Η Διεθνής Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών (International Missing Children’s Day) διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 25 Μαΐου για να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά το παγκόσμιο πρόβλημα της εξαφάνισης παιδιών και παράλληλα να επισημάνει στους γονείς τα μέτρα που πρέπει να λάβουν για την προστασία των παιδιών τους. Καθιερώθηκε πρώτα ως Εθνική Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών στις ΗΠΑ, με απόφαση του αμερικανού προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν το 1983 και με την πάροδο του χρόνου διεθνοποιήθηκε. Η επιλογή της 25ης Μαΐου σχετίζεται με την ημερομηνία εξαφάνισης το 1979 του εξάχρονου Έιταν Πατς, η περίπτωση του οποίου συντάραξε τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του International Centre for Missing & Exploited Children (2014), κάθε χρόνο εξαφανίζονται: 800.000 παιδιά στις ΗΠΑ, 100.000 στη Γερμανία, 45.000 στη Βραζιλία, 20.000 στην Αυστραλία και 15.000 παιδιά στη Ρωσία.

Στοιχεια για την Ελλαδα

To 2018 εξαφανίστηκαν στην Ελλάδα 299 παιδιά, σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, εκ των οποίων 123 αγόρια, από τα οποία ανευρέθηκαν τα 96 και αναζητούνται 27. Την ίδια χρονιά, εξαφανίστηκαν 176 κορίτσια, βρέθηκαν τα 161 και αναζητούνται 15. Μέχρι τις 11 Μαΐου του 2019, εξαφανίστηκαν 45 αγόρια και 71 κορίτσια. Εντοπίστηκαν 39 αγόρια και αναζητούνται 6, ενώ αντίστοιχα, βρέθηκαν 58 κορίτσια και αναζητούνται 13. Το ποσοστό ανεύρεσης ανέρχεται για το 2018 στο 85,9% και για το πρώτο τετράμηνο του 2019 στο 82,2%, αριθμοί, που καταδεικνύουν, πως η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανευρέσεων σε όλη την Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για τα Εξαφανισμένα Παιδιά, ένας από τους πιο συχνούς λόγους εξαφάνισης παιδιών προσφύγων και μεταναστών είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης των παιδιών στο σύστημα προστασίας, η επιθυμία τους να φύγουν με φίλους, οι μακρόσυρτες γραφειοκρατικές διαδικασίες και το γεγονός ότι οι δομές φιλοξενίας ήταν ανεπαρκείς και ακατάλληλες για τα παιδιά.

Αννούλα Τριανταφυλλίδη: το πρώτο παιδί που εξαφανίστηκε στην Ελλάδα

annoula-31

Ήταν 2,5 χρόνων όταν εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στις 19 Αυγούστου 1981 στη Μάνη. Το κοριτσάκι έπαιζε με τα κουβαδάκια του στην παραλία Αγία στο Σκουτάρι της Μάνης. Κάποια στιγμή η μητέρα της την αναζήτησε για να την ταΐσει αλλά δεν τη βρήκε πουθενά.

Λουόμενοι είπαν ότι είδαν το παιδάκι να κατευθύνεται προς τα τροχόσπιτα που υπήρχαν στην παραλία, αλλά κανένας από τους ιδιοκτήτες δεν φώτισε με τη μαρτυρία του το σκοτάδι. Τα ίχνη από τους τροχούς αυτοκινήτου που απομακρύνθηκε, έδειξαν πως το παιδί ή έπεσε θύμα απαγωγής. Ένα γράμμα που έφτασε αργότερα απ’ τη Γερμανία, τάραξε την οικογένεια. Αποστολέας μία καθηγήτρια που έμενε σε ένα απ’ τα τροχόσπιτα της παραλίας και παραλήπτης η μητέρα της άτυχης μικρής. Όλοι τότε πίστευαν πως η γυναίκα είχε εμπλοκή στην εξαφάνιση της Αννούλας και η Ιντερπόλ την αναζητούσε. Η Αγγελική Νικολούλη ταξίδεψε αρκετά χρόνια αργότερα στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας και εντόπισε τη μάρτυρα που δεν μπορούσαν να βρουν οι Αρχές. Δεν είχε σχέση όμως με την εξαφάνιση της Αννούλας και το ενδιαφέρον της γι’ αυτήν παρερμηνεύτηκε, όπως ισχυρίστηκε.

Ο πατέρας της Αννούλας έφυγε από τη ζωή, το 2007, χωρίς ποτέ να μάθει την αλήθεια για το παιδί του.

Δύο κοπέλες στη σημερινή ηλικία της Αννούλας περίμεναν το DNA αφού είχαν εντοπίσει κοινά στοιχεία με το αγνοούμενο κοριτσάκι της Μάνης.

Ο γενετιστής κ. Γιώργος Φιτσιάλος που αφιλοκερδώς έκανε την εξέταση DNA μεταξύ της μητέρας και των δύο γυναικών έδωσε στην εκπομπή τα αποτελέσματα. Ήταν αρνητικά.

Η ελπίδα για τη μητέρα και αδέλφια της Αννούλας εξανεμίστηκε. Δείγμα από το γενετικό υλικό της μητέρας έχει κρατηθεί στα εργαστήρια μήπως στην πορεία ανάψει φως στο θρίλερ της Μάνης.

Πηγή: sansimera.gr

Πηγή εικόνας εξωφύλλου: mothersblog.gr

 

Νεφέλη Λιάτσου

About Νεφέλη Λιάτσου

Φοιτήτρια δημοσιογραφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Σοβαρή όσο πρέπει, εκεί που πρέπει και εξίσου τρελή!!! Αγαπημένη συνήθεια το μαγείρεμα (και φυσικά το να καταβροχθίζω το φαγητό που υπάρχει στην κουζίνα!). Ιδιαίτερη αδυναμία στις ταινίες με κολλητές, ειδικά όταν συνοδεύονται από σουβλάκια και κάτι γλυκό για επιδόρπιο! Λατρεύω τα ψώνια, τη μουσική, τους ατελείωτους καφέδες στις γειτονιές της Αθήνας και τα ταξίδια! Όνειρό μου να επισκεφθώ όσες περισσότερες χώρες γίνεται (εντός και εκτός Ευρώπης). Motto: Να τολμάς και να διεκδικείς αυτό που θες…