Σύσσωμο το Cosmogony πήρε την απόφαση να τιμήσει τον έναν και μοναδικό, Άγγλο σκηνοθέτη και παραγωγό, Άλφρεντ Χίτσκοκ. Σαν σήμερα, σε ηλικία 80 ετών, ο Ά. Χίτσκοκ «εγκατέλειψε» το μάταιο τούτο κόσμο, αφήνοντας μια θαυμαστή κληρονομιά πίσω του. Όταν μιλάμε για τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, ή για τις ταινίες του, ένα είναι το σίγουρο… συνεχώς όλο και κάτι θα βρεις να προσθέσεις. Μια αλησμόνητη φιγούρα και μια αξεπέραστη σκηνοθετική ματιά. Μέσα από την πλούσια φιλμογραφία του και το μοναδικό του έργο, παραμένει διαχρονικά ένας πρωτοπόρος σκηνοθέτης και σημείο αναφοράς, τόσο για τους θεατές, όσο και για τους συναδέλφους του στο χώρο της Έβδομης Τέχνης.

χιτ1

(Πηγή εικόνας: vallartatribune.com)

Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1899 στο East Ed του Λονδίνου. Αρχικά, φοίτησε στο School of Engineering and Navigation διδασκόμενος μηχανική, ηλεκτρολογία, ακουστική και ναυπηγική, και προκειμένου να καλύψει τις βιοτικές του ανάγκες, εργάσθηκε σε μία τηλεγραφική εταιρεία, ενώ παρακολουθούσε και μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Η πρώτη του επαγγελματική σύνδεση με τον κινηματογράφο ήταν το 1920, όταν έπιασε δουλειά στο παράρτημα της αμερικανικής Famous Players – Lasky της Paramount Pictures στο Λονδίνο, σχεδιάζοντας τους τίτλους αρχής για τις ταινίες του στούντιο. Το 1922, ανέλαβε για πρώτη φορά να σκηνοθετήσει, από σπόντα, την ταινία Always Tell Your Wife, προκειμένου αυτή να ολοκληρωθεί. Οι παραγωγοί εντυπωσιάστηκαν από το αποτέλεσμα και κάπως έτσι ανέλαβε την πρώτη του ταινία, Αριθμός 13.  Η αρχή της καριέρας του, όμως, ξεκινά με την ταινία Pleasure Garden το 1925.

Αφότου μετακόμισε στις ΗΠΑ, το Hollywood τον απέρριπτε συνεχώς, καθώς κανείς δεν πίστευε ότι θα καταφέρει να κάνει καριέρα στο χώρο. Η μεγάλη ευκαιρία για τον Χίτσκοκ, δόθηκε από τον παραγωγό, Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ, ο οποίος του πρόσφερε επταετές συμβόλαιο. Του ανέθεσε αρχικά μια ταινία για τον Τιτανικό, αλλά το σχέδιο τελικά απορρίφθηκε και του ανέθεσε τη Ρεβέκκα. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας του 1940, αλλά φυσικά το Όσκαρ πήγε στον παραγωγό και όχι στον Χίτσκοκ.

ψυχω

(Πηγή εικόνας: chicagonow.com)

Μέχρι το μεγάλο «μπαμ», δηλαδή το Ψυχώ, ο Χίτσκοκ γύρισε ένα σωρό ταινίες, δίχως μεγάλο ενδιαφέρον, ή πιο σωστά, κάποια ουσιαστική ανταπόκριση από το κοινό. Μετά την καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία του Ψυχώ άρχισε να σκηνοθετεί ταινίες όλο και πιο αραιά. Από το 1977 μέχρι και το θάνατό του (29/04/1980), δούλευε πάνω στη δημιουργία ενός φιλμ με τίτλο The Short Night. Μετά το θάνατό του, ο σεναριογράφος Ντέιβιντ Φρίμαν εξέδωσε την τελική εκδοχή του σεναρίου.

3+1 στοιχεία για τον Χίτσκοκ:

  1. Προτιμούσε πάντα τις ξανθές πρωταγωνίστριες, εξάλλου ο ίδιος είχε δηλώσει «Οι ξανθές αποτελούν τα καλύτερα θύματα. Μοιάζουν με άσπιλο χιόνι που επιτρέπει να φανούν καλύτερα τα αιματοβαμμένα χνάρια του δολοφόνου.».
  2. Είχε προταθεί πέντε φορές για το Όσκαρ Σκηνοθεσίας (Ρεβέκκα – 1941, Στον ίσκιο του θανάτου/Ναυαγοί – 1945, Νύχτα Αγωνίας – 1946, Σιωπηλός Μάρτυς – 1955, Ψυχώ – 1961), αλλά δεν το κέρδισε ποτέ.
  3. Σε όλες σχεδόν τις ταινίες του, εμφανιζόταν ο ίδιος ο Χίτσκοκ σε ρόλους κομπάρσου (cameo appearence/σύντομο πέρασμα).
  4. Όταν κυκλοφόρησε το «Ψυχώ», ο Χίτσκοκ δεν ήθελε να μάθει κανείς το ανατρεπτικό τέλος, προτού τη δει στη μεγάλη οθόνη. Γι’ αυτό και πήρε τα απαραίτητα μέτρα. Η ταινία γυρίστηκε σε κλειστό στούντιο και το συνεργείο είχε υπογράψει ειδική συμφωνία, η οποία απαγόρευε να αποκαλύψουν σε τρίτους την πλοκή και το τέλος της ταινίας. Μάλιστα, προσπάθησε να αγοράσει όλα τα αντίτυπα του ομώνυμου βιβλίου στο οποίο βασίστηκε η ταινία για να μη διαβάσει κανείς το τέλος. Πράγμα φυσικά και αδύνατον. Μέχρι τότε, οι θεατές μπορούσαν να μπουν στην κινηματογραφική αίθουσα οποιαδήποτε στιγμή ήθελαν, ακόμα και στη μέση της ταινίας. Όταν όμως κυκλοφόρησε το «Ψυχώ», ο Χίτσκοκ απαγόρευσε να πωλούνται εισιτήρια αφού είχε ξεκινήσει η παράσταση προκειμένου να αναγκάσει τους θεατές να παρακολουθήσουν ολόκληρη την ταινία. Από τότε, ο κόσμος ξεκίνησε να πηγαίνει στον κινηματογράφο πριν από την έναρξη της παράστασης, συμπεριφορά που σήμερα θεωρείται δεδομένη.

