Τη γνωρίσαμε καλύτερα μέσα από τη συμμετοχή της και τις επιτυχίες της στους φετινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο. Η Άννα Κορακάκη μιλάει στο Cosmogony για την καθημερινή της ζωή, τις εμπειρίες και τα σχέδιά της.

-Μαρία Κοσμίδου: Πώς ήσουν ως παιδί;

-Άννα Κορακάκη: Όπως όλα τα υπόλοιπα, τίποτα διαφορετικό. Έκανα ό,τι έκανε η πλειονότητα με το σχολείο μου, κάποιες εξωσχολικές δραστηριότητες, δηλαδή κάποια αθλήματα για λίγο καιρό. Να δοκιμάσουμε το ένα, το άλλο, καμιά ζωγραφική. Είχα κάνει λίγο στίβο και πολύ λίγο κολύμπι.

(Πηγή εικόνας: ekathimerini.com)

-Μ.Κ.: Πώς διασκεδάζεις ως μια νέα 20χρονη κοπέλα;

A.K.: Επίσης όπως όλες οι υπόλοιπες (γέλιο), η μόνη διαφορά είναι ότι δεν το κάνω με την ίδια συχνότητα που το κάνουν οι υπόλοιπες. Αυτό με περιορίζει. Κατά τα αλλά όταν βγω, θα μπορέσω κιόλας να πιω ή να ξενυχτήσω και τα λοιπά, γιατί η έξοδός μου θα είναι σίγουρα σε μια περίοδο που δε θα έχω κοντά κάποιο μεγάλο αγώνα. Οπότε η έξοδος είναι κανονική ας το πούμε έτσι!

-Μ.Κ.: Θα ήθελα να μου σχεδιάσεις την ιδανική μέρα για σένα! Από το πρωί μέχρι το βράδυ, με τοποθεσία, δραστηριότητες, μόνη ή με παρέα.

-Α.Κ.: Εξαρτάται φυσικά από τη περίοδο. Υπάρχουν δυο ειδών! Η μία είναι να είμαι στο σπίτι όλη τη μέρα, να μην έχω προπόνηση ή να είμαι στο ρεπό μου και να είμαι στο ίντερνετ, να βλέπω τηλεόραση, να χουζουρεύω και να κοιμάμαι. Κι η άλλη είναι επίσης, να μην έχω προπόνηση και να πάω κάπου με τους φίλους μου, μια μίνι εκδρομή, κάπου να φάμε ή κάτι τέτοιο, όχι νυχτερινή έξοδο.

-Μ.Κ.: Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας μερικά tips διατροφής και γυμναστικής που ακολουθείς;

-Α.Κ.: Δεν είναι κάτι σπουδαίο. Σίγουρα χρειάζεται και διατροφή και σωματική άσκηση για όλα τα αθλήματα. Φυσικά και με κάποιο άθλημα να μην ασχολείσαι, πάλι χρειάζεται για την υγεία σου. Οποιοσδήποτε το χρειάζεται. Οπότε ακόμα παραπάνω, όταν είσαι κι αθλητής. Συγκεκριμένα, το διαιτητικό μου πλάνο δεν είναι τόσο αυστηρό συγκριτικά με άλλα ολυμπιακά αθλήματα, όπως είναι η γυμναστική, η ενόργανη κι η ρυθμική ή άλλα. Ωστόσο, το φαγητό είναι το παν, γιατί ρυθμίζει τη σκέψη, την ψυχολογία πιο έμμεσα, οπότε είναι καλό να προσέχουμε τι τρώμε.  Εγώ ακολουθώ μια διατροφή τώρα τον τελευταίο καιρό όσο μπορώ κι όταν βρίσκομαι στη Δράμα, γιατί όταν είμαι στους αγώνες, εκ των πραγμάτων δε μπορώ να την ακολουθήσω. Είναι πρωτογενής διατροφή, δηλαδή τα φαγητά δεν έχουν αλάτι, είναι όλα τα υλικά οργανικά/βιολογικά, οπότε είναι πολύ ποιοτική η τροφή. Κι ακολουθώ αυτό, με φρούτα, λαχανικά και τα λοιπά. Και φυσικά γυμναστήριο.

