“Δύση ηλίου: 6.20 μμ”. Στις 5 αρπάζω τα κλειδιά του αυτοκινήτου και πηγαίνω προς την παραλία.Βρίσκω το τέλειο σημείο, βολεύομαι, στο κινητό παίζει μια playlist του Spotify για χαλάρωση και περιμένω. Η μέρα σήμερα ήταν υπέροχη,αλλά κατά το μεσημέρι στον ουρανό εισέβαλαν κάμποσα σύννεφα, πράγμα που πάντα σημαίνει πως το θέαμα θα είναι πανέμορφο. Στις 6 ακριβώς ο ουρανός ξεκινάει σιγά σιγά να χρωματίζεται,να παίρνει αυτό το τόσο ζεστό χρυσό χρώμα, που σε κάνει να θέλεις να κλείσεις τα μάτια και να αφήσεις τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου να πέσουν πάνω σου, να νιώσεις τη θερμότητά τους πριν ο ήλιος χαθεί ολοκληρωτικά στον ορίζοντα και σου χαρίσει αυτή την ένωση ηλίου και θάλασσας,μια τέλεια στιγμή στο χρόνο.

Κάθε λεπτό που περνάει, κάθε δευτερόλεπτο, το τοπίο αλλάζει. Ο ουρανός γίνεται πιο σκούρος, τα χρώματά του πιο βαθιά, το χρυσό εξαπλώνεται και διαπερνά τα σύννεφα που βρίσκονται σκορπισμένα στον ουρανό. Κοιτάς το όλο θέαμα και σκέφτεσαι ” δεν μπορεί, έφτασε στο peak της ομορφιάς του”. Η φύση όμως έχει έναν περίεργο τρόπο να κάνει τα αδύνατα δυνατά,να μας διαψεύδει με τον ομορφότερο τρόπο. Διότι εκεί που πιστεύεις πως το φως θα χαθεί και το τοπίο θα βυθιστεί σιγά σιγά στο σκοτάδι, έρχεται το απόγειο αυτής της συμπαντικής ομορφιάς: ο ουρανός μια ατελείωτη παλέτα υπέροχων χρωμάτων, τόσο ασύμβατων μεταξύ τους, αλλά τόσο τέλεια ταιριασμένων στο μεγαλείο του ηλιοβασιλέματος – κόκκινο, πορτοκαλί, μωβ, ροζ, γαλάζιο. Αποχρώσεις που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις που αρχίζει η μία και που τελειώνει η άλλη. Και ξαφνικά ο ουρανός είναι σα να έχει πάρει φωτιά. Δεν είναι πολλές οι στιγμές που μου κόβουν την ανάσα, δεν είναι πολλά τα θεάματα που με κάνουν να κοιτώ με δέος, αλλά αυτό….αυτό με καταφέρνει κάθε φορά.

90522285_750592998681737_2109434743178133504_n

Όσα ηλιοβασιλέματα κι αν δεις, κανένα δεν είναι το ίδιο. Όλα υπέροχα με τον δικό τους μοναδικό τρόπο – κι αυτά σαν τους ανθρώπους κατά μια έννοια. Ηλιακές κηλίδες, φαινόμενο Fallsreak hole, αλληλεπίδραση σωματιδίων – ο τρόπος της φύσης να μας δείξει την παντοδυναμία της, φέρνοντας στα μάτια μας εικόνες απείρου κάλους, καθώς η μέρα τελειώνει για να διαδεχτεί την επόμενη. Μια αιώνια υπενθύμιση πως κάθε τέλος κρύβει και την δική του ομορφιά. Όμως, όπως σε κάθε τι γύρω μας πασχίζουμε να εξηγήσουμε το πως και το γιατί – γιατί ο ουρανός βάφτηκε κόκκινος σήμερα, τί είναι αυτό που κάνει τα ηλιοβασιλέματα μαγευτικά- ίσως για μια φορά θα ήταν καλύτερο να υιοθετήσουμε το ” πίστευε και μη ερεύνα” και απλώς να απολαύσουμε αυτές τις στιγμές ως έχουν. Στιγμές που περνάνε τόσο γρήγορα που, αν για λίγο κλείσεις τα μάτια σου, θα χάσεις και κάποια έκφανσή τους. Δεν μπορώ να μην τα παραλληλίζω λίγο με τη ζωή. Πόσο γρήγορα περνά κι αυτή, κόβοντας μας την ανάσα με τις εκπλήξεις και τις εναλλαγές της. Πόσο επιτακτικό είναι να μένουμε στο εδώ και το τώρα, παρατηρώντας τα “χρώματά” της, την ομορφιά της, ακόμη και τα σκοτάδια της. Διότι στο τέλος της μέρας, αυτό που αξίζει, είναι στιγμές, όσο μικρές και να ‘ναι, που μας έχουν κόψει την ανάσα. Στιγμές που κάνουν την ψυχή μας να ταξιδεύει.

famous-sunset-quotes

Είτε δίπλα στη θάλασσα, είτε κάπου αμφιθεατρικά, κάπου ψηλά… Ξέρεις, σε εκείνα τα σημεία που η πόλη δεν είναι μεγαλύτερη από την παλάμη του χεριού σου και ο θόρυβός της, τα προβλήματά της, φαντάζουν τόσο αμελητέα και ασήμαντα… εκεί να κυνηγάς τα ηλιοβασιλέματα. Διότι ίσως στις μέρες μας, μέσα σε όλα μας τα σκοτάδια, χρειάζεται κάπως να αφήσουμε το μυαλό μας να ταξιδέψει: σε στιγμές, χρώματα, αισθήσεις. Να εκτιμήσουμε την ομορφιά που μπορούμε να βρούμε γύρω μας στα μικρά και καθημερινά, στα οικουμενικά και σε όσα θεωρούμε τόσο δεδομένα, όσο η μαγεία ενός ηλιοβασιλέματος. Και ενώ αυτές τις μέρες συμβουλευόμαστε να μείνουμε μέσα, ίσως τελικά η λύση θα ήταν για λίγο να μείνουμε μακριά απ’ όλους και απ’όλα και, αν μας δοθεί η ευκαιρία, να ξεκουράσουμε το βλέμμα και τον νου στα χρώματα ενός ανοιχτού ουρανού.

11716_L

Πηγή Εικόνας και Εξωφύλλου: Προσωπικό Αρχείο Αθηνάς Χαραλαμπάκη

Αθηνά Χαραλαμπάκη

About Αθηνά Χαραλαμπάκη

Φοιτήτρια οδοντιατρικής στη Σόφια, γεννημένη στη Θεσσαλονίκη. Στον ελεύθερό μου χρόνο διαβάζω βιβλία, ειδικότερα μυστηρίου και αστυνομικά, με μία αδυναμία στην Agatha Christie και ακούω μανιωδώς μουσική. Στις μεγάλες μου αδυναμίες συγκαταλέγονται το πολύ και καλό φαγητό, η σοκολάτα, οι περίπατοι στη φύση και οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Ούσα ανήσυχο πνεύμα, το όνειρό μου είναι να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο και να γνωρίσω διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς. Ανέκαθεν ευαίσθητη και αισιόδοξη, πιστεύω πως ο κόσμος μπορεί να γίνει πολύ καλύτερος αν πρώτα γίνεις εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις γύρω σου.