TOP

Chester σ’ ευχαριστώ…

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία…

Πως μια απέραντη φωνή τρύπωσε βαθιά μέσα στην καρδιά μου, χαράχθηκε στη μνήμη μου και με καθησυχάζει κάθε φορά που την ακούω σε στιγμές χαράς, ευτυχίας, απελπισίας, θυμού, απογοήτευσης.

Όλα ξεκίνησαν όταν πήγαινα ακόμη δημοτικό. Στο βάθος του σπιτιού βρισκόταν το δωμάτιο του αδερφού μου. Εκεί υπήρχε και ο πρώτος υπολογιστής του σπιτιού, τον οποίο προσέχαμε σαν τα μάτια μας. Κάθε μεσημέρι μετά το σχολείο ο αδερφός μου κλεινόταν στο δωμάτιο του και πάντα άκουγα από μέσα μια σκληρή και επιθετική μουσική, κραυγές που τότε με αγρίευαν και αναρωτιόμουν «μα καλά, τι ακούει», «δεν τον πονάνε τα αυτιά του;». 

e5a4eac6af40ea822e02bebaa8268284

Όσο περνούσε ο καιρός, η φωνή αυτή γινόταν όλο και πιο γλυκιά στα αυτιά μου, ο ήχος όλο και πιο οικείος και ξαφνικά άρχισα να απομνημονεύω στίχους και μελωδίες. Μια μέρα τόλμησα να ρωτήσω τον αδερφό μου: «Τάσο, τι είναι αυτή η μουσική που ακούς, ποιος είναι αυτός ο τραγουδιστής;». Εκείνος με βλέμμα απαξιωτικό, αλλά ταυτόχρονα λίγο περήφανο – όσοι γνωρίζετε τον αδερφό μου γνωρίζετε ακριβώς για ποιο βλέμμα μιλάω – μου απάντησε ότι είναι συγκρότημα που παίζει alternative rock. Το όνομα αυτού ρωτάς; Linkin Park!

Σιγά σιγά άρχισα να μαθαίνω ακόμη περισσότερα τραγούδια τους. Η φωνή του Chester (aka Chester Bennington, ο lead singer της μπάντας) μιλούσε πολύ έντονα στη ψυχή μου. Άλλες φορές με βύθιζε στη θλίψη, άλλες φορές με έκανε να χοροπηδάω, με άγχωνε ή με στενοχωρούσε. 

Μετά από λίγα χρόνια, αρχίσαμε να αγοράζουμε και τα CD τους. Θυμάμαι ότι το «Minutes to Midnight», το είχα λιώσει, έπαιζε συνέχεια στο repeat, ενώ κάθε φορά ξεφύλλιζα το βιβλιαράκι με τους στίχους μέχρι να τους μάθω. Αυτό και το «A Thousand Suns» υπάρχουν ακόμη στο συρτάρι του γραφείου μου, πάνω πάνω στη στοίβα με τα cd. Δύο συναυλίες έκαναν στην Αθήνα. Τι κρίμα που δεν κατάφερα να πάω σε καμία από τις δύο. Είναι κάτι που μετανιώνω μέχρι και σήμερα. Ίσως αυτό να φταίει που έχω τόσο μεγάλη λατρεία στις συναυλίες και τις κυνηγάω διακαώς σα να μην υπάρχει αύριο.

Αν με ρωτήσεις τώρα ποιος είναι ο αγαπημένος μου δίσκος ή το αγαπημένο μου τραγούδι, η αλήθεια είναι πως δεν έχω απάντηση. Κάθε τραγούδι έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Μου γεννάει ένα διαφορετικό συναίσθημα. 

chester-bennington-titel

Ένα απόγευμα, σε ένα βαγόνι του μετρό μαθαίνω ότι έφυγε από τη ζωή. Ακόμη και σήμερα πολλές φορές δεν το πιστεύω. Πολλοί θα γυρίσουν και θα πουν με μεγάλη ευκολία: « σιγά ρε κοπελιά, ένας απλός τραγουδιστής ήταν, τόσοι έχουν πεθάνει». Και θα σου απαντήσω πως δεν είναι απλά ένας τραγουδιστής, ήταν η παρηγοριά στις δύσκολες στιγμές, το στήριγμα στο άγχος μου, η δύναμη στις προκλήσεις, η ελπίδα στην απογοήτευση, η πίστη στο καλύτερο. 

Δε θα μπω στη διαδικασία να σας πω την ιστορία της ζωή του, τα δύσκολα παιδικά χρόνια και πόσα βραβεία είχε στη συλλογή του, αλλά αυτό που θα σας πω είναι ότι τα δευτερόλεπτα που φορούσα τα ακουστικά μου και πατούσα το play, η ανατριχιαστική φωνή του Chester με καθήλωνε. 

Για κάθε φορά που δυνάμωσα το στερεοφωνικό στο τέρμα για να σπάσω τα νεύρα της γειτόνισσας που τραγουδούσε όπερα ακατάπαυστα.

Για κάθε φορά που έκλαψα για ό,τι με πίκραινε.

Για κάθε φορά που με απογοήτευσαν οι άνθρωποι.

Για κάθε φορά που χόρεψα ξέφρενα.

Για κάθε φορά που τραγούδησα με όλη μου τη δύναμη.

Για κάθε φορά που μου κράτησες συντροφιά στα ταξίδια.

Για κάθε φορά που με βοήθησες να ξεδιαλύνω τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου.

Για κάθε φορά που μου θύμισες ότι πρέπει να αγαπάμε και να γιορτάζουμε τη ζωή.

Για αυτές και άλλες τόσες στιγμές, Chester σ’ ευχαριστώ! 

Πηγή Εξωφύλλου: www.metalinsider.net 

Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Τριγυρνάει στους δρόμους της πόλης προσπαθώντας να ξεκλειδώσει τις συμπεριφορές των ανθρώπων και να μάθει τις ιστορίες τους. Ως δημοσιογράφος βλέπεις, δε διστάζει να γράψει για αυτά ή ακόμη και να τα φωτογραφίσει. Εξερευνεί στέκια και μυστικές γωνιές της Αθήνας. Αδημονεί για τις καλοκαιρινές συναυλίες, εκεί που ο κόσμος είναι ελεύθερος και μυρίζει αγάπη παντού. Θέλει να μάθει κιθάρα για να τραγουδάει μαζί με τους φίλους της κάτω από τα αστέρια. Ονειρεύεται μια ζωή γεμάτη ταξίδια και κυνηγάει στιγμές ανεμελιάς και ξεγνοιασιάς.

Post a Comment