(Πηγή εικόνας: mononews.gr)

M.K.: Είσαι φοιτήτρια της Ειδικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Πολλοί όμως, δε γνωρίζουν ότι λόγω των διακρίσεων σου στα πρωταθλήματα σκοποβολής, ενισχύθηκε η μοριοδότησή σου και είχες αργότερα την ευχέρεια να επιλέξεις οποιοδήποτε αντικείμενο σπουδών, για παράδειγμα, από Νομική ως ΤΕΦΑΑ. Γιατί λοιπόν, επέλεξες την Ειδική Αγωγή;

-Α.Κ.: Μου αρέσει πάρα πολύ ως αντικείμενο σπουδών. Εκτός από τις σπουδές και το τι μελετάς, έχω μια πολύ μεγάλη ευαισθησία για τα ΑΜΕΑ γενικότερα, οπότε νομίζω ότι αυτό με ώθησε, γιατί θα μπορούσα με το ίδιο σκεπτικό να επιλέξω παιδαγωγικό ή βρεφονηπιοκομία ή οτιδήποτε τέτοιο. Οπότε η ευαισθησία προς τα ΑΜΕΑ ή διάφορες μειονότητες που έχουν ανάγκη την αλτρουιστική κι αλληλέγγυα στάση των ανθρώπων με συγκινούν πάρα πολύ.

-Μ.Κ.: Ποια είναι τα επαγγελματικά σου σχέδια για το μέλλον; Σκέφτεσαι να συνδυάσεις τη σκοποβολή με το αντικείμενο των σπουδών σου;

-Α.Κ.: Η αλήθεια είναι ότι μπορεί να συνδεθεί, το έχω σκεφτεί. Απλώς είναι δύσκολο ειδικά στην Ελλάδα. Από εκεί και πέρα, πραγματικά δεν ξέρω ποιο θα είναι το μέλλον μου, όσον αφορά τον επαγγελματικό τομέα, γιατί δε θεωρείται, αυτή τη στιγμή και οποιαδήποτε στιγμή, ότι η σκοποβολή είναι το επάγγελμά μου και το οποιοδήποτε άθλημα. Εντάξει, μπορεί σε κάποια στιγμή να σου αποφέρει κάποια έσοδα και τα λοιπά, αλλά δεν είναι αυτά με τα οποία μπορείς να φτιάξεις τη ζωή σου και να βασιστείς. Δεν είναι κάτι σταθερό. Οπότε δε θεωρείται επάγγελμα. Τώρα επαγγελματικά δε ξέρω τι θα γίνει, γιατί περιμένουμε κι εμείς, είναι πολλές ανοιχτές προτάσεις, κλειστές για την ακρίβεια, για επαγγελματική αποκατάσταση. Εννοώ στα σώματα ασφαλείας των Ολυμπιονικών. Βέβαια αυτό έχει καταργηθεί και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να δουλέψω ως ειδική παιδαγωγός.

-Μ.Κ.: Αν έπρεπε να επιλέξεις ανάμεσα στα δυο, ποιο θα ήταν αυτό;

-Α.Κ.: Νομίζω ότι θα τα έκανα παράλληλα και δε θα διάλεγα ποτέ ένα από τα δύο.

(Πηγή εικόνας: entertv.gr)

-Μ.Κ.: Έχεις σκεφτεί να φύγεις στο εξωτερικό είτε για να ενισχύσεις τις σπουδές σου, είτε για να εξασκήσεις εκεί το άθλημα της σκοποβολής;

