Μπορεί να μην έχω κατοικίδιο, αλλά έχω απίστευτη αδυναμία στους σκύλους. Από μικρή ζητούσαμε με τον αδερφό μου να πάρουμε σκύλο, αλλά ποτέ δεν καταφέραμε να πείσουμε τους γονείς μας. Πάντα βρίσκαμε μπροστά μας τις γνωστές ατάκες όπως «Θα πρέπει να το ταΐζετε», «Θα πρέπει να το πηγαίνετε βόλτα», «Θα πρέπει να το πηγαίνετε στο γιατρό να κάνει τα εμβόλιά του» «Δε μπορούμε να το έχουμε μέσα στο σπίτι» και ούτω καθεξής.

Οι ανεπιτυχείς προσπάθειες δε μας στέρησαν ποτέ την αγάπη μας για τους τετράποδους φίλους. Γενικά η οικογένειά μας είχε πάντα αδυναμία στους σκύλους (χωρίς παρεξήγηση όσοι είστε κάτοχοι άλλων ζώων). Όταν ήμασταν ακόμη μικρά, ο θείος μας είχε τα πρώτα του σκυλιά στο χωριό, δύο πανέμορφα λυκόσκυλα, τον Run και τη Lucy. Μέχρι και σήμερα ακούω ιστορίες για το πόσο καλά και υπάκουα σκυλιά ήταν, πόσο όμορφα, με πόση χαρά και περηφάνια κορδώνονταν στη μπαγκαζιέρα του θείου μου, αλλά βλέπω παράλληλα την απογοήτευσή του όταν λέει ότι δηλητηριάστηκαν.

Λίγα χρόνια αργότερα, υποδεχόμαστε στην οικογένεια μας τη Lizza, το πιο ευγενικό collie που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι δεν κατέβαινα στην αυλή με τον αδερφό μου γιατί τη φοβόμουν. Εκείνος με φώναζε ξανά και ξανά, ώσπου με έπεισε να τη χαϊδέψω για πρώτη φορά κι έκτοτε την ήθελα συνέχεια δίπλα μου σε κάθε διακοπές μου στο χωριό. Θυμάμαι ότι αναγνώριζε από μακριά το αυτοκίνητο μας κι άρχιζε να τρέχει κατά μήκος όλου του κήπου. Μόλις το αμάξι σταματούσε, εκείνη άρχιζε να στροβιλίζεται γύρω από τον εαυτό της μανιωδώς μέχρι να φτάσουμε στην πόρτα και να τη χαϊδέψουμε. Ήταν το πιο φιλικό και ήρεμο σκυλί που είχα δει ποτέ, δεν είχε επιτεθεί ούτε δαγκώσει ποτέ κανένα, ενώ φοβόταν πολύ τους δυνατούς θορύβους, γι’ αυτό ανέβαινε στη βεράντα κάθε φορά που έβρεχε για να έχει παρέα. Τρελαινόταν για χάδια στη κοιλιά κι όταν σταματούσες σου ακούμπαγε με νόημα το πόδι της στο δικό σου για να συνεχίσεις τα χάδια που τόσο απολάμβανε. Μεγάλωσε όμως πολύ, δυσκολευόταν να ανέβει τη σκάλα, η όραση της ελαττώθηκε κι η όρεξή της άρχισε να χάνεται. Έμαθα ότι πέθανε ένα μήνα μετά, το Γενάρη του 2011 κι αισθάνομαι τόσο τυχερή που ήταν μαζί μας όλα αυτά τα χρόνια και που πρόλαβα να κρατήσω έστω μια φωτογραφία της.

20171003_172908

Αυτή είναι η μόνη φωτογραφία της Lizza που κατάφερα να κρατήσω.

Ένα χρόνο αργότερα, ο θείος μου μάζεψε την Ίρμα από το δρόμο, ήταν βρώμικη και φοβισμένη. Όταν ήρθε σπίτι μας την περιποιηθήκαμε κι έγινε ένα ζωηρό, ολόλευκο σκυλάκι. Ήταν χαρωπή και χοροπηδούσε στριφογυρνώντας στα πόδια κάθε επισκέπτη. Μετά από λίγους μήνες, η Ίρμα δηλητηριάστηκε κι αυτή μαζί με άλλα σκυλιά του χωριού, τόσο γειτόνων όσο και αδέσποτα.

