Οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε βρεθεί σε χώρες του εξωτερικού, από εξορμήσεις με φίλους και διακοπές με γονείς, μέχρι σχολικές εκδρομές και προγράμματα ανταλλαγής. Όταν κουνάμε το μαντήλι για νέες περιπέτειες, τα συναισθήματα που μας κατακλύζουν έχουν ως επί το πλείστον θετικό πρόσημο. Τι γίνεται όμως όταν παρεμβάλλεται ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αναμονής μέχρι την αναχώρηση; Όταν η διάρκεια του ταξιδιού δεν είναι ολιγοήμερη; Και όταν ο λόγος που φεύγεις δεν είναι αποκλειστικά η αλλαγή παραστάσεων, η ξεκούραση κλπ,αλλά η ανάγκη να διευρύνεις λίγο το γνωστικό σου υπόβαθρο εκτός συνόρων; Αγαπητέ φίλε αναγνώστη, όπως κατάλαβες, θα παραθέσω μερικές από τις φάσεις που περνάς όσον αφορά το Πρόγραμμα Erasmus και όλα τα παρελκόμενα.

1) Καταρχάς, ακόμα και αν δεν έχεις πάει ακόμα, έχεις μια θετική εικόνα σχετικά με το τι εστί Erasmus. Έχεις ακούσει τα καλύτερα από φίλους που έχουν ήδη πάει και σε παροτρύνουν να κάνεις και εσύ το ίδιο. Έτσι, καταλήγεις να βρίσκεσαι σε μια demi κατάσταση και να αμφιταλαντεύεσαι να δηλώσεις ή όχι.

2) Τελικά παίρνεις το ρίσκο και αποφασίζεις να ετοιμάσεις τα χαρτιά σου, να προσμετρηθούν τα μόρια σου από όλα τα κριτήρια (σεμινάρια, ξένες γλώσσες, περασμένα μαθήματα κ.ο.κ), να περιμένεις να έρθει και η συνέντευξη με τον ακαδημαϊκό συντονιστή και να δεις ποιος έχει εν τέλει προτεραιότητα για να επιλεχθεί ως υποψήφιος.

3) Αγνοείς δε βέβαια ότι η χαρτούρα και το τρέξιμο είναι τόσο χρονοβόρα που εντός ολίγου έχει ανακοπεί το έντονο ενδιαφέρον σου.

4) Παρ’ όλα αυτά δεν πτοείσαι, τρέχεις σε δημόσιες υπηρεσίες με την ελπίδα να εξυπηρετηθείς γρήγορα, αλλά προφανώς σου μένει μόνο η ελπίδα 😛 . Έπειτα έρχεται και το άλλο βάσανο, η συνεννόηση με το πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Πρέπει να στείλεις χαρτιά να σου τα υπογράψουν, να τα λάβεις πίσω, να τα καταθέσεις στο γραφείο Erasmus του πανεπιστημίου σου, το γραφείο Erasmus να τα στείλει για επικύρωση, να τα πάρεις πάλι πίσω και να τα ξαναστείλεις. Η ίδια ιστορία ξανά και ξανά. Κουραστικό και μόνο να το γράφεις.

5) Σιχτιρίζεις να βρεις κατάλληλα μαθήματα του εξωτερικού, που να αντιστοιχούνται με αυτά που χρωστάς εδώ. Ενώ, μόλις ακούς από τον τμηματικό συντονιστή ότι μπορείς να τα αντιστοιχίσεις, διαγράφεται στο πρόσωπό σου ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.

6) Αρχίζεις να βαριέσαι τόσο πολύ την έρευνα αγοράς για τα εισιτήρια και τη στέγαση, είτε σε εστίες, είτε σε διαμερίσματα.

7) Ανοίγεις τους χάρτες για να δεις ποιες χώρες θα επισκεφτείς κατά τη διάρκεια παραμονής σου στο εξωτερικό, αν φυσικά σου μείνει και κανένα φράγκο.

8) Αν δε δηλώσεις την αναχώρηση σου για το επόμενο εξάμηνο, αλλά για τον επόμενο χρόνο, το διάστημα αναμονής είναι αρκετά μεγάλο. Επομένως, αν δεν έχεις άλλες ασχολίες εκτός σχολής, ο χρόνος κυλάει βασανιστικά αργά. Όπλισε τον εαυτό σου με υπομονή και μέχρι να φύγεις κάνε κάτι για τον εαυτό σου (δούλεψε part time, ξεκίνα μια ξένη γλώσσα ή μια νέα δραστηριότητα).