-Α.Κ.: Ναι, το είχα σκεφτεί παλαιότερα, αλλά αυτό δεν αφορούσε κάτι απ’ αυτά που είπες. Ήταν περισσότερο, επειδή υπήρχαν πάρα πολλά θέματα με την ομοσπονδία, τα οποία εξαλείφονται με τον καιρό. Ωστόσο, τότε ήταν πολύ έντονα κι επαναλαμβανόμενα και η συχνότητά τους με ταλαιπωρούσε πάρα πολύ, οπότε γι’ αυτό το είχα σκεφτεί. Αλλά ήταν απλώς μια σκέψη, δεν ήταν κάτι που το σχεδιάζαμε. Πάντα έχεις γενικά στο μυαλό σου τέτοιες εναλλακτικές, όταν κάνεις κάτι τέτοιο. Είναι σαν το επάγγελμά σου, όταν δεν έχεις εδώ δουλεία ή δεν υπάρχει ανταπόκριση κι όταν δεν υπάρχουν κατάλληλες συνθήκες, πάντα σκέφτεσαι και το να φύγω έξω, γιατί έχω εκείνο ή μπορώ να κάνω το άλλο. Οπότε κάπως έτσι είναι και σ’ εμάς.

-Μ.Κ.: Θα μπορούσες να μου αναφέρεις 5 ιδανικούς ταξιδιωτικούς προορισμούς για σένα; Αιτιολόγησε μου τις επιλογές σου.

-Α.Κ.: Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία. Πού αλλού; Ηνωμένες Πολιτείες. Κι ένας ακόμη είναι η Ρωσία. Οι τρεις πρώτες γιατί είναι κυρίως μεσογειακές χώρες και θυμίζουν πάρα πολύ Ελλάδα. Εμένα το βόρειο δε μου αρέσει, το πολύ αυστηρό, το πολύ στυφό, όπως είναι ας πούμε οι Σκανδιναβικές χώρες ή η Γερμανία. Η Ελλάδα είναι η αγαπημένη μου και φυσικά δεν την έβαλα μέσα σ’ αυτές, γιατί ζούμε εδώ. Φυσικά, αν έπρεπε να προτείνω σε οποιονδήποτε άλλο ταξιδιωτικό προορισμό, εννοείται ότι θα έλεγα Ελλάδα μόνο. Έχει πολύ ωραίο κόσμο σ’ αυτές τις χώρες, έχουν ωραίο ταμπεραμέντο, έχουν ωραία κουλτούρα. Είναι όμορφες χώρες, με ωραίες γλώσσες η καθεμία. Ηνωμένες Πολιτείες γιατί είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό από την Ευρώπη. Δηλαδή όποιος ταξιδεύει Ευρώπη και πάει εκεί, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό κι είναι μια πολύ ωραία εμπειρία. Και Ρωσία, γιατί είναι πάρα πολύ όμορφη, μ’ αρέσει πάρα πολύ. Όχι όλη, δυο τρεις πόλεις. Κι εκεί είναι κάτι ξεχωριστό, είναι κάτι ανάμεσα σε Σκανδιναβία και Ευρώπη, κυρίως κεντρική Ευρώπη.

(Πηγή εικόνας: newmoney.gr)

-Μ.Κ.: Με αφορμή λοιπόν τα ταξίδια, θα ήθελα να μου περιγράψεις πώς βίωσες την πρώτη σου συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο και πώς σου φάνηκε η διοργάνωση;

-Α.Κ.: Καταρχάς, εγώ είχα πάει στο Ρίο τέσσερις μήνες πριν τους Ολυμπιακούς. Πάντα πριν τους Ολυμπιακούς γίνεται ένα παγκόσμιο κύπελλο, test event λέγεται, που πηγαίνουμε εκεί αθλητές κι αγωνιζόμαστε στα venues που θα αγωνιστούμε στους Ολυμπιακούς. Οπότε είχα μια ιδέα για το κλίμα, τον καιρό, τα φαγητά και τα λοιπά. Είναι πολύ σημαντικό. Κι όταν πήγα στο Ρίο τότε, έλεγα ότι ήθελα να ευχαριστηθώ τη διοργάνωση. Ήταν ο πρώτος αγώνας που πήγα έτσι. Σ’ όλους τους υπόλοιπους, είχα το στόχο να κάνω αυτό. Φυσικά κι εδώ υπήρχε στόχος, να μπω στους τελικούς, αλλά δεν ήταν τόσο άμεσος, γιατί είναι μια τεράστια διοργάνωση και μόνο η συμμετοχή είναι επιτυχία. Οπότε πήγα για να το χαρώ, γιατί είναι μια πολύ ξεχωριστή και διαφορετική από άλλους αγώνες, από ευρωπαϊκά ή παγκόσμια. Αφού πήγα λοιπόν, ήμουν και χαλαρή, έγινε μετά κι αυτό με τις επιτυχίες, οπότε φυσικά δε μπορούσα να ζήσω κάτι καλύτερο για να θυμάμαι. Ήταν όλο το πακέτο φανταστικό!