Τι φοβόταν ο μετρ του τρόμου;

Ως άνθρωπος, και ανεξάρτητα με το ότι σκηνοθετούσε ταινίες τρόμου, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, είχε και αυτός φοβίες. Σοκ και δέος ε; Τι ήταν αυτό όμως που έτρεμε ο Χίτσκοκ; … Τους Αστυνομικούς! Κι όμως.

Η πρώτη φορά που ο «μετρ του τρόμου» Άλφρεντ Χίτσκοκ γνώρισε το φόβο, ήταν στο πρόσωπο ενός αστυνομικού, όντας πιτσιρικάς. Όταν ήταν μικρός, ο πατέρας του τον έστειλε στο αστυνομικό τμήμα με ένα γράμμα στο χέρι. Ο μικρός Άλφρεντ παρέδωσε το γράμμα σε έναν αστυνομικό και περίμενε να μεταφέρει την απάντησή του. Ο αστυνομικός διάβασε το γράμμα και χωρίς να μιλήσει, τον έπιασε από το χέρι και τον οδήγησε σε ένα κελί. Τον κλείδωσε μέσα και τον άφησε μόνο του για πολλές ώρες. Όταν επέστρεψε για να τον αφήσει να φύγει, του είπε: «Αυτά παθαίνουν οι άνθρωποι που κάνουν κακά πράγματα». Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν ξεπέρασε ποτέ τον φόβο του για τους αστυνομικούς. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν έμαθε ποτέ να οδηγεί. Πιθανώς, ήταν μια σκληρή τιμωρία του πατέρα του για μια αταξία και το «διορατικό» όργανο της τάξης βοήθησε στη «συμμόρφωση» του μικρού, τότε, Άλφρεντ.

Ο Χίτσκοκ δεν πήρε ποτέ το χρυσό αγαλματίδιο – κατά κόσμον, Oscar

Αν και είχε τεθεί πέντε φορές ως υποψηφιότητα για το όσκαρ καλύτερης ταινίας, δεν τον είδε κανείς να ανεβαίνει για να παραλάβει το πολυπόθητο Όσκαρ, αφού η Ακαδημία δεν του το έδωσε ποτέ. Παρόλα αυτά, η Ακαδημία αναγνωρίζοντας το λάθος της, του απένειμε το 1968, ένα τιμητικό Όσκαρ (Irving G. Thalberg Memorial Award) για το σύνολο της προσφοράς του, στον χώρο της Έβδομης Τέχνης. Να σημειωθεί πως η εν λόγω βράβευση έχει καταγραφεί ως ο μικρότερος ευχαριστήριος λόγος στην ιστορία του θεσμού.

 

Να σημειωθεί επίσης πως το 1979, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ τιμήθηκε από το American Film Institute με το βραβείο «Lifetime Achievement» – ένα χρόνο αργότερα πέθανε.

 

Ο Χίτσκοκ, εκτός από σωρεία ταινιών, μας άφησε και αρκετά κινηματογραφικά quotes του ίδιου, όπως τα παρακάτω.

236ffcfb483203a2169c217ed07eb4d8

(Πηγή εικόνας: pinterest.com)

  • “Always make the audience suffer as much as possible.”
  • “A glimpse into the world proves that horror is nothing other than reality.”
  • “There is no terror in the bang, only in the anticipation of it.”
  • “A good film is when the price of the dinner, the theatre admission and the babysitter were worth it.” 
  • “I have a perfect cure for a sore throat: cut it.”
  • “The only way to get rid of my fears is to make films about them.”
  • “Television has brought back murder into the home – where it belongs.”
  • “Give them pleasure – the same pleasure they have when they wake up from a nightmare.”
  • “I am scared easily, here is a list of my adrenaline – production: 1: small children, 2: policemen, 3: high places, 4: that my next movie will not be as good as the last one.”
  • “Blondes make the best victims. They’re like virgin snow that shows up the bloody footprints.”
    o

     (Πηγή εικόνας: quotesgram.com)

Πηγή εικόνας εξωφύλλου: jasonbovberg.com