• Καλλιτέχνης. Μια ερμηνεία, πολλά ονόματα, λίγα όμως που αξίζουν. Φέτος, νομίζω ότι βρήκα αυτόν τον άνθρωπο που πραγματικά μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο απόλυτος καλλιτέχνης πάνω και εκτός σκηνής.

Ο Γιάννης Χαρούλης, σφράγισε με μια 3ήμερη συναυλία το φετινό καλοκαίρι στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας και εγώ αποφάσισα μετά από πολλά χρόνια επιθυμίας, να τον ακούσω live. Στις 19/9/17, ένα θέατρο κατάμεστο περίμενε τον τραγουδιστή του να ανέβει και να ξεκινήσει αυτό το ταξίδι στη μουσική. Και εκεί γύρω στις 21:20, με μια μπύρα στο χέρι, μπροστά μπροστά στην αρένα, με το πλήθος να ζητωκραυγάζει και ένα αεράκι να χαλαρώνει τη ζέστη που επικρατούσε στην ατμόσφαιρα, βγήκε στην σκηνή ο Γιάννης (επιτρεπτός ο ενικός μιας και ο καλλιτέχνης είναι ένα με το κοινό του), με το τραγούδι του “της λήθης το πηγάδι”. Και κάπως έτσι άρχισε η καλύτερη εμπειρία που έχω βιώσει μέχρι στιγμής σε συναυλία.

Ο ίδιος δεν σταμάτησε λεπτό να τραγουδάει, να παίζει και να κουνιέται στον ρυθμό της μουσικής του. Γινόταν ένα με το λαούτο του, ξάπλωνε πάνω του και έπαιζε γρήγορους και αργούς ρυθμούς. Η ομάδα που τον πλαισίωνε, η ορχήστρα του, μοναδική όπως και ο ίδιος, με τον Κωνσταντή να δίνει τον καλύτερο εαυτό του στα ηπειρώτικα, τόσο με το παίξιμο του κλαρίνου, όσο και με τη φωνή του. Τα τραγούδια που ακούστηκαν ήταν άλλα δικά του και άλλα διαφόρων συνθετών. Αφού είπε μεγάλες επιτυχίες (“Χειμωνανθός”, “Μιλώ για σένα”, “Για σένα λέω”, “Τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε”, “Ο ακροβάτης” και άλλα), η ορχήστρα κατέβηκε και ο ίδιος έμεινε μόνος πάνω σε ένα σκαμπό να παίζει ό,τι του ζητούσε το κοινό (κυρίως από άλλους καλλιτέχνες). Έπειτα η ορχήστρα ξανά ανέβηκε και ξεκίνησε το γλέντι, με τραγούδια κρητικά και πολλά ακόμη (“Σου μιλώ και κοκκινίζεις”, “Βασιλική τον έρωτα”) ενώ ένα απ’ τα τραγούδια που φύλαξε για το τέλος ήταν ο “Ερωτόκριτος”.

Αν με ρωτήσεις τι μου έμεινε από την συναυλία, θα σου πω το απλό : Τα πάντα! Ναι, υπήρχαν τραγούδια που δεν ήξερα, όμως δεν σταμάτησα στιγμή να έχω τα μάτια μου καρφωμένα πάνω στον Γιάννη και σε όλη την ομάδα του, δεν σταμάτησα να κοιτάζω το κοινό που τον αποθέωνε σε κάθε μα κάθε τραγούδι και δεν σταμάτησα να έχω αυτή την υπέροχη διάθεση που μου έφτιαχνε ο ίδιος καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας. Η αμεσότητα με το κοινό, η ταπεινότητα και ο σεβασμός στην ομάδα και το κοινό του και πάνω απ’ όλα η αγάπη και το ταλέντο του στη μουσική είναι όλα όσα τον καθιστούν ΤΟΝ καλλιτέχνη. Κάθε τραγούδι που λέει, το λέει με το πλήρες νόημά του και σε ταξιδεύει στον κόσμο που βρίσκεται και ο ίδιος επί σκηνής.

Δεν χρειάζεται να προβάλλεσαι πολύ και να κάνεις ντόρο για να δείξεις ότι αξίζεις. Αν αξίζεις πραγματικά, τότε θα σε μάθουν όλοι όπως πραγματικά είσαι και θα σε αποθεώνουν γι’ αυτό που είσαι. Όπως αποθεώνουν τον Γιάννη Χαρούλη..!

Με ένα τετράλεπτο βίντεο που έφτιαξα, προσπάθησα να σας δώσω μια μικρή γεύση απ’ τα highlights της βραδιάς! (Συγγνώμη για τα παράσιτα του ήχου, φταίει το κινητό, χαμηλώστε λίγο ένταση).

 

Πηγή εικόνας εξωφύλλου: ogdoo.gr

Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

About Κωνσταντίνα Ροΐδοπούλου

Γεννημένη στην Αθήνα, έχει μεγαλώσει ακούγοντας πολλή μουσική, διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβει τους ανθρώπους. Κάνει yoga, γράφει και παίζει λίγο κιθάρα. Αγαπημένη της συνήθεια είναι το φαγητό, ενώ λατρεύει το σκυλί της. Πιστεύει ότι η ζωή έχει πάντα τον τρόπο να σου δίνει αυτό που θέλεις, ενώ με επιμονή και υπομονή όλα γίνονται. Αγαπημένες ώρες της μέρας: απογευματινή βόλτα με αμάξι και η ήρεμη στιγμή που θα γράψει το άρθρο της ανενόχλητη!