Ο Γιάννης Ζουγανέλης είναι ο ορισμός του δημιουργού. Εκείνου που ποιεί έργο και δεν σταματάει να δημιουργεί, σε όποια συνθήκη κι αν βρίσκεται. Ένας καλλιτέχνης που κρατάει την ιδιότητα του δημιουργού, καθώς πιστεύει ότι το ταλέντο προϋπάρχει. Σημασία έχει να το αξιοποιήσεις σωστά, ώστε να πράξεις και να αφήσεις υλικό στην κοινωνία. Με αφορμή τη θεατρική παράσταση ”Παράξενο Ζευγάρι” όπου συμπρωταγωνιστεί μαζί με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη και την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ ”Αλλιώς τα έβλεπα”, παραχώρησε στο Cosmogony μια συνέντευξη, όπου εκφράζει τις απόψεις, τις ανησυχίες και τα πιστεύω του για τους ανθρώπους και την κοινωνία του σήμερα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΡΟΪΔΟΠΟΥΛΟΥ: Γιατί επιλέξατε να συμμετέχετε στο εν λόγω έργο; Ποια είναι τα στοιχεία του, τα οποία αποτυπώνονται και στην κοινωνία;

-ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ: Το έργο το επέλεξε ο εξαιρετικός συνάδελφος Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ο οποίος είναι οικοδεσπότης και με φιλοξενεί. Η συμπεριφορά του είναι υπέρ των δεόντων αξιοπρεπής. Το έργο αυτό είναι διαχρονικό και αφορά την Βρετανική κοινωνία. Είναι διαχρονικό γιατί αναφέρεται στις ανθρώπινες σχέσεις, στην φιλία, τον χωρισμό, στο πώς μπορεί ένας άνθρωπος που χωρίζει ν’ αλλάξει προσωπικότητα και ν’ αναθεωρήσει πολλά πράγματα και στο πώς ένας άλλος άνθρωπος που είναι φαινομενικά αδιάφορος, κρατάει μέσα του πολλές αναμνήσεις. Είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία, που κάνει τον άλλο να περνάει καλά, να σκέφτεται και να γελάει. Το γέλιο είναι μεγάλη υπόθεση!

25317075_10209847822621876_1869949781_o

-Κ.Ρ: Η φιλία είναι μια έννοια που αλλάζει υπόσταση από εποχή σε εποχή. Πιστεύετε ότι στις μέρες μας οι άνθρωποι δημιουργούν αληθινές, ουσιαστικές φιλίες ή τις φτιάχνουν στα μέτρα τους;

-Γ.Ζ: Αυτό είναι στον άνθρωπο. Δεν έχει να κάνει με τις μέρες μας, αλλά με το επίπεδο, την γνώση, την παιδεία και τις ανάγκες του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Δεν θα με ακούσετε να μιλάω μαζικά. Δε με ενδιαφέρει ό,τι έχει σχέση με τις μάζες. Ακόμη και οι κοσμοθεωρίες που αφορούν τις μάζες με αφήνουν παγερά αδιάφορο, διότι έχω αλλάξει ιδεολογίες, σκέψεις κ.λπ. . Θα σας πω λοιπόν για τον εαυτό μου. Εγώ πιστεύω στην φιλία. Πιστεύω ότι η φιλία είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Ο φίλος είναι εξομολόγος, συμπαραστάτης, είναι αυτός που πολλές φορές ξεπερνάει τη συγγένεια. Μαζί του ανταλλάσσεις απόψεις, βρίσκεσαι και συνυπάρχεις. Αυτές οι αξίες είναι αναλλοίωτες.

-Κ.Ρ: Στο συγκεκριμένο έργο υπάρχει συγκερασμός γέλιου και συγκίνησης. Πόσο εύκολο ή δύσκολο αντίστοιχα είναι για έναν ηθοποιό να μπορέσει ν’ αναδείξει και τα δυο στοιχεία ταυτόχρονα, με τέτοιο τρόπο που να περάσουν στον θεατή;

-Γ.Ζ: Είναι πολύ δύσκολο. Δεν πιστεύω και πάρα πολύ στον όρο “ηθοποιός”. Πιστεύω ότι το ποιούν ήθος είναι δόκιμο και δεν αφορά μόνο τους καλλιτέχνες. Αφορά όλη τη ζωή. Εμείς υπηρετούμε την τέχνη της υποκριτικής, η οποία δεν έχει καθόλου υποκρισία. Όταν δεν έχεις υποκρισία παίζοντας, θα προκαλέσεις και το γέλιο και την συγκίνηση. Η συγκίνηση σημαίνει: ‘’εγώ κινούμαι μαζί σου’’. Είναι μια εξαιρετική συνθήκη αυτή η τέχνη και συνδυάζει και όλες τις υπόλοιπες. Το θέατρο συνδυάζει τα πάντα. Πιστεύω στον άνθρωπο ηθοποιό, το ταλέντο είναι κάτι που σου δίνει απλά την αφορμή.

