3,2,1 και… πάμε! Η αυλαία σηκώθηκε και μια ακόμη μέρα ξεκίνησε με εσένα να πετάς το σεντόνι απ’ το κρεβάτι και να λες.. πάμε πάλι! Ο ήλιος βγήκε στον ουρανό και εσύ ξεκινάς να γυρίζεις τις σκηνές στην δική σου παράσταση. Οι ρόλοι σου; Πολλοί. Άντρας, γυναίκα, φίλος, φίλη, σύντροφος, επαγγελματίας, φοιτητής, μαμά, μπαμπάς, αδερφός, αδερφή και πάει λέγοντας. Οι ρόλοι δεν τελειώνουν μιας και αναλόγως του ποιον έχεις απέναντί σου, παίζεις το αντίστοιχο πρόσωπο. Εκείνο που σχεδόν κανένας όμως δεν σου ζητάει να είσαι, είναι ΕΣΥ. Η προσωπικότητά σου και η αυθεντικότητα του να είσαι άνθρωπος.

Σε έχουν συνηθίσει ν’ ανταποκρίνεσαι άψογα ή σχεδόν άψογα στον εκάστοτε ρόλο, οπότε πρέπει και να τον εκπροσωπείς επάξια. Ποιος λέει όμως το τι πρέπει; Και γιατί να υπάρχει πρέπει; Οι άνθρωποι που έχουμε στην ζωή μας αποτελούν μέρος του ποιοι είμαστε και του πως διαμορφωνόμαστε. Αντί λοιπόν να διαμορφώσουν εκείνοι εσένα, τι θα έλεγες να σχημάτιζες εσύ τον περίγυρό σου με τέτοιο τρόπο, ώστε να έχεις διπλά σου, όσους δεν σου ζητάνε να είσαι τίποτα παραπάνω από «ΕΣΥ»; Εκείνους που θα περιμένουν να ξυπνήσεις το πρωί και να τους μιλήσεις με λόγια που δεν είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους, αλλά που μιλάνε ουσιαστικά, με αλήθειες που τις νιώθεις και τις εκφράζεις.

antique-black-and-white-blur-698324

Πολλές φορές, επωμιζόμαστε το φορτίο του να είμαστε όπως περιμένουν οι άλλοι να είμαστε, χωρίς να σκεφτούμε τον εαυτό μας και τι πραγματικά επιθυμεί. Και έτσι οι καταστάσεις διαιωνίζονται και όταν πλέον δεν αντέχουμε άλλο, ξεσπάμε κάνοντας κακό τόσο στον εαυτό μας, όσο και στους υπόλοιπους που λόγω της καθυστερημένης έκφρασής μας, δεν καταλαβαίνουν την έκρηξή μας.

Το καλύτερο για τον εαυτό μας, είναι η τοποθέτηση πλαισίων, μέσα στα οποία θα κινούνται οι άνθρωποι που αγαπάμε και μας αγαπούν. Τα πλαίσια αυτά βάζουν στην κορυφή την ελευθερία έκφρασής μας, την ελευθερία του να είμαστε ο εαυτός μας και να φτιάχνουμε την προσωπικότητά μας βάσει των θέλω μας, κι όχι των επιταγών των άλλων. Σίγουρα θέλει δουλειά, δεν είναι όμως ακατόρθωτο. Και όταν σιγά σιγά θέσουμε αυτό το σχέδιο σε εφαρμογή, θα συμβούν δυο πράγματα. Θα είμαστε οι άνθρωποι που πραγματικά νιώθουμε και θα μείνουν δίπλα μας αυτοί που θέλουν την αυθεντικότητά μας, κι όχι τον ρόλο που συνηθίζαμε να παίζουμε. Και αντί για την αυλαία κάθε πρωί, θα σηκώνεται η προσωπικότητά μας που θ’ αδράξει την ημέρα!

Πηγή Εξωφύλλου: www.pexels.com 

Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

About Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

Γεννημένη στην Αθήνα, έχει μεγαλώσει ακούγοντας πολλή μουσική, διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβει τους ανθρώπους. Κάνει yoga, γράφει και παίζει λίγο κιθάρα. Αγαπημένη της συνήθεια είναι το φαγητό, ενώ λατρεύει το σκυλί της. Πιστεύει ότι η ζωή έχει πάντα τον τρόπο να σου δίνει αυτό που θέλεις, ενώ με επιμονή και υπομονή όλα γίνονται. Αγαπημένες ώρες της μέρας: απογευματινή βόλτα με αμάξι και η ήρεμη στιγμή που θα γράψει το άρθρο της ανενόχλητη!