TOP
τραγούδια

Οκτώ ελληνικά τραγούδια που έχουν άλλο νόημα από αυτό που νομίζαμε

Κάποια μιλάνε φανερά για τη χρήση τους, ενώ άλλα όχι τόσο. Τραγούδια που ξέρουμε όλοι μας, τα τραγουδάμε, αλλά έχουν εντελώς διαφορετικό νόημα από αυτό που ίσως νομίζαμε. Για τους στιχουργούς τους λέξεις όπως ταξίδι, σκόνη, πλαστελίνη, σοκολάτα έχουν διαφορετική έννοια.

Ξύλινα Σπαθιά – Λιωμένο παγωτό (1995)

«Κι όμως είμαι ακόμα εδώ, κι αυτό το καλοκαίρι, λιωμένο παγωτό κολλάει στο χέρι» τραγουδάει ο Παύλος Παυλίδης, στιχουργός και ερμηνευτής των Ξύλινων Σπαθιών. Ένα φαινομενικά χαρούμενο τραγούδι που μιλάει για καλοκαίρια και παραλίες. Όπως μπορεί να διαβάσει κανείς και στο slang.gr, στη γλώσσα των τοξικομανών λιωμένο παγωτό λένε, μετά από χρήση, το αίμα από τη φλέβα που μαζί με υγρή ηρωίνη ρέει στο χέρι.

Υπόγεια Ρεύματα – Ασημένια Σφήκα (1995)

Ποια είναι αυτή η ασημένια σφήκα που σε τσιμπά και «Σ’ αρπάζει από τα μαλλιά» σύμφωνα με τους στίχους του Κώστα Κοντοβά. Λίγο πιο κάτω μας τραγουδάνε και για τους φίλους τους πως «Οι πιο πολλοί λατρεύουν τις αργίες, μα οι φίλοι μου μισούν τις Κυριακές» και πως «Τα όνειρα της Κυριακής κοστίζουν ακριβά». Τις Κυριακές είναι πιο δύσκολο για κάποιον να βρει τη δόση του κι όταν τη βρει δε θα είναι καθόλου φθηνή.

Domenica – Μέσα στη βουή του δρόμου (2002)

Σε ποίηση του Μήτσου Παπανικολάου, οι Domenica μας τραγουδάνε πως «Μέσα στη βουή του δρόμου, ήταν να βρω το όνειρό μου, να το βρω και να το χάσω» σε ένα φαινομενικά ερωτικό τραγούδι. Ποιο όμως ήταν αυτό το όνειρο που βρέθηκε στο δρόμο και άφησε «πέρασμα ζωής θανάτου»; Αυτό που δε γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι πως ο Μήτσος Παπανικολάου, ποιητής της διάρκειας του Μεσοπολέμου, ήταν για χρόνια εξαρτημένος από τα ναρκωτικά και τελικά πέθανε από υπερβολική δόση σε ένα ψυχιατρείο.

Τρύπες – Ταξιδιάρα Ψυχή (1985)

Σε στίχους του Γιάννη Αγγελάκα, οι Τρύπες μας τραγουδάνε «είναι μονόδρομος ο δρόμος που΄ χεις πάρει, και δεν σε βλέπω να γυρίζεις πίσω» για κάποιον φίλο ίσως που ταξιδεύει μα έχει ξεχάσει που ακριβώς πηγαίνει. Επίσης λένε πως «όσα και αν έχω δανεικά πια δεν σου δίνω, να κάνεις βόλτες με το magic bus». Ποια είναι άραγε η αυτή η ψυχή που «ταξιδεύει» με μαγικά λεωφορεία σε δρόμους δίχως γυρισμό και γιατί ζητάει συνεχώς δανεικά;

Υπάρχουν βεβαίως, αρκετοί που υποστηρίζουν πως το τραγούδι είναι γραμμένο όντως για το Magic Bus που διοργάνωνε ταξίδια στην Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του ’80, αλλά οι στίχοι του τραγουδιού μάλλον στηρίζουν πιο πολύ την πρώτη εκδοχή, την κατάσταση που βρίσκεται δηλαδή αυτός που κάνει χρήση ουσιών και δεν είναι στην ουσία εδώ αλλά “ταξιδεύει”.