9) Τα αισθήματά σου εναλλάσσονται με ταχύτατο ρυθμό και καταλήγεις να αναλύεις και την κάθε λεπτομέρεια, έως ότου αναχωρήσεις για τα καλά. Μπορεί τη μια μέρα να ξυπνάς και να αισθάνεσαι προσμονή και την άλλη να σε κατακλύζει το άγχος. Να νιώθεις λαχτάρα για το ταξίδι και συνάμα ένα φόβο, για το αν ό,τι αφήσεις θα παραμείνει το ίδιο, ώσπου να επιστρέψεις.

10) Την κάνεις, ελπίζοντας αυτή η εμπειρία να έχει μόνο ευεργετικά αποτελέσματα για τον έαυτό σου.

Tips πριν την αναχώρηση:

1) Μην αφήσεις τίποτα για τελευταία στιγμή. Καλύτερα να τα διεκπεραιώσεις όλα στην ώρα τους, παρά να σε τρώει η αγωνία αν θα προλάβεις να μαζέψεις ό,τι χαρτί χρειάζεται μέσα στις προθεσμίες.
2) Μάθε λεπτομέρειες για τη χώρα που ετοιμάζεσαι να επισκεφτείς, είτε από συμφοιτητές που έχουν ήδη πάει, είτε από το διαδίκτυο.

3) Μην μείνεις στις πληροφορίες μόνο για τα τουριστικά αξιοθέατα. Δεν θα είσαι τουρίστας για λίγες μέρες, αλλά κάτοικος για μήνες. Ψάξε το κόστος ζωής, από φαγητό μέχρι ενοίκιο.
4) Μην κάνεις το λάθος να κλείσεις σπίτι, αν δεν έχεις οικονομική βοήθεια στο background. Τα λεφτά που παίρνεις μόνο από το πρόγραμμα δεν θα σε καλύψουν. Αν βασιστείς σε αυτό το χρηματικό ποσό, κλείσε σίγουρα σε εστία.
5) Κάνε τα ανάλογα ψώνια με την εποχή που ταξιδεύεις. Επένδυσε σε χοντρά ρούχα, αν στη χώρα που πας έχει πολύ κρύο.
6) Φτιάξε λίστα, συμπεριλαμβάνοντας πράγματα που δεν σκέφτεσαι όταν πας μίνι διακοπές, όπως σκεπάσματα, πιστολάκι για τα μαλλιά κλπ.

7) Κάνε ένα ξεσκαρτάρισμα του τι θα πάρεις μαζί σου από ρούχα. Σίγουρα δε χωράει όλη σου η γκαρνταρόμπα σε μια βαλίτσα.
8) Μην οργανώσεις τη βαλίτσα σου τελευταία στιγμή. Μπορεί να δεις ότι έχεις ανάγκη από κάτι που χρειάζεται να αγοράσεις.

Όπως και να έχει, ελπίζω αγαπητέ αναγνώστη να μην σε τρόμαξα. Σε κάθε περίπτωση μια δοκιμή σε νέες εμπειρίες αξίζει. Μείνε συντονισμένος, γιατί στην πορεία έπεται άρθρο σχετικά με το πως είναι να ζεις σε μια ξένη χώρα, αλλά και τι αποκομίζεις από τη διαμονή σου στο εξωτερικό.

Έως τότε, hasta la vista babies

Πηγή εξωφύλλου: isem.ru

Δέσποινα Τσίρου

About Δέσποινα Τσίρου

Αν και παιδί των νοτίων, γνωρίζει το κέντρο της Αθήνας σπιθαμή προς σπιθαμή. Θέλει να ακολουθήσει καριέρα ως πολεμική ανταποκρίτρια, ενώ παράλληλα λατρεύει τη φωτογραφία. Αγαπάει όσο τίποτα τα ταξίδια, τις τέχνες και τα βιβλία. Δε θα μπορούσε ποτέ να κάθεται και να μην κάνει τίποτα, γι ' αυτό θέλει πάντα να καταπιάνεται με κάτι καινούριο. Πάντοτε αισιόδοξη, πιστεύει πως μέρα χωρίς χαμόγελο, είναι χαμένη μέρα!