Πως  να το κάνουμε…δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο εκφραστικοί. Για κάποιους,το να εκδηλώνουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους είναι κάτι που λειτουργεί φυσικά,ενώ για άλλους,το να εξωτερικεύσουν και τις φαινομενικά πιο απλές σκέψεις είναι ένας άθλος. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας,όμως. Όλοι – μα όλοι – έχουμε βρεθεί κάποτε στη θέση να κρατήσουμε για τον εαυτό μας συναισθήματα, είτε διότι οι συνθήκες το επέβαλαν, είτε διότι εμείς θεωρήσαμε πως τη δεδομένη στιγμή ήταν η καλύτερη επιλογή. Και ήταν….για λίγο. Είναι κανόνας όμως, πως τα συναισθήματα που δεν εκφράζονται,ιδιαίτερα τα αρνητικά, είναι σαν ωρολογιακή βόμβα. Αργά η γρήγορα θα σκάσει. Μέχρι να σκάσει η βόμβα όμως πρώτα έχουμε σκάσει εμείς. Είναι απαραίτητο επομένως να φτάνουν τα πράγματα κάθε φορά σε αυτό το σημείο;

overthinking (3)

Πηγή: sadierosemary.com

Η απάντηση είναι εύκολη και προφανής, αν με ρωτάτε: Όχι δεν είναι απαραίτητο. Αλλά για να μην παρεξηγηθώ, το να εκφράζεις τα όσα ενδεχομένως σε ενοχλούν με το να ζυγίζεις τα λόγια σου και να βουτάς τη γλώσσα σου στο μυαλό σου πριν μιλήσεις είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Για όλες τις καταστάσεις υπάρχει και το σωστό timing, όπως επίσης και ο κατάλληλος τρόπος έκφρασης. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Πιο πάνω αναφέραμε τους όσους έχουν την τάση να κρατούν μέσα τους τα συναισθήματα τους, να μην τα εκφράζουν τη στιγμή που γεννιούνται, αλλά να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή, από φόβο μήπως δεν γίνουν κατανοητά ή δεν βρουν κάποιο αντίκρισμα. Υπάρχουν και εκείνοι παρ’όλα αυτά, που ο συγκεκριμένος τρόπος δράσης τους έχει γίνει τρόπος ζωής. Σπάνια θα τους ακούσεις να παραπονιούνται, τα λόγια τους είναι πάντα μετρημένα και .αν κάτσεις να το καλοσκεφτείς, σχεδόν ποτέ δεν ξέρεις τι περνάει από το μυαλό τους σε καταστάσεις πίεσης και άγχους. Βασικά δεν ξέρεις τι περνάει από το μυαλό τους γενικά.

Τώρα θα μου πείτε..είναι τόσο κακό αυτό; Όχι, κακό δεν είναι, όσο κάποιος μπορεί να το διαχειριστεί. Διότι η αλήθεια είναι πως εμείς οι άνθρωποι είμαστε σαν τις χιονονιφάδες: Μπορεί να έχουμε την ίδια “δομή”, αλλά κανένας μας δεν είναι ακριβώς ίδιος με τον άλλον, επομένως ούτε και ο τρόπος σκέψης μας. Η επιστήμη βέβαια έχει μια ελαφρώς διαφορετική άποψη επί του θέματος. Όσο κι αν δεν το καταλαβαίνουμε, το να εσωτερικεύουμε συστηματικά όσα νιώθουμε, μπορεί να επηρεάσει και την ίδια μας την υγεία. Πιο συγκεκριμένα, έχει παρατηρηθεί πως οι άνθρωποι αυτοί υποφέρουν συχνά από πονοκεφάλους, γαστρεντερικές διαταραχές, υψηλή πίεση, απότομες αυξομειώσεις στο βάρος τους, αϋπνίες, ενώ είναι γενικά πιο επιρρεπείς σε ασθένειες μιας και ακόμη και το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι εξασθενημένο. Οι διαπροσωπικές τους σχέσεις επηρεάζονται επίσης καθώς, σύμφωνα με ψυχολόγους, έχουν την τάση να μην “δίνονται¨ στις σχέσεις τις οποίες αναπτύσσουν, αφήνοντας την αίσθηση ενός απόμακρου ανθρώπου. Εκτός αυτού, οι πιο μικρές αφορμές και οι πιο ασήμαντες διαφωνίες είναι ικανές να πυροδοτήσουν εκρηκτικές αντιδράσεις, δυσανάλογες τις κατάστασης, καθώς αυτός είναι ένας αυτόματος μηχανισμός για να εκτονωθούν, ακόμη και έμμεσα, όσα συναισθήματα έχουν θαφτεί μέσα τους.