Νότης Σφακιανάκης & Χρήστος Δάντης – Χειμώνας είναι (2001)

Ο Νότης και ο Χρήστος μας τραγουδάνε, σε στίχους Βασίλη Καπερνάρου, για ένα καλό τους φίλο που είναι «χαμένος τώρα σε παραδείσους κρυφούς» που του μιλάνε και δεν ακούει στην πολύπαθη πλατεία Εξαρχείων. Με τις κούφιες υποσχέσεις επισήμων για προγράμματα σε «Νύχτες φευγάτες με υποσχέσεις και εκδηλώσεις, σε μια πατρίδα όλο τρύπες και φτερά». Αυτός ο φίλος “πέφτει” θύμα των μεγάλων κουβέντων των ανωτέρων που του ζητούν εμπιστοσύνη, υποστήριξη, ψήφο, επιλέξτε εσείς τι θα κρατήσετε. Επιλέγει την εμπιστοσύνη «κι ενώ τους πήρες αγκαλιά σου πέρασαν θηλιά».

Magic De Spell – Εμένα οι φίλοι μου (1998)

Οι Magic De Spell μας τραγουδούν για τους φίλους και τις φίλες τους που όλο ταξιδεύουν και «που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών». Οι στίχοι είναι από ποίημα της Κατερίνας Γώγου, γνωστή ηθοποιό του ελληνικού κινηματογράφου, γνωστή επίσης για την ποίηση και την αναρχική της δράση. Η ίδια μας λέει πως «Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα, στις ταράτσες παλιών σπιτιών, Εξάρχεια, Βικτώρια, Κουκάκι, Γκύζη, πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια».

De Facto – Όλης της γης τα Μυστικά (1998)

Σε στίχους του Πέτρου Μίσκου, οι De Facto σε ένα από τα τραγούδια τους μας μιλάνε κάποιον 17χρονο που τους έλεγε «για όνειρα τρελά και ταξίδια στου ανέμου τα φτερά». Με «τρία τσιγαρόχαρτα και σάπιο καπνό», έφυγε σιωπηλά χωρίς ποτέ του, να δοκιμάσει τα φτερά του και χάθηκε στης «λήθης τη γη».

Παύλος Σιδηρόπουλος – Η. (1982)

Σε στίχους και μουσική του ίδιου, ο Παύλος Σιδηρόπουλος μας τραγουδάει για κάποια Η. που «είναι γλυκιά, πολύ γλυκιά». Πολλοί είναι αυτοί που με ένα γρήγορο άκουσμα, χωρίς να δώσουν ιδιαίτερη σημασία στο στίχο, θα μπορούσαν να νομίζουν ότι αναφέρεται σε κάποια περίεργη κοπέλα που όπως μας λέει «μέσα σε είκοσι λεπτά, σ’ είδα να με μισείς, σ’ είδα να μ’ αγαπάς και περιμένω». Σε κάποιο σημείο παρακάτω, αναφέρεται ξεκάθαρα στην ηρωίνη.


Πως σου φάνηκε το άρθρο;
+1
1
+1
0
+1
2
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Όποιον ρωτήσεις για την Αγγελική θα σου πει μία λέξη: τρελή. Στη βάφτιση της έριξαν κερκυραϊκό, κρητικό και μανιάτικο λάδι κι απορείς με το χαρακτηρισμό; Την πήρες την απάντησή σου. Ισορροπώντας μεταξύ σοβαρότητας και παράνοιας, τελείωσε Δημοσιογραφία στο Πάντειο κι επειδή το ένα πτυχίο είναι pass, τελείωσε και Digital & Social Media στον Ant1 MediaLab. Στον ελεύθερό της χρόνο της αρέσει να διαβάζει βιβλία, να βλέπει σειρές και ταινίες, ν’ ακούει μουσική, να κάνει γυμναστική (χαχαχα) κι αν δεν το κάνει αυτό, ψάξτην στην κουζίνα γιατί θα ψαχουλεύει να βρει να φάει γλυκό. Προορισμός των ονείρων της η Νέα Υόρκη ελπίζοντας να πάει η τρέλα της μέχρι εκεί σύντομα.