«Όχι, όχι μαμά δεν το έκανα εγώ»… αν έχεις πει έστω και μια φορά αυτή τη φράση στους γονείς σου, τότε έχεις πει σίγουρα ένα ψέμα στους γονείς σου! Όταν είσαι μικρό παιδί, προσπαθείς να κρύψεις τη σκανταλιά που έκανες, τον βαθμό που σίγουρα δεν θα έκανε περήφανους τους γονείς σου και πράγματα που έκανες ανακαλύπτοντας πτυχές του ανθρώπου που οι γονείς σου πίστευαν ότι ήσουν πολύ μικρός/ή και αθώος/α για να μάθεις για αυτά.

Τι συμβαίνει όμως όταν γινόμαστε γονείς; Θα συμφωνήσω ότι δεν υπάρχει ειδικό εγχειρίδιο που να δίνει οδηγίες «χρήσης» του παιδιού και στην προσπάθεια μας να προστατέψουμε τα παιδιά από καταστάσεις που ζήσαμε οι ίδιοι, ίσως τελικά να τα οδηγήσουμε και αυτά στο να κάνουν τα ίδια λάθη.

Η αλήθεια είναι ότι όλοι οι γονείς θέλουν για τα παιδιά τους μόνο το καλύτερο, να γίνουν καλοί άνθρωποι, να είναι συνεπείς και καλοί μαθητές γιατί με αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τα ίδια. Να γίνουν καλύτεροι σε οτιδήποτε και να κάνουν, είτε γιατί οι γονείς δεν είχαν τα κατάλληλα εφόδια, είτε γιατί έβαλαν ως προτεραιότητα να φέρουν στον κόσμο τα μικρά τους λουλουδάκια. Θέλουν τα παιδιά τους να γίνουν καλύτεροι και ανώτεροι από τους ίδιους, να έχουν πιθανόν μια πιο χρωματιστή και γεμάτη ερεθίσματα παιδική ηλικία που πολύ πιθανόν οι ίδιοι να στερήθηκαν. Με αυτόν τον τρόπο οι γονείς δημιουργούν τις αντίστοιχες απόψεις για το πως θα τα μεγαλώσουν και πολλές απαιτήσεις. Το να θέτεις στόχους και να δημιουργείς προσδοκίες για το παιδί σου είναι το καλύτερο γιατί αυτό σημαίνει ότι το αγαπάς και το νοιάζεσαι πραγματικά.

Τι συμβαίνει όμως όταν οι απαιτήσεις και η υπερβολική αγάπη γίνεται ένας κόμπος που πιέζει τα μικρά αυτά και μοναδικά δημιουργήματά σου; Τι συμβαίνει όταν αρχίζουν τα αθώα ψέματα;

Why-kids-lie

Σκεφτείτε ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης για τα ψέματα των παιδιών σας είναι η δική σας συμπεριφορά απέναντί τους.

Φυσικά εδώ δεν είμαστε για να ρίξουμε ευθύνες, κυρίως για να προβληματιστούμε.

Έτσι λοιπόν για σκεφτείτε με το χέρι στην καρδιά ποια είναι η πρώτη αντίδρασή σας στο πρώτο ψέμα; Συνήθως οι πιο πολλοί γονείς δεν γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν ένα ψέμα, και εδώ που τα λέμε, στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους ποιος ξέρει να το διαχειρίζεται;! Συνήθως, λοιπόν, οι γονείς εκνευρίζονται, μαλώνουν το παιδί τους, πολλές φορές μπορεί να ξεστομίσουν χαρακτηρισμούς που πιθανόν να μην εννοούν. Όμως πιστέψτε με δεν έχουν ιδέα, το πώς επιδρά ο χαρακτηρισμός αυτός στην παιδική ψυχούλα. Μπορεί να σταματήσουν για μια ολόκληρη μέρα να μιλούν με το παιδί τους και να είναι απόμακροι, προκειμένου έτσι να του δείξουν ότι αυτό που έκανε δεν ήταν σωστό. Μια άλλη μέθοδος που παρατηρείται συχνά είναι η «τιμωρία» του «Σήμερα δεν έχει παιχνίδι» ή «Δεν αξίζεις αυτό το δώρο».

