«Ο καθένας λοιπόν από μας είναι κομμάτι ανθρώπου, σαν κομμένος από ένα στα δύο, όπως οι γλώσσες τα ψάρια, κι αναζητεί πάντοτε ο καθένας το κομμάτι που του λείπει»..είπε ο Πλάτωνας στο έργο του Συμπόσιο.

«Δεν είσαι τ’ άλλο μου μισό, εγώ μισώ ό,τι χωρίζει», λέει ο Μαχαιρίτσας στο τραγούδι του Εγωκεντρικός.

Ο κάθε ένας από εμάς έχει μια θεωρία για τον έρωτα, το άλλο μισό, τη ζωή, τους ανθρώπους. Ώρες φιλοσοφικών αναζητήσεων με ένα ποτήρι κρασί, με έναν καφέ ή απλά με τον ίδιο μας τον εαυτό, καταλήγει στα συμπεράσματα ότι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την συντροφικότητα. Είτε ανήκουν στην κατηγορία του Πλάτωνα, είτε σε εκείνη του Μαχαιρίτσα, η πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ον που έχει ανάγκη την συντροφιά κάθε είδους είναι πια κοινή παραδοχή. Ακόμη και αν κάποιος πει ότι, «πιο καλή η μοναξιά, από εσένα που δεν φτάνω», ξέρει ότι δεν το πιστεύει. Τελικά ισχύει κάτι απ’ τις δυο ξεχωριστές φράσεις σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε;

white-box-570x258

 Πηγή εικόνας: eranistis.net 

Ξεκίνησα πιστεύοντας πως, κάπου σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει το άλλο μου μισό. Αυτό το μισό που μπορεί να με συμπληρώσει, να κουμπώσουν τα δάχτυλά του στα δικά μου και η δική του πλευρά να συμπληρώνει τη δική μου. Στην πορεία όμως είδα, ότι ΝΑΙ, μπορώ να κουμπώσω με περισσότερους από έναν ανθρώπους, με διαφορετικό τρόπο και από διαφορετική σκοπιά με τον καθένα. Στην συνέχεια, αφού κατάλαβα ότι το άλλο μισό μάλλον δεν υπάρχει, ενστερνίστηκα την ανάγκη του να μην χρειάζεσαι μισά, αλλά να βγάζεις την δική σου προσωπικότητα ως εξέχουσα σε μια σχέση (ερωτική, φιλική, κοινωνική) και όποιος θέλει θ΄ ακολουθήσει. Αυτός ο τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς τελείωσε εξίσου άδοξα, καθώς είδα ότι έγινα αρκετά εγωιστική, θεωρώντας εμένα σωστή και τις συμπεριφορές των άλλων λάθος και πολλές φορές αταίριαστες με την δική μου.

Αφήνοντας τον χρόνο να περάσει και μη προσκολλώντας σε κάποιου είδους θεωρία, διαπίστωσα ότι βρήκα χρόνο για εμένα, για να εστιάσω σε πράγματα που ήθελα να κάνω, να εξελίξω κάποια άλλα, ενώ άφησα τον εαυτό μου να συμπεριφέρεται ελεύθερα μέσα στις διαπροσωπικές σχέσεις κάθε είδους. Και εκεί κατάλαβα ότι, αυτό που τελικά έχει σημασία, είναι να νιώθεις ότι είσαι ολόκληρος, αφήνοντας χώρο και χρόνο στους ανθρώπους και στα πράγματα, ώστε να μπουν στην ζωή σου. Όταν είσαι ολόκληρος, γεμάτος και ικανοποιημένος από εσένα, μπορείς να αποδώσεις και να δώσεις σε κάποιον άλλο. Γι’ αυτό κατέληξα στο ότι, τα μισά που ψάχνουμε, είναι το κομμάτι του εαυτού μας που θα βρούμε μέσα σε εμάς τους ίδιους απ’ τις πράξεις και τις εμπειρίες της ζωής μας.. και τότε θα είμαστε σε θέση να μοιραστούμε την ζωή μας με αυτούς που αξίζουν να είναι σε αυτή!

Αν θέλετε, αξίζει ν’ αφιερώσετε δυο λεπτά για να παρακολουθήσετε το βίντεο με τα όμορφα σκίτσα που περιγράφουν το μύθο!

Πηγή Κεντρικής Εικόνας: www.youtube.com 

Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

About Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

Γεννημένη στην Αθήνα, έχει μεγαλώσει ακούγοντας πολλή μουσική, διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβει τους ανθρώπους. Κάνει yoga, γράφει και παίζει λίγο κιθάρα. Αγαπημένη της συνήθεια είναι το φαγητό, ενώ λατρεύει το σκυλί της. Πιστεύει ότι η ζωή έχει πάντα τον τρόπο να σου δίνει αυτό που θέλεις, ενώ με επιμονή και υπομονή όλα γίνονται. Αγαπημένες ώρες της μέρας: απογευματινή βόλτα με αμάξι και η ήρεμη στιγμή που θα γράψει το άρθρο της ανενόχλητη!