Εκεί που χάνεσαι, εκεί που αφήνεσαι, εκεί που ζεις. Στις συναυλίες.

Είναι αυτή η εποχή του χρόνου, ο αγαπημένος Σεπτέμβριος, που ζούμε λίγο στο μεταίχμιο καλοκαιριού και φθινοπώρου. Το πρωί υποφερτή ζέστη, το βράδυ ελαφριά δροσιά. Και μέσα σε αυτόν τον μήνα, πραγματοποιούνται πολλές συναυλίες, ορόσημα λήξης καλοκαιριού – καύσωνα και έναρξης νέας σεζόν.

Διαλέγεις την αγαπημένη σου λοιπόν, κλείνεις εισιτήριο για εσένα και την παρέα σου και πιάνεις θέση στην αρένα.

Και μέσα σε μια βραδιά γεμάτη μουσική, συναισθήματα, φωνές και λόγια, καταλαβαίνεις γιατί απολαμβάνεις τόσο πολύ μια συναυλία. Είναι τα τραγούδια που σε αγγίζουν τόσο πολύ, οι άνθρωποι με τους οποίους πηγαίνεις μαζί αλλά και εκείνοι που συναντάς και μέχρι την λήξη της έχετε γίνει όλοι μια παρέα.

Ο αγαπημένος σου καλλιτέχνης επί σκηνής, τα φώτα που πέφτουν πάνω του και η μπάντα που παίζει πίσω, χαμένη και εκείνη στις μελωδίες που φτάνουν στ’ αφτιά σου. Και αν σηκώσεις το βλέμμα σου – κάπου ανάμεσα στα τραγούδια -στον κόσμο γύρω σου, θα δεις ερωτευμένους ανθρώπους να κοιτάζονται και να τραγουδούν αγαπημένους στίχους, παρέες αγκαλιασμένες να χορεύουν στον ρυθμό, αυτούς που κλαίνε και εκείνους που γελάνε. Κάποιους που με κλειστά μάτια σκέφτονται αυτόν τον ένα ή την μια που τους λείπει και εκείνους που στο αγαπημένο τους δίστιχο σηκώνουν τα χέρια προς τον ουρανό και εκτοξεύουν την λίμπιντο στα ύψη.

Μέσα στα χέρια, πλαστικά ποτήρια παγωμένης μπύρας, ή μπουκάλια νερού γεμισμένα με κρασί, τσιγάρο που η καύτρα φτάνει σιγά σιγά προς το χέρι και μάτια που γελάνε από ικανοποίηση.

Την ώρα που τελειώνει το δικό σου, προσωπικό τραγούδι, κοιτάς ψηλά προς το φεγγάρι και όλα μοιάζουν λίγο καλύτερα, λίγο πιο αισιόδοξα, λίγο πιο εντάξει. Στην λήξη της βραδιάς, το κορμί αρχίζει να ηρεμεί απ’ την αδρεναλίνη και την μοναδική ένταση, η φωνή έχει ελαφρώς κλείσει και εσύ προχωράς μέχρι την έξοδο, φέρνοντας ήδη αναμνήσεις των προηγούμενων λεπτών και ανυπομονώντας για την επόμενη συναυλία.

Και αν ο καιρός κρυώσει, δεν πειράζει, εκείνες οι στιγμές μένουν χαραγμένες, για να θυμάσαι ότι κάθε συναυλία, βγάζει προς τα έξω εκείνον τον εαυτό σου, που συνήθως κρύβεται μέσα στην καθημερινότητα. Έναν εαυτό που γίνεται ένα με την μουσική, που εκδηλώνεται και που νιώθει. Πρόλαβε όσες ακόμα Σεπτεμβριάτικες συναυλίες μπορείς και όταν τελειώσουν, βάλε στο σπίτι το αγαπημένο σου ποτό, άσε το ράδιο να παίζει τον καλλιτέχνη που σου αρέσει και ετοιμάσου για τις χειμερινές μουσικές σκηνές.

Πηγή Εξωφύλλου: thenextweb.com 

Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

About Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

Γεννημένη στην Αθήνα, έχει μεγαλώσει ακούγοντας πολλή μουσική, διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβει τους ανθρώπους. Κάνει yoga, γράφει και παίζει λίγο κιθάρα. Αγαπημένη της συνήθεια είναι το φαγητό, ενώ λατρεύει το σκυλί της. Πιστεύει ότι η ζωή έχει πάντα τον τρόπο να σου δίνει αυτό που θέλεις, ενώ με επιμονή και υπομονή όλα γίνονται. Αγαπημένες ώρες της μέρας: απογευματινή βόλτα με αμάξι και η ήρεμη στιγμή που θα γράψει το άρθρο της ανενόχλητη!