Τον γνωρίσαμε το 2016, όταν έγινε viral, λόγω της παρέλασης στη Θεσσαλονίκη. Ο φακός τον εντόπισε, το βλέμμα του διαπέρασε την κάμερα και τους τηλεθεατές που παρακολουθούσαν και έκτοτε ο Αχιλλέας Παπαευθυμίου πρωταγωνίστησε σε περιοδικά και sites, ως ο ‘’τσολιάς που έκλεψε την παράσταση’’. Τώρα, σχεδόν 2 χρόνια μετά, το Cosmogony συνάντησε τον άνθρωπο που με περηφάνια στάθηκε στην ελληνική φρουρά, τον απογύμνωσε από την ιδιότητα του εύζωνα και σας συστήνει ποιος πραγματικά είναι!

DSC_0405

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΡΟΪΔΟΠΟΥΛΟΥ: Είσαι ένα πρόσωπο που έγινε viral, έχοντας μια ιδιότητα. Εν τέλει, ποιος πραγματικά είναι ο Αχιλλέας, ως προσωπικότητα;

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ: Είμαι εντελώς διαφορετικός απ’ αυτό που βγήκε προς τα έξω. Για εμένα, το να κάτσω σοβαρός πάνω από μερικά λεπτά είναι άθλος! Πάντα προσπαθώ να βρω τρόπο να γελάσω ή να κάνω τους άλλους να γελάσουν. Επαγγελματικά εργάζομαι πλέον ως γραφίστας.

Κ.Ρ: Εφόσον θέλεις να κάνεις τον κόσμο να γελάει, γιατί επέλεξες να κάνεις κάτι που χρειάζεται τόση σοβαρότητα;

Α.Π: Γιατί πρέπει να δοκιμάζεις τον εαυτό σου, τα όριά σου και να κάνεις πράγματα! Σε όσους έλεγα ότι θα το κάνω, μου απαντούσαν:  “Μα αφού δεν μπορείς να κάτσεις ακίνητος ή χωρίς να μιλάς, πώς θα γίνει;”. Αφού μπόρεσα εγώ, μπορούν όλοι! Επίσης, επειδή είμαι αναβλητικός, ήθελα να δω αν μπορώ ν’ αντεπεξέλθω στην τυπικότητα.

Κ.Ρ: Σε επηρέασε, και αν ναι, με ποιόν τρόπο όλη αυτή η ξαφνική δημοσιότητα;

Α.Π: Δεν νομίζω ότι με επηρέασε κάπως. Το έβρισκα αστείο, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάνει το ίδιο που έκανα εγώ και ακόμα πιο δύσκολα πράγματα. Όταν έγινε αυτό, ήμουν ακόμη μέσα και υπηρετούσα. Έβλεπα τι γινόταν μέσω των social media, αλλά μέχρι εκεί. Έξω δεν με αναγνώριζαν συχνά, ώστε να πω “ώπα τι έγινε”, οπότε δεν μπορώ να πω ότι άλλαξα.

DSC_0397

Κ.Ρ: Τελικά το να γίνεσαι viral είναι θετικό ή αρνητικό;

Α.Π: Κοίταξε, υπάρχει αναγνώριση. Μπορεί κάποιος να σε χρειαστεί για συνεργασία για οποιονδήποτε λόγο. Η δικτύωση, όπως και να έρχεται, είναι κάτι καλό. Εγώ μετά από το συμβάν, έκανα μια απόπειρα να δοκιμαστώ στο μόντελινγκ! Μου το πρότειναν και είπα, “γιατί όχι;”. Εξακολουθώ να είμαι σε επικοινωνία με πρακτορείο μοντέλων οπότε δεν αποκλείω τίποτα!

 

Κ.Ρ: Πώς είναι να υπηρετείς στην προεδρική φρουρά; Τι εμπειρία έχεις αποκομίσει απ’ όλο αυτό και τι γεύση σου έχει αφήσει;

Α.Π: Λοιπόν, θα το πιάσω απ’ το τέλος. Η γεύση είναι σίγουρα ευχάριστη, γιατί σου μένουν όλα τα καλά. Όσο είσαι μέσα κουράζεσαι, υφίστασαι τη ζέστη και όλες οι καιρικές συνθήκες είναι εναντίον σου.  Νιώθεις κάθε σταγόνα ιδρώτα να δημιουργείται πάνω σου. Α, να μην ξεχάσω τις φίλες μας τις μύγες! Ό, τι και αν γίνεται, πρέπει να το αγνοείς και να κάθεσαι με το βλέμμα σταθερό σε ένα σημείο. Οι υπηρεσίες ήταν από 4-6 την ημέρα. Στο τέλος βέβαια, αφού περάσει όλο αυτό σου μένουν μόνο τα καλά. Θυμάσαι ό,τι έχεις περάσει και φυσικά τα παιδιά με τα οποία ήσουν μαζί, γιατί αυτά διαμορφώνουν την εμπειρία σου μέσα. Επίσης, επειδή εμένα η δουλειά μου είναι κοντά στο Σύνταγμα και περνάω συχνά απ’ τη φρουρά, είναι τόσο περίεργο και όμορφο, που ακόμα και άτομα που δεν τα γνωρίζω προσωπικά, μπορώ κατευθείαν, κάνοντάς τους μερικές ερωτήσεις, να βρω μια σύνδεση και να καταλήξουμε σε συζήτηση αρκετής ώρας.

