετώπιση δεν βλέπω να μας οδηγεί κάπου.Έχουμε πέσει θύματα του Politically Correct, κυρίως οι ομάδες που έχουν υποφέρει απο τον κομφορμισμό.”Δεν είναι το Politically Correct ένας νέος και εύθικτος κομφορμισμός;” αναρωτιέμαι, καθώς πιάνω τον εαυτό μου να ανησυχεί περισσότερο για την διατύπωση της άποψής μου παρά για την ουσία καθ’ αυτήν. Έχω ξεκινήσει να ανησυχώ μήπως τυχόν και αγγίξω ευαίσθητες χορδές εν αγνοία μου και αντί να γίνει διάλογος, να δεχτώ επίθεση. Μετά από μια δύσκολη χρονιά, πλούσια σε μικρά και μεγάλα περιστατικά τέτοιου τύπου αντιλήφθηκα πως σε όλα αυτά, ένα πράγμα μετράει και κινεί τα νήματα: το ποιες αξίες θέλει κάποιος να πρεσβεύει.

Ένα πολύ γρήγορο παράδειγμα είναι το εξής: ένας άνθρωπος που είναι κατά της βίας είναι ειρηνικός με όλους και όχι μόνο με τους ομοϊδεάτες του. Ένας άνθρωπος που θέλει να κάνει διάλογο, θα κάνει ακόμη κι αν ακούσει αντίθετη άποψη. Τόσο απλά.

Θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένη γενιά, χρωματιστή που δεχόμαστε όλες τις κοινωνικές ομάδες και τις ενσωματώνουμε. Τι γίνεται όμως όταν βρίσκεις τοίχο σε αντιλήψεις διαφορετικές; Πώς αντιδράς τότε; Η προσωπική μου εμπειρία μου έδειξε πως όσοι άνθρωποι θίχτηκαν από πράγματα που είπα, ποτέ δεν μου εξήγησαν με επιχειρήματα το γιατί, πέραν του ότι ’’αυτό που λες με ενοχλεί, δεν θα έπρεπε να το είχες πει’’. Κάνοντας με να μετανιώνω για τον αυθορμητισμό μου και χωρίς καν να πάρω κάποια νέα πληροφορία, έτσι ώστε να επεξεργαστώ το τυχόν λάθος μου.

politically-correct-3

Προχωρώντας την σκέψη μου τα έβαλα κάτω και ξεκαθάρισα την υποκειμενική μου αλήθεια. Αν για ένα πράγμα έχω σιγουρευτεί μέχρι τώρα είναι πως τίποτα δεν μένει σταθερό και αυτοί που καλωσορίζουν τις αλλαγές και είναι ανοιχτοί σε αυτές είναι οι πιο κερδισμένοι. Η κοινωνία αλλάζει πλέον με ταχύτητατους ρυθμούς και η μόνη σταθερά είναι οι συναισθηματικές αλήθειες.

Τί εννοώ με αυτό: το τι μας κάνει να νιώθουμε ζωντανοί, τι μας τρομάζει, τι μας ενθουσιάζει, τι μας κάνει να νιώθουμε άνετα κυρίως, το πως επηρεαζόμαστε και πως οτιδήποτε τελοσπάντων δημιουργεί συναισθηματικές αντιδράσεις στον ανθρώπινο νου και οργανισμό είναι αυτό που κατά την γνώμη μου θα καθοδηγεί τα πάντα γύρω μας και όλα θα κινούνται γύρω από αυτό.

Κάποια στιγμή λοιπόν συνειδητοποίησα πως οι άνθρωποι που εκτιμώ στην ζωή μου είναι αυτοί που έμειναν σταθεροί στις συναισθηματικές τους αξίες, ενώ παράλληλα καλοδέχονταν κοινωνικές αλλαγές μέχρι το σημείο που έβρισκαν ηθικό ή χρήσιμο χωρίς να επηρεάζονται απο τις υπερβολές.

Οι παραπάνω έννοιες είναι αρκετά ταυτόσημες με λεπτή ισορροπία και μεγάλη διαφορά.

Δεν θα ξεκινήσω να σου λέω τις κλασικές φράσεις πως “λίγοι σκέφτονται έξω από το κουτί οι περισσότεροι απλά ακολουθούν” και ούτε καν να σκεφτείς ότι θα πάω την κατάσταση στο κομμάτι των κοινωνικών τάξεων.

Για εμένα υπάρχουν άνθρωποι που υποστηρίχτηκαν και άνθρωποι που ονομάστηκαν μαύρα πρόβατα. Υπάρχουν άνθρωποι που ένιωσαν ανεπαρκείς και προσπαθούσαν συνέχεια να  αποδείξουν την αξία τους κι άλλοι που ό,τι και να έκαναν ήταν υπέροχο εκ φύσεως. Υπάρχουν αυτοί που κρατάνε τα αγκάθια μέσα τους, προσπαθώντας να τα μετατρέψουν σε χάδι κι αυτοί που τα πετάνε στους άλλους για να μην τύχει και γρατζουνιστούν από τα δικά τους λάθη. Συνήθως όμως, τα μαύρα πρόβατα είναι αυτά που οδηγούν και ανοίγουν νέους δρόμους, υγιείς και συναισθηματικούς χωρίς δράματα και τερτίπια.

