Εθισμός…μια λέξη, της οποίας το νόημα προσπερνάμε φευγαλέα, γιατί φυσικά έχουμε τις δικές μας απόψεις και αντιλήψεις ντυμένες και καμουφλαρισμένες από ταμπού, προκαταλήψεις και στερεότυπα.

Μια λέξη, της οποίας το νόημα έχει βαρύνουσα σημασία και μπορεί να επηρεάσει πολύ αρνητικά, καταστροφικά, αν μου επιτρέπεται η λέξη… Για τους ανθρώπους που τη βιώνουν όμως είναι και μια κατάσταση που έχει επιπτώσεις στην οικογένεια και στον περίγυρο του ανθρώπου που είναι εθισμένος, θα μου πεις και η οικογένεια και ο περίγυρος γιατί; Και εδώ θα σου κάνω την εξής ρητορική ερώτηση…Μήπως γιατί ζούμε σε μια κοινωνία με ημιμάθεια και με βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις, απόρροια μιας ελλιπούς παιδείας τόσο σε γνωστικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ηθικής και κανόνων συμπεριφοράς;

assorted-assortment-background-1809341

Ξέρετε ζούμε σε μια εποχή…που το πιο εύκολο για όλους μας είναι να κρίνουμε τους άλλους, να κάνουμε το λεγόμενο κουτσομπολιό, να θίξουμε κάποιον για να φανούμε καλύτεροι και πιο έξυπνοι χωρίς να υπολογίσουμε το ψυχικό κόστος που μπορεί να έχουν τα λεγόμενά μας στους ανθρώπους, που δίνουν καθημερινά τον δικό τους αγώνα. Όμως ακόμη περισσότερο δεν σκεφτόμαστε πόσο πολύ μπορεί να πληγώσουμε την οικογένεια του ανθρώπου που είναι εθισμένος. Εθισμοί που μαστίζουν την κοινωνία μας είναι ο αλκοολισμός, τα ναρκωτικά και ο τζόγος…

Έτσι πολύ εύκολα, πέφτουμε στην παγίδα να ξεστομίσουμε φράσεις όπως… «Έλα μωρέ, ένας αλκοολικός είναι, μπεκρουλιάζει όλη μέρα και δεν κάνει τίποτα σημαντικό στη ζωή του…ένας ναρκομανής είναι, τι περιμένεις;…ένας τζογαδόρος είναι, τι αξίζει ένας άνθρωπος που ξεπουλάει τα πάντα για τον τζόγο…ΟΧΙ!!! Ούτε αλκοολικός γεννήθηκε, ούτε ναρκομανής, ούτε με τράπουλες στα χέρια…

black-background-casino-chance-965875

Κρίνουμε…γιατί δεν σκεφτόμαστε…γιατί δεν γνωρίζουμε…ποιο γονίδιο μπορεί να επηρέασε αυτόν τον άνθρωπο στο να είναι παραπάνω ευαίσθητος; Με απλά λόγια, στο να «πέσει» στον εθισμό, και απλώς σε κάποια ηλικία να βρεθεί μπροστά του αυτό το ποτό, τσιγάρο, ζάρι και να βοηθήσει στο να εδραιωθεί μέσα του αυτή η συνήθεια. Σίγουρα κανείς δεν ξέρει ποια κατάσταση στη ζωή του τον οδήγησε σε μια τέτοια διαφυγή και λύση.

Άνθρωποι που είναι εθισμένοι στον τζόγο, τον αλκοολισμό και στα ναρκωτικά πολλές φορές χάνουν ακόμη και την αξιοπρέπειά  τους προκειμένου να ικανοποιήσουν αυτήν τους την ανάγκη, γιατί μετά από κάποια στιγμή όταν πλέον είναι εθισμένοι, τα ναρκωτικά, το ποτό, ο τζόγος αποτελούν ανάγκη…προϋπόθεση για να ζήσουν, ο οργανισμός για να λειτουργήσει πλέον το ζητάει.

Είναι μια τόσο περίπλοκη κατάσταση, ένα κομφούζιο, μια πάλη μεταξύ της λογικής και του θυμικού.