25344653_10209847823061887_1148112251_o

-Κ.Ρ: Ένας καλλιτέχνης, ιδίως του δικού σας βεληνεκούς, έχει την δυνατότητα να επηρεάζει το κοινό. Τι είναι αυτό που θα θέλατε να επικοινωνήσετε στον κόσμο την δεδομένη χρονική στιγμή;

-Γ.Ζ.: Πάρα πολλά έχω σκεφτεί. Δεν πρέπει πια να περιμένουμε – και κυρίως οι νέοι – , απ’ το κράτος, απ’ την κυβέρνηση, απ’ τους πολιτικούς, οι οποίοι είναι ανέμπνευστοι και επαναλαμβάνουν τα ίδια πράγματα. Έχουν ξύλινη γλώσσα και προσωπικότητα και μάλιστα είναι σχεδόν μαριονέτες. Πιστεύω πολύ στον δημιουργό απ’ όπου και αν προέρχεται. Όποιος δημιουργεί, θ’ αφήσει παρακαταθήκη έργο και θα βγάλει χρήματα για να ισορροπήσει. Οι άνθρωποι είμαστε γεννημένοι για την αφθονία. Όλες όμως οι πολιτικές, στο έλλειμμα της ιδεολογίας τους, εμπεριέχουν τον φθόνο και αυτό γιατί δεν υπάρχει αφθονία και έτσι αναμασούν τα ίδια πράγματα.  Ο δημιουργός όμως, είναι ένας εμπνευσμένος άνθρωπος, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργούμε στην χώρα μας. Ναι μεν στο εξωτερικό – δυστυχώς για εμάς – υπάρχει ουσιωδέστερη ισονομία, αλλά και η πατρίδα μας είναι ξεχωριστή. Είμαστε το κέντρο της Μεσογείου. Δεν έχω καμία εθνικιστική έπαρση, δεν με ενδιαφέρει ο εθνικισμός, αλλά πιστεύω πολύ στην πατρίδα. Και βέβαια, ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός που αγαπώ, που είμαι μέσα σε αυτόν και δεν του χαϊδεύω τα αφτιά.  Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη κανέναν!

-Κ.Ρ.: Κυκλοφόρησε το νέο σας άλμπουμ με τίτλο ‘’Αλλιώς τα έβλεπα’’, το οποίο μιλά για τους πολιτικούς, την πολιτική εν γένει, την παγκοσμιοποίηση, το ΔΝΤ και πολλά ακόμη. Μέσα απ’ τα τραγούδια σας ‘’Αλλάζεις’’ και ‘’Παγκοσμιοποίηση’’, τονίζεται στο πρώτο η γνώμη και οι πεποιθήσεις των πολιτών, που μεταβάλλονται ανάλογα με τα πολιτικά δρώμενα και στο δεύτερο το φαίνεσθαι κάθε χώρας που υιοθετεί τα παγκόσμια trends της εποχής, χάνοντας έτσι το δικό της προσωπικό στοιχείο. Με αυτά τα τραγούδια αλλά και συνολικά με το άλμπουμ, τι θα θέλατε να εισπράξει ο κόσμος;

-Γ.Ζ.: Η Παγκοσμιοποίηση τα λέει όλα. Οι στίχοι είναι του Αντώνη Παπαϊωάννου και εγώ το μελοποίησα. Είναι ένα εξαιρετικό τραγούδι, με εξαιρετικούς στίχους και λέει αυτό ακριβώς που πιστεύω. Όλα αυτά που απασχολούν τη σημερινή εποχή, τα διακυβεύματα, οι λέξεις που χρησιμοποιούμε κ.λπ., εγώ τα έχω πάρει και τα έχω χρησιμοποιήσει στο CD, δημιουργώντας μια ερωτική διάθεση. Τα αποχαρακτηρίζω. Φυσικά, ασχολούμαι με πολλά πράγματα και όχι μόνο με την παγκοσμιοποίηση. Με ενδιαφέρει πολύ ο γελαστός άνθρωπος. Πιστεύω πάρα πολύ στο άλμπουμ, κάτι που δεν νομίζω ότι κάνουν οι παρουσιαστές, οι οποίοι πιστεύουν μόνο σε αυτά που τους προτείνονται και τους πασάρουν.  Θέλω ο κόσμος ν’ ακούσει τα τραγούδια μου, να του κουνηθεί λίγο το μυαλό και να δημιουργεί και αυτός απ’ το δικό του μετερίζι. Αυτή είναι η λογική.

