«Μαμά, πότε θα ανοίξουν τα σχολεία;» Και να λοιπόν μια πρωτόγνωρη ερώτηση εκ των εκατοντάδων ερωτήσεων που μας κάνουν καθημερινά τα παιδιά μας η οποία μας προκαλεί εντύπωση και συνάμα χαρά.

Τι είναι αυτό που έχει αλλάξει στον τρόπο που σκέφτονται αυτές τις μέρες τα παιδιά για το σχολείο;

Ας πάμε σε μια ερώτηση πολύ οικεία που τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο ακούει κάθε γονέας από τα παιδιά του. «Μαμά, πότε θα κλείσουν τα σχολεία;»

Γιατί όμως τόση ανυπομονησία για να κλείσουν τα σχολεία;

Στο μυαλό το παιδιών το σχολείο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με μια δραστηριότητα η οποία δεν είναι ευχάριστη για αυτά και ακούει στο όνομα μαθήματα. Έχουν ταυτίσει την έννοια του μαθήματος με έννοιες όπως παπαγαλία, έλεγχος, διαγώνισμα. Οι έννοιες συνδέονται με συναισθήματα αρνητικά όπως άγχος, φόβος για αποτυχία, κούραση. Φυσικά για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στα καθήκοντα του σχολείου θα πρέπει να προετοιμαστούν ώρες νωρίτερα στο σπίτι κλεισμένα στο δωμάτιο και στο γραφείο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο ελεύθερος χρόνος να είναι περιορισμένος, η αξιοποίηση της φαντασίας τους να είναι επίσης περιορισμένη. Το παιχνίδι, η βόλτα και η ενασχόληση με αγαπημένες τους δραστηριότητες να καταλαμβάνουν μια μικρή θέση στο εβδομαδιαίο τους προγραμμα.

thrania-sxoleio

Έτσι λοιπόν το σχολείο αποτελεί μια καταναγκαστική δραστηριότητα που ως επί το πλείστον δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα. Ο εγκλεισμός στο σπίτι σίγουρα τους έδωσε τη δυνατότητα να μην πηγαίνουν σχολείο ωστόσο τους δημιούργησε μια εσωτερική σύγκρουση. Όταν τα παιδιά φτάσουν στο σημείο να νοσταλγούν το σχολείο σημαίνει πως μέσα τους έχουν δημιουργηθεί ανάγκες που προηγουμένως μέσω του σχολείου καλύπτονταν, ωστόσο δε λαμβάνονταν υπόψιν από τα ίδια. Ο εγκλεισμός στο σπίτι έκανε τα παιδιά μας να συνειδητοποιήσουν ότι σχολείο δεν είναι μόνο όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα όμως σχολείο είναι η κοινωνικοποίηση, το παιχνίδι στην αυλή με τους συμμαθητές, τα μυστικά στην κολλητή, τα αστεία με τον φίλο και η επαφή με τον/την δάσκαλο/α. Το σχολείο είναι η δεύτερη οικογένεια. Ο/Η δάσκαλος/α είναι ο/η συνοδοιπόρος και καθοδηγητής που προσπαθεί καθημερινά να αποσιωπήσει τα αρνητικά του εκπαιδευτικού συστήματος και να κάνει ομορφότερο το ταξίδι προς τη γνώση. Είναι ο άνθρωπος που θα καθίσει δίπλα στα παιδιά και θα τα βοηθήσει εκεί που δυσκολεύονται, θα τα συμβουλεύσει όταν μαλώσουν με το συμμαθητή τους και θα τα ενθαρρύνει να συνεχίσουν όταν έχει επέλθει η κούραση τους.

Ακόμη και το μάθημα πλέον στην τάξη φαντάζει ωραιότερο από την εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Μια απρόσωπη, ανέπαφη εικονική πραγματικότητα η οποία ως λύση έκτακτης ανάγκης είναι πολύ βοηθητική.

Γιατί σχολείο είναι ένας θεσμός, είναι δείγμα πολιτισμού, είναι ένας ζωντανός οργανισμός που δεν μπορεί από τίποτα να αντικατασταθεί ποσό μάλλον να καταργηθεί. Μεγαλύτερη απόδειξη; Η ερώτηση «Μαμά, πότε θα ανοίξουν τα σχολεία;»

Ακολούθησε το Cosmogony στο Instagram

Μάνια Σπαθάκη

About Μάνια Σπαθάκη

Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Νάουσα Ημαθίας. Ως παιδί της επαρχίας, από μικρή λαχταρούσε να ζήσει στη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης. Έτσι και μένει στη Θεσσαλονίκη εδώ και τέσσερα χρόνια, καθώς φοιτούσε στο παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης ΑΠΘ, από το οποίο και πριν λίγους μήνες αποφοίτησε. Αυτή την στιγμή υλοποιεί το μεταπτυχιακό της στην Ειδική Αγωγή, καθώς δύο από τα χαρακτηριστικά που την διακρίνουν είναι αυτά της προσφοράς και της ανιδιοτελούς αγάπης. Στον ελεύθερό της χρόνο, της αρέσει να μοιράζεται τις σκέψεις της μέσω της αρθρογραφίας και να γράφει παιδικά παραμύθια. Μια πτυχή του εαυτού της λέει πως αγαπάει τα ρούχα και τη μόδα, της αρέσει να τραγουδάει και να βλέπει ταινίες.