(Πηγή εικόνας: cnn.gr)

-Μ.Κ.: Θυμάσαι κάποιο αστείο περιστατικό από κάποια συμμετοχή σου στη σκοποβολή;

-Α.Κ.: Μμμ, όχι, νομίζω δεν έχει τύχει κάτι αστείο, γιατί θα μου ερχόταν αμέσως στο μυαλό. Για να μην το θυμάμαι, νομίζω δεν έχει συμβεί κάτι αστείο. Έχει συμβεί όμως κάτι, το οποίο με ταρακούνησε αρκετά. Είχαμε φτάσει Φινλανδία, πήγαμε για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και στο αεροδρόμιο, όταν πήραμε τις βαλίτσες μας, ήρθαν τα όπλα όλων, εκτός από το δικό μου. Κι ήρθε το δικό μου μετά από δυο μέρες. Εκεί παθαίνεις ένα κοκομπλόκο, γιατί σ’ εμάς, αν χάσεις τον εξοπλισμό σου, δεν είναι ενόργανη γυμναστική, να πιάνεις τους κρίκους και να είναι εκεί. Όταν έχεις εξοπλισμό και χάνεται, δηλαδή τη βάρκα σου, το κουπί σου, το ακόντιό σου, το όπλο σου, είναι ένα σοκ!

-Μ.Κ.: Κλείνοντας, θα ήθελα να δώσεις μια συμβουλή στα νέα παιδιά που ασχολούνται τόσο με τη σκοποβολή, όσο και με τον αθλητισμό γενικότερα, όχι μόνο ως Ολυμπιονίκης, αλλά κυρίως ως μια νεαρή αθλήτρια.

-Α.Κ.: Για να δώσω συμβουλή, λογικά απευθύνομαι στα παιδιά που έχουν κάποιους στόχους μέσα από τον αθλητισμό, γιατί υπάρχουν και τα παιδιά που πηγαίνουν απλά στο γήπεδο πραγματικά για εκτόνωση ή γιατί πάνε οι φίλοι τους και για να είναι με παρέα, κι αυτό το βρίσκω πάρα πολύ υγιές. Το έκανα κι εγώ για πολλά χρόνια κι είναι πολύ απολαυστικό. Συμβουλή σ’ αυτούς που θέλουν να κάνουν το ένα βήμα παραπάνω, είναι να ακούν τον προπονητή τους, να έχουν έναν άνθρωπο τον οποίο εμπιστεύονται, να ακούν τη συμβουλή του και να δουλεύουν πάρα πολύ σκληρά. Δηλαδή, πολλή εντατική προπόνηση, να έχουν πίστη σ’ αυτό που κάνουν, στόχο και μεθοδικότητα. Μεθοδικότητα και δουλειά λοιπόν!

Ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη συνέντευξη και ευχόμαστε πάντα επιτυχίες!

Πηγή κεντρικής εικόνας: huffingtonpost.gr

Μαρία Κοσμίδου

About Μαρία Κοσμίδου

Σπουδάζει Δημοσιογραφία στο Πάντειο. Λατρεύει τη μουσική (κυρίως τη rock), τα βιβλία και τις φωτογραφίες. Αγαπημένη της σειρά το "How I Met Your Mother". Ονειρεύεται να ταξιδέψει πολύ και να μάθει κιθάρα. Θα τη δείτε να χτυπιέται στο γυμναστήριο, για να κάψει τις θερμίδες από το φαγητό που μαγείρεψε και καταβρόχθισε μαζί με τον αδερφό της. Δεν την απασχολεί καθόλου πού θα βγει και τι θα κάνει, αρκεί να έχει πάντα τους φίλους της μαζί. Motto : "A change may be just around the corner".