Πέρυσι βρήκαμε μια έγκυο σκυλίτσα, πολύ αδύνατη για την κατάστασή της, την οποία και φιλοξενήσαμε. Γέννησε έξι μικρά πανέμορφα κουτάβια. Τα φροντίσαμε και τα ταΐσαμε για ένα δίμηνο περίπου, ώσπου τα δώσαμε σε φιλικό πρόσωπο για να μοιραστούν προς υιοθεσία.

1443978564775

Ένα από τα πανέμορφα κουτάβια που είχαμε τη χαρά να φροντίσουμε για λίγους μήνες. Ελπίζω να έχουν βρει ένα όμορφο σπίτι.

Πλέον στη συντροφιά μας έχουμε το τρελό γερμανικό ποιμενικό, τον Run και τη φοβισμένη Lucy που μάλλον έχει κακοποιηθεί στο παρελθόν αφού δεν πλησιάζει κανένα ενώ γαβγίζει ασταμάτητα σε όποιον το κάνει.

υ56υ56

Ο Run λατρεύει να κάθεται στη βεράντα του χωριού.

Το θέμα μέσα απ’ όλη αυτή την ιστορία είναι πως τα ζώα δεν είναι διακοσμητικά, ούτε κάτι για να περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μας. Είναι ζωντανά που έχουν ανάγκη από φροντίδα και αγάπη και, πιστέψτε με, αν τους δώσετε αυτά, θα σας δείξουν την αγάπη και την πίστη τους. Θα σας αγαπήσουν πραγματικά όπως κι εσείς αυτά. Σαφώς, αν θέλετε να αποκτήσετε οποιοδήποτε κατοικίδιο εννοείται να το σκεφτείτε σοβαρά γιατί μια ζωή εξαρτάται από εσάς. Κι αν πάρετε την απόφαση αυτή, δε χρειάζεται να αγοράσετε ένα σκύλο, μια γάτα, ένα κουνέλι ή οποιοδήποτε είδος ζώου. Βοηθήστε κάποιο αδέσποτο, το έχει ανάγκη. Βοηθήστε να εξαλειφθεί επιτέλους αυτή η απαίσια εικόνα των αδέσποτων στους δρόμους και τις αλάνες. Αν πάλι αναλογιστείτε και αποφασίσετε ότι δεν μπορείτε να αποκτήσετε ένα κατοικίδιο, τότε σωστά επιλέξατε να μη το κάνετε. Μπορείτε ωστόσο, αν έχετε κάποιο αδέσποτο στη γειτονιά σας, δώστε του ένα χάδι μαζί με ένα πιατάκι νερό και φαΐ, δε θα σας κοστίσει τίποτα.

Ας σταθεί η σημερινή μέρα, η 4η Οκτώβρη, που είναι αφιερωμένη στα ζώα, η αφορμή να συμπεριφερόμαστε στους τετράποδους φίλους μας και όχι μόνο, σε όλα τα ζώα, με περισσότερη αξιοπρέπεια και αγάπη γιατί το αξίζουν!

Πηγή εικόνων: Προσωπικό Αρχείο

Μαρία Κοσμίδου

About Μαρία Κοσμίδου

Σπουδάζει Δημοσιογραφία στο Πάντειο. Λατρεύει τη μουσική (κυρίως τη rock), τα βιβλία και τις φωτογραφίες. Αγαπημένη της σειρά το "How I Met Your Mother". Ονειρεύεται να ταξιδέψει πολύ και να μάθει κιθάρα. Θα τη δείτε να χτυπιέται στο γυμναστήριο, για να κάψει τις θερμίδες από το φαγητό που μαγείρεψε και καταβρόχθισε μαζί με τον αδερφό της. Δεν την απασχολεί καθόλου πού θα βγει και τι θα κάνει, αρκεί να έχει πάντα τους φίλους της μαζί. Motto : "A change may be just around the corner".