Πώς θα ήταν η ζωή μας άραγε χωρίς το ραδιόφωνο; Μια εφεύρεση με μεγάλη ιστορία και πολλές διαμάχες για το ποιος τελικά υπήρξε ο πατέρας του ραδιοφώνου. Είμαι σίγουρη πως πολλοί θα υποστηρίξουν πως… «Όποιος και να το εφηύρε, του είμαστε πολύ ευγνώμονες».

Ωστόσο, για την ιστορία, πρωτοπόρος των ραδιοκυμάτων υπήρξε ο Γερμανός φυσικός Χάινριχ Ρ Χερτζ. Αργότερα, το 1893 ο Νίκολα Τέσλα απέδειξε μέσα από διαλέξεις την ραδιομετάδοση ενώ αργότερα το 1896 ο Ιταλός εφευρέτης Γκουλιέλμο Μαρκόνι ήταν ο πρώτος που πραγματοποίησε ραδιοφωνική επικοινωνία, στέλνοντας ασύρματο σήμα, σε απόσταση 2 km και το 1901 απέδειξε πως είναι εφικτό να σταλούν ραδιοφωνικά μηνύματα επάνω από τον Ατλαντικό σε μια απόσταση περίπου 3 km. Αν και ο Μαρκόνι θεωρήθηκε ως ο εφευρέτης του ραδιοφώνου ωστόσο αμφισβητήθηκε καθώς όλες οι πατέντες που χρησιμοποίησε ήταν του Νίκολα Τέσλα. Στο τέλος, ο Νίκολα Τέσλα δικαιώθηκε ενώ αναγνωρίστηκε ως ο εφευρέτης του ραδιοφώνου το 1955.

Ας επιστρέψουμε ωστόσο στο αρχικό μας ερώτημα. Πώς θα ήταν άραγε η ζωή μας χωρίς το ραδιόφωνο; Όσο ωραίοι και να είναι οι δίσκοι, και σήμερα τα CD και τα mp3 και η προσωπική μας επιλογή τραγουδιών στο διαδίκτυο μέσω του υπολογιστή και του κινητού μας, το ραδιόφωνο αποτελεί μια σταθερή και διαχρονική αξία. Από το ραδιόφωνο, που γνώρισαν οι παππούδες μας, οι λεγόμενες αντίκες, τις οποίες η γενιά μου είχε την τύχη να γνωρίσει, εκεί στη γωνιά του δωματίου της γιαγιάς πάνω σε ένα ξύλινο παλιό τραπεζάκι που είχε διακοσμήσει με ένα δαντελένιο σεμέν. Εκείνο λοιπόν το ραδιόφωνο αντίκα που ήταν ξύλινο με δυο καφέ κουμπιά σαν μεγάλα και γουρλωτά μάτια. Χαρακτηριστικό αυτής της εποχής οι αθλητικές Κυριακές όπου οι άντρες σε κάθε γειτονιά και στέκι αγωνιούσαν πάνω από το ραδιόφωνο για την έκβαση του αγώνα της αγαπημένης τους ομάδας. Αυτές οι γεμάτες με πάθος φωνές του Φουντουκίδη και του Γεωργίου που περιέγραφαν τόσο γλαφυρά και παραστατικά το κάθε γκολ και φάουλ ενώ άθελά τους με μια δόση του χιούμορ υποστήριζαν και εκείνοι σαν οπαδοί, την ομάδα τους. Και οι σειρές, οι σειρές (σαπουνόπερες) στο ραδιόφωνο που κάθε γυναίκα, σύζυγος και μητέρα τοποθετούσε το ραδιόφωνο στην κουζίνα και με τόση προσμονή άκουγε την πλοκή του έργου ενώ στο αποκορύφωμα του επεισοδίου και την ώρα που έβαζε το φαγητό στο φούρνο το έργο τελείωνε και με λαχτάρα περίμενε τη συνέχεια της σειράς.

Αργότερα, το ραδιόφωνο το μεταλλικό με την κεραία που δεν έλειπε από κανένα σπίτι έφτασε να είναι σήμερα το ραδιόφωνο που το παίρνει ο καθένας μαζί του είτε στο αυτοκίνητό του, είτε στο CDplayer είτε στο κινητό του. Το ραδιόφωνο που μπορούμε να ακούμε στο αυτοκίνητό μας, στο κινητό μας την ώρα που γυμναζόμαστε, την ώρα που κάνουμε έναν περίπατο στη φύση, στο σπίτι μας, στο σπίτι των φίλων και των γονιών μας

Το ραδιόφωνο που μας συντροφεύει σε κάθε στιγμή της ημέρας, στο λεωφορείο που ταξιδεύουμε για να πάμε να δούμε τους αγαπημένους μας, που μας φτιάχνει τη διάθεση μετά από μια μέρα σκληρής δουλειάς, που εκφράζει την αγάπη και τον έρωτα όταν είμαστε ερωτευμένοι ενώ παίρνει και το ρόλο του κολλητού στο μπαρ και με κάθε στίχο εκφράζει έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.

Χιλιάδες είδη μουσικής και άπειρα τραγούδια που ταξιδεύουν από άκρη σε άκρη για να τέρψουν τα αυτιά μας και να γεμίσουν ζεστά συναισθήματα την ψυχή μας. Εκπομπές που γελάμε, που ενημερωνόμαστε, που μας λένε τι καιρό θα κάνει αύριο και το πού θα μπορούσαμε να πάμε για ένα χαλαρό κρασάκι μετά το τρίωρο μάθημα στο πανεπιστήμιο. Μουσική χάουζ, ροκ, μέταλ, λαϊκή για κάθε γούστο που με το πάτημα ενός κουμπιού ζωντανεύουν όλες οι μελωδίες και οι στίχοι που έχουν στιγματίσει τις ηλιόλουστες και βροχερές μέρες μας και τις κρύες και θερμές νύχτες.

Φωνές ερωτικές, φωνές αισιόδοξες, φωνές χαρούμενες και προσγειωμένες, φωνές που είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ραδιοφώνου.

Γιατί το ραδιόφωνο είναι όλα αυτά που θέλουμε να εκφράσουμε και που μας εκφράζουν, όλα αυτά που νιώθουμε μόνο ακούγοντάς το, όλα αυτά που ζούμε ταξιδεύοντας ραδιοφωνικά, μουσικά και μελωδικά.

Πηγή Εξωφύλλου: theconversation.com 

Μάνια Σπαθάκη

About Μάνια Σπαθάκη

Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Νάουσα Ημαθίας. Ως παιδί της επαρχίας, από μικρή λαχταρούσε να ζήσει στη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης. Έτσι και μένει στη Θεσσαλονίκη εδώ και τέσσερα χρόνια, καθώς φοιτούσε στο παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης ΑΠΘ, από το οποίο και πριν λίγους μήνες αποφοίτησε. Αυτή την στιγμή υλοποιεί το μεταπτυχιακό της στην Ειδική Αγωγή, καθώς δύο από τα χαρακτηριστικά που την διακρίνουν είναι αυτά της προσφοράς και της ανιδιοτελούς αγάπης. Στον ελεύθερό της χρόνο, της αρέσει να μοιράζεται τις σκέψεις της μέσω της αρθρογραφίας και να γράφει παιδικά παραμύθια. Μια πτυχή του εαυτού της λέει πως αγαπάει τα ρούχα και τη μόδα, της αρέσει να τραγουδάει και να βλέπει ταινίες.