Η στήλη που όλοι αγαπήσατε ταξιδεύει στην Ιαπωνία και ανακαλύπτουμε την ιστορία πίσω από την τιμητική πράξη αυτοκτονίας, το Χαρακίρι.

Η λέξη “χαρακίρι” (“χάρα”=στομάχι και “κίρι”=μαχαίρι) σημαίνει κυριολεκτικά “κοπή κοιλιάς”. Και δεν απέχει πολύ η πράξη από τη σημασία, αφού αυτό είναι που συμβαίνει στην ουσία όταν κάποιος κάνει χαρακίρι. Το Χαρακίρι ή Σεπούκου είναι ο τελετουργικός τρόπος αυτοκτονίας που καθιερώθηκε από τους Σαμουράι ως μοναδική επιτρεπτή διέξοδο σε περίπτωση ήττας ή ατίμωσής τους. Η επιλογή κοπής της κοιλιάς κι όχι του λαιμού ή της καρδιάς είναι επειδή οι Ιάπωνες πιστεύουν πως το πνεύμα των ανθρώπων ζει μέσα στην κοιλιά.

47ronin_lefilm

Πηγή Εικόνας: mixanitouxronou.gr

Κατά το τελετουργικό αυτό, ο προς αυτοκτονία Σαμουράι στρέφεται προς τον Ήλιο και γονατίζοντας, σύρει το εγχειρίδιό του, το οποίο και στη συνέχεια καρφώνει στη κοιλιακή του χώρα. Ο αυτόχειρας Σαμουράι συνήθως αποκεφαλίζεται από ένα φιλικό πολεμιστή τη στιγμή του πόνου. Ο τρόπος αυτός φέρεται να αποτελεί κωδικοποιημένη ηθική συμπεριφορά από το λεγόμενο “μπουσίντο”, το οποίο αποτελεί τον ηθικό κώδικα των Σαμουράι και γενικότερα της υψηλής ελίτ της ιαπωνικής κοινωνίας (μπούσι, δηλαδή αριστοκράτες-πολεμιστές), από τον 13ο ως τον 19ο αιώνα. Σε ακραίες περιπτώσεις, ορισμένοι πολεμιστές έδειχναν τη θλίψη τους για το θάνατο του άρχοντα ή όταν ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για κάποια αδικία.

1485497164_3491

Πηγή Εικόνας: https://www.gigcasa.com/articles/469280 

Αρχικά εμφανίστηκε περίπου το 1200 στη φεουδαρχική Ιαπωνία και μετά την εισαγωγή του βουδισμού, η αυτοθανάτωση απέκτησε τελετουργικό χαρακτήρα. Ιστορικά, συναντάται το 1580, όπου ο κυβερνήτης της Βόρειας Ιαπωνίας Bessho Nagaharu και οι άνδρες του κλεισμένοι σε κάστρο, πολιορκούνταν από τον εχθρό για 20 μήνες. Ο κυβερνήτης, βλέποντας το στρατό του να πεθαίνει από την πείνα, γιατί είχε διακοπεί η προμήθεια τροφίμων, πήρε μια απόφαση. Επειδή για τους Ιάπωνες η παράδοση στον εχθρό ήταν ατιμωτική, ζήτησε να λήξει η πολιορκία και να μη σκοτώσουν τους ανήμπορους άνδρες του. Σε αντάλλαγμα θα έκανε χαρακίρι.

Στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί Ιάπωνες που κατάγονταν από οικογένειες Σαμουράι, προτίμησαν να κάνουν σεπούκου, παρά να πέσουν στα χέρια των συμμάχων. Στο πεδίο της μάχης, οι Σαμουράι το έκαναν γρήγορα και δίχως ιδιαίτερες προετοιμασίες. Σε περιόδους ειρήνης όμως, το σεπούκου ήταν τελετουργική διαδικασία που απαιτούσε την παρουσία μαρτύρων και αρκετή προεργασία.

Seppuku-2

Πηγή Εικόνας: wikipedia.org

Η τελετουργία ήταν μεθοδική και συγκεκριμένη. Συχνά, οι μελλοθάνατοι πολεμιστές διάλεγαν να κάνουν χαρακίρι σε ναούς, κήπους ή στο σπίτι τους. Πριν από το ηλιοβασίλεμα, ο σαμουράι φορούσε ένα λευκό κιμονό και οι μάρτυρες, ανάλογα με τη σπουδαιότητα του προσώπου, στέκονταν στην αντίστοιχη πλευρά του χώρου. Πίσω από τον γονατισμένο μελλοθάνατο, με το σπαθί στο χέρι, βρισκόταν πάντα ένα συγγενικό ή φιλικό πρόσωπο του σαμουράι. Άνοιγε το κιμονό και με το κίρι στο χέρι, δηλαδή το μαχαίρι, έκοβε το στομάχι του από δεξιά στα αριστερά. Ο συγγενής του τότε τον αποκεφάλιζε. Στις περιπτώσεις που έκανε χαρακίρι στο πεδίο της μάχης πέθαινε ή από αιμορραγία ή από σοκ.

seppukump4-400x384

Πηγή Εικόνας: mixanitouxronou.gr

Το χαρακίρι δεν εφαρμόζεται πια όπως στο παρελθόν, αν και ακόμη θεωρείται ένας έντιμος τρόπος θανάτου, χωρίς να αποτελεί πράξη αμαρτίας. Το 1603 ο ιδρυτής της τελευταίας μεγάλης δυναστείας της Ιαπωνίας, Ιεγιάσου Τοκουγκάβα, προχώρησε στην έκδοση διατάγματος που απαγόρευε το σεπούκου. Τα προβλήματα που δημιουργούσε η ευθιξία των Ιαπώνων ήταν περισσότερα από αυτά που έλυνε. Το έθιμο ήταν τόσο βαθιά ριζωμένο στη ιαπωνική κουλτούρα, που παρά την απαγόρευση συνεχίστηκε.

61pVb8EE-FL._SL1024_

Πηγή Εικόνας: mixanitouxronou.gr 

Έτσι, επί του Άρχοντα Νομπουτσούνα Ματσουντάιρα του Ίζου, η κυβέρνηση εξέδωσε ένα αυστηρότερο διάταγμα που απαγόρευε την τελετουργική αυτοκτονία. Φυσικά δεν τιμωρούνταν ο νεκρός, αλλά ο άρχοντας που επέτρεπε στους ακόλουθούς του να τελέσουν σεπούκου. Άρα όποιος έκανε χαρακίρι ατίμαζε και έβαζε σε κίνδυνο τον προστάτη του. Το οριστικό τέλος ήρθε το 1873, παρά το γεγονός ότι για αρκετά χρόνια πολλοί πέθαιναν με αυτόν τον τρόπο. Μετά την ήττα στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, έγιναν πολλές τελετουργικές αυτοκτονίες. Σποραδικά ακόμη και στις μέρες μας παρουσιάζονται κρούσματα, τα οποία βέβαια είναι μεμονωμένα.

 

Πηγή Εικόνας Εξωφύλλου: mixanitouxronou.gr

Αγγελική Μουζακίτη

About Αγγελική Μουζακίτη

Μέλλουσα αστυνομική ρεπόρτερ. Λάτρης των βιβλίων και των σειρών. Αν δε με "πιάσεις" να κάνω κάτι από αυτά τα δύο...τότε θα τρώω κάποιο γλυκό! Όνειρό μου να ταξιδέψω σε όσα περισσότερα μέρη μπορώ, ξεκινώντας από τη Νέα Υόρκη!