giphy

Καλή η θεωρία. Στην πράξη όμως τι γίνεται; Διότι το να αλλάξει ένας άνθρωπος τρόπο δράσης και ζωής από την μία στιγμή στην άλλη είναι αρκετά απίθανο. Ακόμη και σε αυτό υπάρχουν κάποια βήματα που πρέπει ν ακολουθηθούν και όλα αρχίζουν και τελειώνουν από το να γνωρίζουμε πώς νιώθουμε. Το να μας είναι ξεκάθαρο τι συμβαίνει στον συναισθηματικό μας κόσμο μπορεί να ακούγεται απλό και αυτονόητο, αλλά συνήθως είναι πιο πολύπλοκο και θέλει προσπάθεια πειθαρχεία και χρόνο. Πόσες φορές άλλωστε δεν έχει τύχει να νομίζουμε πως μας φταίει το άλφα και συζητώντας το στην πορεία να συνειδητοποιούμε πως το πρόβλημα εντοπίζεται αλλού;

Το να βάζουμε σε σειρά τις σκέψεις μας είναι το Α και το Ω για να πάμε στο επόμενο βήμα, που είναι να βάλουμε προτεραιότητες. Ενδεχομένως υπάρχουν χίλιες δυο σκέψεις και προβλήματα στο κεφάλι μας, όμως κάποια από αυτά χρίζουν άμεσης επίλυσης και είναι και αυτά στα οποία θα έπρεπε να ρίχνουμε την μεγαλύτερη βαρύτητα. Και όταν μιλάμε για προτεραιότητες, δεν αναφερόμαστε μόνο στο να βρίσκουμε την άκρη του συναισθηματικού μας κουβαριού. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, πολλοί άνθρωποι δεν εκφράζονται από φόβο μήπως τα λεγόμενα τους παρεξηγηθούν η δεν βρουν την κατανόηση που χρειάζονται. Πάντα όμως στη ζωή μας υπάρχουν και εκείνα τα άτομα που θα είναι εκεί για να μας ακούν και να μας συμβουλεύουν στα πιο μεγάλα η μικρά μας προβλήματα. Και κάποιες φορές, όπως πολύ συχνά συμβαίνει στη ζωή, αυτά τα άτομα δεν βρίσκονται κάτω από τους προβολείς, αλλά κρυμμένα στα παρασκήνια. Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς επομένως είναι να ρίξουμε μια προσεκτική ματιά γύρω μας.

Και για όσους δεν αντέχουν την λεκτική εκτόνωση; Για αυτά τα άτομα λοιπόν η καλύτερη και πιο προσφιλής λύση είναι ένα χόμπι: από κάποια καλλιτεχνική δραστηριότητα μέχρι και άθληση η κάποια πολεμική τέχνη – όλα είναι αποδεκτά. Σημασία έχει να είναι κάτι δημιουργικό, έτσι ώστε όλη η συσσωρευμένη ενέργεια μέσα τους να διοχετεύεται σε κάτι θετικό και εποικοδομητικό.

Creativity

Πηγή: tinybuddha.com

Ίσως βέβαια το πιο σημαντικό απ΄όλα είναι να μην ξεχνάμε πως το οποιοδήποτε πρόβλημα δεν λύνεται από μόνο του. Ο άνθρωπος είναι ο αρχιτέκτονας του πεπρωμένου του και οι ενέργειές μας ή η απραξία μας, καθορίζουν τελικά τις εξελίξεις στη ζωή μας. Με το να μιλήσουμε για όσα μας απασχολούν και θα θέλαμε να αλλάξουν, κάνουμε το δικό μας βήμα. Το αν θα εισακουστούν αυτά που θα πούμε η όχι παύει να αποτελεί δικό μας πρόβλημα και έγκειται πλέον στην πρόθεση του εκάστοτε αποδέκτη του μηνύματος. Ακόμη κι αν τα λόγια μας πέσουν στο κενό, ακόμη κι αν δεν έχουν τελικά τον κατάλληλο αποδέκτη, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως το να κάνεις ένα βήμα προς την κατεύθυνση που θες να πας θα σε πάει πιο μακριά από το να παραμείνεις στάσιμος.

Πηγή: quotefancy.com

Πηγή εικόνας εξωφύλλου: theyellowdoorway.in

Αθηνά Χαραλαμπάκη

About Αθηνά Χαραλαμπάκη

Φοιτήτρια οδοντιατρικής στη Σόφια, γεννημένη στη Θεσσαλονίκη. Στον ελεύθερό μου χρόνο διαβάζω βιβλία, ειδικότερα μυστηρίου και αστυνομικά, με μία αδυναμία στην Agatha Christie και ακούω μανιωδώς μουσική. Στις μεγάλες μου αδυναμίες συγκαταλέγονται το πολύ και καλό φαγητό, η σοκολάτα, οι περίπατοι στη φύση και οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Ούσα ανήσυχο πνεύμα, το όνειρό μου είναι να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο και να γνωρίσω διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς. Ανέκαθεν ευαίσθητη και αισιόδοξη, πιστεύω πως ο κόσμος μπορεί να γίνει πολύ καλύτερος αν πρώτα γίνεις εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις γύρω σου.