Πάμε τώρα στα παιδιά… 

Το παιδί με το που κάνει τη ζημιά, αυτομάτως στις περισσότερες περιπτώσεις γνωρίζει ότι αυτό που έκανε είναι ζημιά επομένως σίγουρα θα έρθει μπροστά σας «ωσάν βρεγμένη γάτα», ακόμη και ψέμα να σας πει, η ενοχή του θα φαίνεται από μακριά. Όταν λοιπόν έρθει και αυτό αντιμέτωπο με τις παραπάνω συμπεριφορές, σίγουρα θα στενοχωρηθεί πολύ και θα νιώσει αδικημένο. Συνήθως οι γονείς δεν υπολογίζουν ότι η ζημιά έγινε χωρίς πρόθεση, άθελα του! Κάτι τέτοιο σίγουρα θα οδηγήσει την επόμενη φορά, στην επόμενη ζημιά, το παιδί να φροντίσει να βρει ένα πολύ καλό ψέμα, προκειμένου να αποφύγει τις τριβές, το αρνητικό κλίμα στην οικογένεια, τις τιμωρίες.

Ένας ακόμη λόγος που οδηγεί τα παιδιά στο ψέμα είναι οι αντιλήψεις μας και οι απόψεις που έχουμε για πολλά κοινωνικά θέματα. Συνήθως τέτοιου είδους ψέματα που θα θίξουμε συναντώνται στις λίγο μεγαλύτερες ηλικίες, πριν και κοντά στην εφηβεία.

Όταν οι γονείς είναι απόλυτοι σε θέματα βαθμών στο σχολείο και κυρίως όταν είναι απόλυτοι στις απόψεις που εκφράζουν μπροστά στα παιδιά τους, τότε είναι πολύ πιθανόν να έρθουν αντιμέτωποι με τα ψέματα. Τα παιδιά σας γνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι για σας οι καλοί βαθμοί, τα αριστεία, οι έπαινοι, στον αθλητισμό τα μετάλλια, όταν πάρουν ένα χαμηλό βαθμό και δεν πάρουν έναν έπαινο είναι λογικό να το κρύψουν ή και να επινοήσουν ένα ψέμα.

Όσον αφορά άλλα κοινωνικά θέματα όπως οι πιθανόν οι ακραίες απόψεις που έχετε για τα παιδιά άλλης εθνικότητας, για θέματα που αφορούν τις προτιμήσεις των παιδιών σας, τότε σίγουρα θα σας κρύψουν και  τις παρέες τους και πολύ πιο προσωπικά ζητήματα τους και θα αναγκάζονται να σας λένε ψέματα.

Σε μια κοινωνία που παρά το ότι είναι εκσυγχρονισμένη και ανεπτυγμένη, ωστόσο είναι φτωχή σε σύγχρονες ιδέες και αντιλήψεις, με στερεότυπα και ταμπού, σκεφτείτε πόση πίεση νιώθουν τα παιδιά σας όταν και εσείς οι ίδιοι στρέφεστε «εναντίον» τους;

Και θα μου πείτε, και τι να κάνουμε, πώς να συμπεριφερθούμε;

Εγώ δεν θα σας πω σε καμία περίπτωση πως θα μεγαλώσετε τα παιδιά σας και τι ανατροφή θα τους δώσετε. Εγώ είμαι εδώ, για να σας δώσω τροφή για σκέψη!

