Κάθε τέλος καλοκαιριού λένε σηματοδοτεί μια νέα αρχή. Και μαζί με τη νέα αρχή έρχεται δειλά δειλά και το φθινόπωρο. Ας το παραδεχτούμε το καλοκαίρι είναι μαγικό και μοναδικό και καρτερούμε να έρθει αμέσως το επόμενο, αλλά υπάρχει μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα σε αυτή την εποχή. Ούτε την καλοκαιρινή, ούτε τη φθινοπωρινή. Αυτή η εποχή πριν ξεκινήσουν όλα, πριν τις πολυπόθητες αλλαγές και τα ανυπόμονα σχέδια.

Η εποχή αυτή του αποχαιρετισμού των καλοκαιρινών αναμνήσεων και της προετοιμασίας για τη «νέα χρονιά». Υπάρχει κάτι το διαφορετικό εκεί, σαν να αλλάζει ο αέρας. Κι αλλάζει μαζί κι η διάθεση σου.

Σκέψου πόσα αλλάζουν σε αυτό το μεσοδιάστημα.

Αλλάζεις δειλά τον καφέ σου, ζητάς τον καθιερωμένο ζεστό, αρωματικό καφέ σου και αδημονείς για το άχνισμα που χορεύει με τόση ελευθερία στο δωμάτιο.

Αλλάζεις τα ρούχα σου, το αγαπημένο σου σορτσάκι δε μπορεί να σταθεί πια στους αέριδες της πόλης και πετάς όλα τα ρούχα απεγνωσμένα από τη ντουλάπα μέχρι να βρεις το αγαπημένο σου χουχουλιάρικο φούτερ που είχες καταχωνιάσει με τόση όρεξη την άνοιξη.

Είναι αποκαρδιωτικό να αποχαιρετάς τον ήλιο από τις 6 ή 7 το απόγευμα και πλέον βρίσκεις παρηγοριά στη φλόγα των κεριών. Πετάς βιαστικά τα παπούτσια σου με το που πατήσεις το πόδι σου σπίτι, ανοίγεις το συρτάρι και η ικανοποίηση που παίρνεις μόλις ανάψει το πρώτο κερί είναι μια μικρή χαρά στη ψυχή σου.

f15e2e371c52aa1707f55760192a23c2

Πηγή εικόνας: bestwallpapers.co

Σε πιάνει και σένα αυτή η μανία αναδιοργάνωσης;

Σαν να θες να αλλάξεις τα πάντα γύρω σoυ;

Ε, λοιπόν εμένα με πιάνει! Θέλω να αλλάξω τα έπιπλα, τη διάταξη στο δωμάτιο μου να φτιάξω την τέλεια ατμόσφαιρα. Να ανανεωθώ κυρίως ψυχολογικά. Όλες αυτές οι αλλαγές εκεί αποβλέπουν, θέλω μια ανανέωση εσωτερική ένα τρόπο να δώσω ώθηση για να ξεκινήσω όλα όσα θέλω με το σωστό τρόπο.

Αλλά αφού φτιάξω όλα όσα θέλω, έτσι όπως τα έχω πλάσει στο κεφάλι μου, ξέρεις που καταλήγω;

Πως όποια εποχή κι αν έρθει, όσες αλλαγές κι αν κάνω, όσα σχέδια κι αν οργανώσω δε έχουν καμιά σημασία αν δεν είμαι καλά. Δεν εννοώ αυτή τη φορά ψυχολογικά, αλλά σωματικά.

Έχεις σκεφτεί ποτέ σου πόσο σημαντικό είναι το σώμα σου;

Εγώ φέτος το σκέφτηκα και το κατάλαβα.

Σκέψου πόσες κινήσεις του σώματος σου θεωρείς δεδομένες. Σκέψου πόσο επιπόλαια πατάς τα πόδια σου στο πάτωμα τη στιγμή που θα σηκωθείς από το κρεβάτι σου. Σκέψου πόσο αδιάφορα και βαριεστημένα οργώνεις τους δρόμους καθημερινά για τη δουλειά, τη σχολή, το γυμναστήριο, τη βόλτα σου. Σκέψου πόσο εύκολα σηκώνεις την κούπα με τον καφέ σου το πρωί. Σκέψου πόσο μηχανικά ανεβοκατεβαίνεις τις σκάλες. Σκέψου πόσο αβίαστα αλλάζεις πλευρό στον ύπνο σου.

Μήπως πρέπει να σταματήσουμε για λίγο να επιζητούμε διαρκώς την αλλαγή στη ζωή μας, μήπως πρέπει να ισορροπήσουμε λίγο τη μανία μας για νέες αρχές και ξεκινήματα και μήπως πρέπει να αρχίσουμε να εκτιμούμε λίγο παραπάνω όλα όσα θεωρούμε δεδομένα;

Και δεν εννοώ να μείνουμε στάσιμοι στις ζωές μας, ούτε να κολλήσουμε σε ένα σημείο προς Θεού. Αλλά αν δεν εκτιμήσεις όλα όσα έχεις την κάθε μέρα που ξυπνάς, τότε μπορείς να συνεχίσεις το δρόμο σου. Συλλογίσου λίγο ότι χωρίς αυτά που θεωρείς αυτονόητα, δε θα μπορούσες να κάνεις βήμα και κάθε σου σχέδιο θα καταρρέει διαρκώς σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα.

Γιατί ό,τι θεωρείς δεδομένο είναι η βάση του πύργου της ζωής που χτίζεις, προσθέτοντας ένα τραπουλόχαρτο τη φορά. Αν όμως χάσεις ένα τραπουλόχαρτο από τα θεμέλια, τότε ο πύργος σου θα γκρεμιστεί.

Κι αν γκρεμιστεί θα τον χτίσεις ξανά σίγουρα.

Απλά για να βρεις το κουράγιο να αρχίσεις να στερεώνεις σταθερά το κάθε σου χαρτί, πρέπει να νιώσεις σιγουριά και δύναμη. Αυτή τη δύναμη την αντλείς από το σώμα σου, μη το θεωρήσεις ποτέ δεδομένο.

Πηγή Κεντρικής εικόνας:bestwallpapers.co

Μαρία Κοσμίδου

About Μαρία Κοσμίδου

Σπουδάζει Δημοσιογραφία στο Πάντειο. Λατρεύει τη μουσική (κυρίως τη rock), τα βιβλία και τις φωτογραφίες. Αγαπημένη της σειρά το "How I Met Your Mother". Ονειρεύεται να ταξιδέψει πολύ και να μάθει κιθάρα. Θα τη δείτε να χτυπιέται στο γυμναστήριο, για να κάψει τις θερμίδες από το φαγητό που μαγείρεψε και καταβρόχθισε μαζί με τον αδερφό της. Δεν την απασχολεί καθόλου πού θα βγει και τι θα κάνει, αρκεί να έχει πάντα τους φίλους της μαζί. Motto : "A change may be just around the corner".