Κ.Ρ: Τι περιλαμβάνει η ζωή σου σήμερα; Πώς είναι η καθημερινότητά σου;

Α.Π: Ξυπνάω συνήθως πιο αργά απ’ ό, τι πρέπει (γέλια). Η συνέπεια δεν μου έμεινε καθόλου. Όσοι είναι να πάνε στρατό και νομίζουν ότι θα μείνει μετά όλο αυτό, απλά όχι, δε μένει! Ας επιστρέψουμε όμως. Μετά πηγαίνω γραφείο, γυρίζω σπίτι, φτιάχνω κάτι να φάω και αν δεν έχουν κλείσει ακόμα τα φώτα στο γήπεδο, ρίχνω μερικά σουτάκια, ίσα ίσα για να ξεφύγει το μυαλό μου απ’ όλη την καθημερινότητα και τις ώρες που καθόμουν στο γραφείο. Όταν επιστρέψω, είτε βλέπω μια σειρά, είτε κάθομαι με το συγκάτοικό μου και μιλάμε για το πώς πήγε η μέρα. Αν αργήσει να με πάρει ο ύπνος μπορεί και να προλάβω κάποιο παιχνίδι NBA. Γενικά είμαι σπιτόγατος.

DSC_0380

 

Κ.Ρ: Πες μου 2 πράγματα που λατρεύεις.

Α.Π: Μπάσκετ και φαγητό. Και να μαγειρεύω και να τρώω. Μαγειρεύω, γιατί αν παίρνω συνέχεια απ’ έξω θα μπω μέσα! Απ’ το 2010 που έμεινα μόνος μου, άρχισα να μαθαίνω μαγειρική και όλο αυτό το βρίσκω πολύ δημιουργικό. Άσε που πλέον έχουμε και το ίντερνετ και μπορούμε να βρούμε άπειρες συνταγές. Τώρα, όσον αφορά το μπάσκετ, παίζω ουσιαστικά σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Με τα παιδιά που ήμασταν μαζί στη φρουρά, έχουμε κρατήσει επαφές και έχουμε κάνει μια ομάδα. Ποτέ δεν το κυνήγησα να το πάω πιο επαγγελματικά, γιατί πάντα τραυματιζόμουν και υπήρχαν και κάποια γραφειοκρατικά θέματα. Φέτος βέβαια, σκέφτομαι, μόλις αναρρώσω τελείως να κάνω μια προσπάθεια, να προπονηθώ και με τη νέα σεζόν να δω μέχρι που μπορώ να φτάσω. Το μπάσκετ με ιντριγκάρει πάρα πολύ.  Φαντάσου, ότι το αγαπημένο μου μέρος, εκεί που μου αρέσει πιο πολύ να βρίσκομαι, είναι το πάρκο του Αϊ- Γιώργη στα Τρίκαλα. Βράδυ, μόνο τα φώτα ανοιχτά, να είμαι μόνος μου και ο μόνος ήχος να είναι της μπάλας που σκάει. Αυτό είναι μια μορφή διαλογισμού για εμένα!

Κ.Ρ: Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον;

Α.Π: Θέλω πρώτα απ’ όλα να τελειώσω με τη σχολή μου (μου μένουν λίγα μαθήματα). Μετά θέλω να διαμορφώσω το portfolio μου, έτσι ώστε να δω πως μπορώ να εξελιχθώ στον τομέα της γραφιστικής. Είναι κάτι που επίσης με ιντριγκάρει. Πολλές φορές το design περνάει απαρατήρητο, αλλά είναι παντού γύρω μας και πιστεύω ότι είναι λειτούργημα το να καλυτερεύεις την εικόνα ή την αισθητική σε οτιδήποτε. Επίσης θα ήθελα να γράψω και ένα 5λεπτο stand up, και να πάω σε ένα open – mic.  Θα ήθελα να το δοκιμάσω!

 

 

Πηγή εικόνων: Προσωπικό αρχείο

Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

About Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

Γεννημένη στην Αθήνα, έχει μεγαλώσει ακούγοντας πολλή μουσική, διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβει τους ανθρώπους. Κάνει yoga, γράφει και παίζει λίγο κιθάρα. Αγαπημένη της συνήθεια είναι το φαγητό, ενώ λατρεύει το σκυλί της. Πιστεύει ότι η ζωή έχει πάντα τον τρόπο να σου δίνει αυτό που θέλεις, ενώ με επιμονή και υπομονή όλα γίνονται. Αγαπημένες ώρες της μέρας: απογευματινή βόλτα με αμάξι και η ήρεμη στιγμή που θα γράψει το άρθρο της ανενόχλητη!