Μέσα Μαρτίου μας ανακοίνωσαν ότι πρέπει να μείνουμε σπίτι για τουλάχιστον ένα μήνα προκειμένου να σώσουμε τους εαυτούς μας και την οικογένειά μας από έναν αόρατο εχθρό ονόματι κορονοϊός. Κανείς δεν περίμενε ότι αν καθόμασταν στον καναπέ μας θα μπορούσαμε να σώσουμε τον κόσμο. Ο μήνας έγινε επιπλέον δύο βδομάδες, οι επιπλέον δύο βδομάδες έγιναν άλλος ένας μήνας, ήρθε η άνοιξη, ήρθε το Πάσχα, ήρθε ο Μάης, ήρθαν οι αλλεργίες και τώρα αρχίσαμε σιγά σιγά να βγαίνουμε από το σπίτι (γι’ αυτούς που πραγματικά καθίσαμε σπίτι ε, όχι γι΄ αυτούς που είχαν ρημάξει τα μηνύματα κι ήταν όλη την ώρα έξω). Άνοιξαν νωρίτερα τα καταστήματα γιατί έκριναν καλό το γεγονός ότι είμαστε από τις χώρες με τα λιγότερα κρούσματα κι εν ολίγοις καταφέραμε από το σπίτι μας να σώσουμε τη χώρα από πολλούς θανάτους. Με αργά και σταθερά βήματα επιστρέφουμε στην κανονικότητα.

Μέσα σ ‘ αυτό το διάστημα είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά με τους ανθρώπους μας, να περάσουμε άπλετο χρόνο μαζί τους και να εκτιμήσουμε το γεγονός ότι η ρουτίνα μας επέτρεπε να τους βλέπουμε πολύ λίγο και τώρα τους χορτάσαμε. Συλλογικά ο χρόνος με τους δικούς μας μας έφερε κυρίως πιο κοντά. Ατομικά, όμως, ήρθες πιο κοντά με τον εαυτό σου; Εκτίμησες το χρόνο που είχες να περάσεις μαζί του;

Πολλές φορές ένιωσα την ανάγκη απλά να καθίσω στο μπαλκόνι, να βάλω μουσική στ’ ακουστικά, να κλείσω τα μάτια και ν’ αφεθώ στη μελωδία. Κι έτσι απλά να με παρασύρει ο ήχος της μουσικής, το αεράκι και ο ήλιος πάνω στο δέρμα μου και νοερά να ταξιδέψω εκεί που ίσως να ήθελα να ήμουν εκείνη τη στιγμή: σε μια παραλία μ’ ένα κοκτέιλ στο χέρι να βλέπω τη δύση του ήλιου και ν’ απολαμβάνω μια γαλήνη που δε μπορείς να την περιγράψεις με λόγια.

Άλλες μέρες ήθελα απλά να σηκωθώ και να ξεσπάσω οποιαδήποτε νεύρα κι ένταση είχα στη γυμναστική (μέχρι εκεί μ’ έφτασε η καραντίνα). Πήγαινα, επομένως, για τρέξιμο ή έκανα γυμναστική στο σπίτι. Είδα που μπορώ να φτάσω τον εαυτό μου και πόσο μπορώ να ξεπεράσω τα όρια που του είχα μέχρι τότε.

Πολλές μέρες καθόμουν στο κρεβάτι και διάβαζα κάποιο βιβλίο. Και λέω πολλές μέρες γιατί έχω τελειώσει τρία βιβλία και πάω για το τέταρτο κι επειδή δεν ξέρω και πότε θα πάω στη δουλειά θα τελειώσω κι άλλο σίγουρα. Έδωσα τροφή για σκέψη στον εαυτό μου, προβληματίστηκα κι άρχισα να βλέπω διαφορετικά και με άλλο μάτι αυτά που έχω γύρω μου. Ας μη συζητήσουμε για σειρές και ταινίες.

View this post on Instagram

Don’t sleep well last days because many things are happening in my life at the moment. I’ve noticed that it’s hard for me to create when I am full of routine tasks on a daily basis. The time I usually spend on writing, generating ideas and getting inspiration now slips away on household errands, but even such events can be celebrated and savored. It all depends on the point of view and approach to the matter. I take this time to clear my thoughts and mentally relax while all that is needed now is physical work. ⠀ I haven’t held a single book in my hands for the last 4 days, just put the reading on pause because I feel like I need this break too. I can’t spend the quality time along with the stories when I am always distracted, and my head is filled with faraway thoughts. ⠀ Soon, I will be ready to share with you my changes but now let me dive a little into your lives and tell me what you are up to now? What books do you read? What are your plans for August? 📌 Just anything we can talk about. ⠀ #alisawrites #justsaying #bookstagram #myeverydaymagic

A post shared by Alisa Ellie (@alisaellie) on

Έκανα νέες γνωριμίες. Έμαθα πράγματα που με έκαναν να συνειδητοποιήσω ότι ο κάθε άνθρωπος έχει τόσα στο κεφάλι του που δε μπορείς να φανταστείς. Το σημαντικότερο ήταν ότι κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε πως ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω μας κι εκεί ήταν το σημείο που αναθεώρησα ορισμένα πράγματα για τη ζωή και πραγματικά τους ευχαριστώ γι’ αυτό. Είναι άνθρωποι που δε θα ήθελα να χάσω από τη ζωή μου γιατί είναι απ’ αυτούς που κάθε μέρα μαθαίνεις νέα πράγματα γι’ αυτούς και γίνεσαι καλύτερος. 

Εσύ τι έκανες στην καραντίνα σου; Μίλησες με τον εαυτό σου; Τον γνώρισες καλύτερα; Του έδωσες ερεθίσματα να γίνει καλύτερος; Κι αν όχι, προλαβαίνεις ακόμα να το κάνεις. Πέρα από το άσχημο της όλης κατάστασης, πολύ σημαντικό ήταν να ενωθούμε με τους δικούς μας ανθρώπους αλλά κυρίως με μας. Να εκτιμήσουμε ότι το να είμαστε σε μια ρουτίνα μας απομακρύνει από αυτό που είμαστε και τώρα να μάθουμε μέσα σ’ αυτήν να βρίσκουμε χρόνο για μας, να κλέβουμε λίγα λεπτά από τον πιεσμένο μας χρόνο και να παίρνουμε δέκα βαθιές ανάσες, να κοιτάμε γύρω μας και να ευχαριστούμε το Θεό που είμαστε καλά και στεκόμαστε στα πόδια μας.

Κάτσε λοιπόν κι αναλογίσου. Εσύ τελικά την εκτίμησες την καραντίνα σου;

 Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Πηγή Εξωφύλλου: specialties.bayt.com 

Αγγελική Μουζακίτη

About Αγγελική Μουζακίτη

Μέλλουσα αστυνομική ρεπόρτερ. Λάτρης των βιβλίων και των σειρών. Αν δε με "πιάσεις" να κάνω κάτι από αυτά τα δύο...τότε θα τρώω κάποιο γλυκό! Όνειρό μου να ταξιδέψω σε όσα περισσότερα μέρη μπορώ, ξεκινώντας από τη Νέα Υόρκη!