Αυτοί οι άνθρωποι όσο περίεργο και να ακούγεται προσπαθούν να απαλλαγούν από τον εφιάλτη τους, γιατί δε θέλουν ούτε αυτό που κάνουν ούτε τις ευρύτερες συνέπειες του εθισμού τους. Ξέρουν ότι τους καταστρέφει, ότι γίνονται αυτοκαταστροφικοί, συνειδητοποιούν ότι πληγώνουν τους ανθρώπους που αγαπούν, ότι κλείνονται στον εαυτό τους, ότι έχουν κατάθλιψη. Γιατί αυτό παθαίνουν, όλα για αυτούς είναι μάταια μέχρι τη στιγμή που θα ικανοποιήσουν την ανάγκη τους. Και δεν φτάνει η κατάσταση την οποία βιώνουν, δέχονται παράλληλα και τα επικριτικά σχόλια της κοινωνίας.

dark-environment-fall-2303132

Ως πότε λοιπόν θα ζούμε σε αυτόν τον μεσαίωνα των αντιλήψεων, απόψεων και της ηθικής;

Αρνούμαστε να δώσουμε ευκαιρίες σε οτιδήποτε μη κοινωνικά αποδεκτό. Ας δώσουμε λοιπόν μια δεύτερη και τρίτη και τέταρτη όσες ευκαιρίες χρειαστούν σε αυτούς τους ανθρώπους προτού τους κρίνουμε. Ας δώσουμε μια χείρα βοηθείας, και προπάντων ας μην τα βάζουμε με τις οικογένειες των ανθρώπων αυτών. Αρκετά δε νομίζετε βιώνουν αυτήν την τραγωδία ως ανήμποροι θεατές, καθώς κάθε προσπάθεια τους και κάθε θυσία τους δεν ευδοκιμεί; Ας καταλάβουμε ότι είναι άνθρωποι που είναι εθισμένοι, κυρίως άνθρωποι ευαίσθητοι, που λυγίζουν εύκολα που βρίσκουν ένα καταστροφικό καταφύγιο που δεν τους σώζει, αντιθέτως είναι ένα καταφύγιο – λαβύρινθος, νομίζουν πως θα βρουν λύση όμως τους οδηγεί στο αδιέξοδο. Είναι σημαντικό, να δείξουμε το φως, να τους βοηθήσουμε να βρουν την έξοδο και να μην πληγώνουμε την οικογένεια τους που είναι πραγματικοί ήρωες, βρίσκουν υπερδυνάμεις και κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να σώσουν τους ανθρώπους που αγαπούν, ασχέτως αν δεν το καταφέρνουν. Δεν το καταφέρνουν όχι γιατί φταίνε που δεν βοήθησαν όσο μπορούσαν, αντιθέτως θυσίασαν κομμάτια του εαυτού τους και της ζωής τους για να βοηθήσουν. Δεν το κατάφεραν γιατί ο εθισμός είναι πάνω από τις δυνάμεις τους, αλλά και από τις δυνάμεις του εθισμένου ατόμου.

Μάνια Σπαθάκη

About Μάνια Σπαθάκη

Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Νάουσα Ημαθίας. Ως παιδί της επαρχίας, από μικρή λαχταρούσε να ζήσει στη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης. Έτσι και μένει στη Θεσσαλονίκη εδώ και τέσσερα χρόνια, καθώς φοιτούσε στο παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης ΑΠΘ, από το οποίο και πριν λίγους μήνες αποφοίτησε. Αυτή την στιγμή υλοποιεί το μεταπτυχιακό της στην Ειδική Αγωγή, καθώς δύο από τα χαρακτηριστικά που την διακρίνουν είναι αυτά της προσφοράς και της ανιδιοτελούς αγάπης. Στον ελεύθερό της χρόνο, της αρέσει να μοιράζεται τις σκέψεις της μέσω της αρθρογραφίας και να γράφει παιδικά παραμύθια. Μια πτυχή του εαυτού της λέει πως αγαπάει τα ρούχα και τη μόδα, της αρέσει να τραγουδάει και να βλέπει ταινίες.