Γιάννης-Ζουγανέλης-Giannis-Zouganelis

Πηγή εικόνας: hit-channel.com

-Κ.Ρ.: Ας κλείσουμε με μια ερώτηση που αφορά την κοινωνία και όλους εμάς που ζούμε σε αυτήν. Υπάρχουν ελπίδες για κοινωνική μεταστροφή; Δηλαδή να μπορούμε ν’ αναγνωρίσουμε ποιο είναι το κοινό καλό και να πράττουμε βάσει αυτού που είναι ωφέλιμο για όλους; Η αλλαγή μπορεί να προέλθει μόνο απ’ τους νέους;

-Γ.Ζ.: Ναι, όταν οι κοινωνίες πάψουν να είναι διχαστικές. Έχει να κάνει με υπεράσπιση συμφερόντων, με καπιταλιστικές λογικές, με ανταγωνισμό και όχι συναγωνισμό. Όταν η κοινωνία πάψει να είναι φαλλοκρατική, όταν τιμούμε τους ανθρώπους για την προσωπικότητά τους, όταν ξεφύγουμε απ’ την χυδαιότητα των στερεοτύπων. Μόνο τότε. Εγώ δεν είμαι ομοφοβικός, δεν έχω κανένα τέτοιο θέμα. Όμως υπάρχει ένα δόγμα. Δημιουργούνται γκέτο στη ζωή, για να υπερασπίσει ο καθένας τις επιλογές του. Όταν θα πάψουν αυτά, όταν δεν κρίνουμε τους ανθρώπους ανάλογα με το τι έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν, να κάνουν έρωτα κ.λπ.  και πάμε στην μοναδικότητα και όχι στην ιδιωτικοποίηση, τότε θα δημιουργηθεί αρμονία.  Όταν εκπονηθούν οι άνθρωποι, ξεφύγουν απ’ τον καναπέ και κατέβουν με λογική αγώνα και όχι κομματικών συμφερόντων. Τα κόμματα είναι μαντριά.  Και οι Έλληνες μπήκαν στα κόμματα για να αισθάνονται μέρος της εξουσίας.  Όταν οι Δημοκρατίες θα είναι πραγματικές Δημοκρατίες και όταν το Ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο όλοι το μέμφονται και όλοι υποκλίνονται, πάψει να υπερασπίζεται το κράτος απ’ τον πολίτη και υπερασπίζεται τον πολίτη απ’ τη λαίλαπα των επιδρομών του κράτους, τότε θα υπάρξει η αλλαγή. Οι νέοι είναι η ελπίδα και το μέλλον. Έχουν υποχρέωση οι νέοι, όμως πρέπει και εμείς να τους παραδώσουμε, να τους βοηθήσουμε. Εγώ κάνω ο,τι μπορώ γι΄ αυτό. Βλέπω ότι οι περισσότεροι τους χρησιμοποιούν είτε για να οικονομήσουνε, είτε για να χαριεντιστούνε. Οι άνθρωποι θα πάνε καλύτερα στην ζωή, όταν δε θα χρειάζεται να μπουν στην διαδικασία συμβάσεων. Είμαστε συμβιβασμένοι. Αν γίνουν όλα αυτά η κοινωνία θα είναι πιο ανθρώπινη και πιο ουσιαστική.

25371031_10209847822661877_1271143821_o

Ευχαριστούμε πολύ!

Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

About Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

Γεννημένη στην Αθήνα, έχει μεγαλώσει ακούγοντας πολλή μουσική, διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβει τους ανθρώπους. Κάνει yoga, γράφει και παίζει λίγο κιθάρα. Αγαπημένη της συνήθεια είναι το φαγητό, ενώ λατρεύει το σκυλί της. Πιστεύει ότι η ζωή έχει πάντα τον τρόπο να σου δίνει αυτό που θέλεις, ενώ με επιμονή και υπομονή όλα γίνονται. Αγαπημένες ώρες της μέρας: απογευματινή βόλτα με αμάξι και η ήρεμη στιγμή που θα γράψει το άρθρο της ανενόχλητη!