boy-child-childhood-235554

Αρχικά, δώστε έμφαση στο να χτίσετε μια υγιή και ειλικρινή σχέση με τα παιδιά σας. Να έχετε κατά νου ότι το πρώτο παράδειγμα είστε εσείς, επομένως φροντίστε ούτε εσείς να λέτε ψέματα στα παιδιά σας. Στη συνέχεια φροντίστε ώστε όσες αρχές μάθετε στο παιδί σας, να εξασφαλίζετε ότι τις τηρείτε στην ουσία τους όλα τα μέλη της οικογένειας. Σκοπός δεν είναι το παιδί να μάθει κανόνες συμπεριφοράς με το τυπικό του θέματος και απλά να ξέρει να τους απαριθμεί, όμως να τους ενστερνίζεται και να τους σέβεται. Όταν θα βρεθείτε μπροστά σε μια ζημιά του, δοκιμάστε να μπείτε στη θέση του, να το κάνετε να νιώσει ότι αυτό που έκανε δεν ήταν κάποιο έγκλημα εκ προμελέτης όμως πράγματι δεν το ήθελε. Πείτε του «Κι εγώ στην ηλικία σου, είχα σπάσει το βάζο της μαμάς», δοκιμασμένα θα σας πω  ότι θα κερδίσετε την εμπιστοσύνη του. Προσπαθήστε να μην του στερείτε το προγραμματισμένο παιχνίδι που του είχατε υποσχεθεί με συμμαθητές επειδή στο ενδιάμεσο μεσολάβησε μια  ζημιά. Έπειτα πείτε του ότι καλό θα ήταν και στη ζωή του ως ενήλικας να προσπαθεί κάθε φορά να γίνεται όλο και πιο υπεύθυνο και προσεκτικό. Σε αυτό θα βοηθούσε, να μοιράζετε ρόλους και υποχρεώσεις. Να βοηθάνε τα παιδιά στα κοινά της μικρής αυτής κοινωνίας, της οικογένειας τους.

Μην είστε απόλυτοι σε κοινωνικά θέματα και στο σπίτι ακούγονται απόψεις στενόμυαλες και με παρωπίδες. Δώστε χώρο στα παιδιά σας να μάθουν, να αποκτήσουν γνώσεις και να δημιουργήσουν μια δική τους άποψη και μετά συζητήστε μαζί τους. Συζητήστε όσο πιο πολύ μπορείτε, δώστε τους ερεθίσματα και καλλιεργήστε τους μια πιο σφαιρική θεώρηση του κόσμου. Με αυτόν τον τρόπο θα μάθουν κάθε προβληματισμό τους να τον συζητούν και προπάντων υπενθυμίστε τους διαρκώς ότι, ό,τι και να συμβεί όποια «ζημιά» κι αν κάνουν, ακόμη και ως ενήλικες θα είστε πάντα στην ίδια όχθη.

Βοηθήστε τα να γίνουν καλύτεροι από σας, το ένα παραπάνω πτυχίο από αυτό που καταφέρατε εσείς, θα το βοηθήσει, επαγγελματικά, όμως τίποτα πιο χρήσιμο δεν θα φανεί στο μικρό αυτό σας θαύμα από το να μάθει πώς να γίνει ένας καλός και ενάρετος άνθρωπος.

Πηγή Εξωφύλλου: www.pexels.com 

 

Μάνια Σπαθάκη

About Μάνια Σπαθάκη

Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Νάουσα Ημαθίας. Ως παιδί της επαρχίας, από μικρή λαχταρούσε να ζήσει στη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης. Έτσι και μένει στη Θεσσαλονίκη εδώ και τέσσερα χρόνια, καθώς φοιτούσε στο παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης ΑΠΘ, από το οποίο και πριν λίγους μήνες αποφοίτησε. Αυτή την στιγμή υλοποιεί το μεταπτυχιακό της στην Ειδική Αγωγή, καθώς δύο από τα χαρακτηριστικά που την διακρίνουν είναι αυτά της προσφοράς και της ανιδιοτελούς αγάπης. Στον ελεύθερό της χρόνο, της αρέσει να μοιράζεται τις σκέψεις της μέσω της αρθρογραφίας και να γράφει παιδικά παραμύθια. Μια πτυχή του εαυτού της λέει πως αγαπάει τα ρούχα και τη μόδα, της αρέσει να τραγουδάει και να βλέπει ταινίες.