Όπως και να έχει υποστηρίζω πλέον ακράδαντα πως τα πάντα γυρνούν γύρω από την αποδοχή. Τώρα το αν αυτή προέρχεται από τον εαυτό μας ή από άλλους είναι μια άλλη κουβέντα, αλλά προσωπικά δίνω βαρύτητα και στις δύο γιατί είναι αλληλένδετες.

Πέρα από την σχέση με τον εαυτό μας όμως, τι συμβαίνει αλήθεια με τις σχέσεις οποιασδήποτε μορφής γύρω μας; Γιατί χαλάνε τόσο εύκολα τελευταία; Γιατί με την παραμικρή αναποδιά ψυχραινόμαστε και τα παρατάμε;

Όσο μεγαλώνει κανείς αποκτά εμπειρίες, τρώει τα μούτρα του και έχει λιγότερη υπομονή. Ο συνδυασμός αυτών τον κάνει να υποθέτει και να βγάζει γρήγορα συμπεράσματα για τις προθέσεις και κυρίως για τον χαρακτήρα των άλλων.Θεωρούμε εύκολα ότι κάποιος θέλει να μας χρησιμοποιήσει, να μας κοροϊδέψει ή να μας εξαναγκάσει σε κάτι, ξεχνώντας πως η συμπεριφορά του απέναντι μας λέει πιο πολλά γι’ αυτόν παρά για το τι θέλει από εμάς. Έτσι, καταλήγουν οι σχέσεις να παγώνουν λοιπόν,στηριζόμενες σε υποθέσεις που γίνονται πεποιθήσεις .Γιατί αδυνατούμε να αρθρώσουμε πέντε ξεκάθαρες κουβέντες,γιατί δεν έχουμε το σθένος να ρωτήσουμε αυτό που μας καίει κατευθείαν και γιατί,ας το παραδεχτούμε,δεν μπορούμε να βγούμε έξω απο την δική μας λογική και να δεχτούμε μια άλλη οπτική.

Ρίχνοντας και μια ματιά στα social media ανακουφίζεσαι βλέποντας ότι και να χαθεί κάτι, δεν χάλασε ο κόσμος, έχεις τόσες εναλλακτικές. Όμως οι εναλλακτικές μόνο πίσω μας πάνε, γιατί αν δεν δώσεις χρόνο και δεν επιμείνεις σε αυτό που θέλεις δεν θα το φτάσεις ποτέ. Αναρωτιέμαι όμως καιρό τώρα, γιατί τόσο μεγάλη ευκολία για εναλλακτικές; Μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν ή γιατί είναι τόσες πολλές που μας αποπροσανατολίζουν;

Πάντως  οι ανθρώπινες σχέσεις πλεόν εναλλάσσονται με ευκολία που με τρομάζει.

Άνθρωποι μπλέκουν μεταξύ τους σε φιλίες, σε σχέσεις ή σε οτιδήποτε ενδιάμεσο που πλέον καταρρέει σαν χάρτινος πύργος εν μια νυκτί. Και κάπως έτσι σκληραίνουμε μέσα μας, έτοιμοι να δούμε τον κίνδυνο οπουδήποτε πλέον γιατί δεν ξέρουμε από πού θα μας έρθει. Να σου υπενθυμίσω όμως κάτι; Οι υποθέσεις και οι πεποιηθήσεις έχουν χαλάσει πιο πολλές σχέσεις απ’οτι η πραγματικότητα η ίδια.

Ξέχασες πως το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον.

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
5
+1
0
+1
1
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη, όπου αποφοίτησε από τα ΤΕΙ Αισθητικής. Την κέρδισε το μακιγιάζ, το nail art και η face yoga. Από μικρή είχε αδυναμία σε όλες τις μορφές του καλλιτεχνικό χώρου, γι’ αυτό και ασχολήθηκε με την ζωγραφική, την συγγραφή, την urban φωτογραφία και τον χορό. Αγαπάει τις ευρωπαϊκές κομεντί, τα μυθιστορήματα δράσης, αλλά κυρίως την μουσική. Προτιμάει τα παρεΐστικα μικρά μαγαζάκια, τα bistrot και τις pubs. Ζει με τον σκυλάκο της και πηγαίνουν μαζί μεγάλες βόλτες και εκδρομές, αγαπημένος τους προορισμός είναι η Θάσος. Το μότο που την εκφράζει ‘’stay true to yourself’’.