Διαβάζεις πυρετωδώς για τις Πανελλήνιες, θεωρώντας πως αυτό θα είναι το κουραστικότερο διάβασμα που θα κάνεις στη ζωή σου και περιμένεις πως όταν περάσεις στη σχολή που θες, θα ανταμειφθείς με ατέλειωτες μέρες ξεκούρασης, ξέφρενο παρτάρισμα, φοιτητική ζωή και τα μυαλά στα κάγκελα. Και μετά πας και αποφασίζεις να μπεις στην Ιατρική. Αυτή είναι η αρχή του ατέρμονου παραλόγου. Είσαι τρελός, ή πωρωμένος, ή ακόμα και τα δύο – μαντέψτε σε ποια κατηγορία ανήκω.

via GIPHY

1.Σίγουρα η μεγαλύτερη απογοήτευση ήταν το πρώτο έτος, αφού θα μπορούσε άνετα να αποκαλείται και Τετάρτη Λυκείου. Εντάξει, κι εγώ μπήκα στο πρώτο εργαστήριο Βιολογίας με την ιατρική ποδιά, το νυστέρι και την κλασική selfie για το facebook, φυσικά δεν είχα την εντύπωση πως στο πρώτο εξάμηνο θα είμαι έτοιμη να βγάζω διαγνώσεις όπως ο Dr House. Όμως δεν περίμενα με τίποτα να κάνω πάλι βιολογία, φυσική, χημεία και στατιστική ίδια με τα μαθηματικά γενικής. Το καλό της υπόθεσης; Το πρώτο έτος απαιτούσε πολύ λίγο διάβασμα.

2.Το σοκ στο δεύτερο έτος είναι ο όγκος διαβάσματος. Νόμιζες πως το πρώτο έτος, που ήθελε πέντε μέρες διαβάσματος για να περάσεις τα μαθήματα, ήταν ενδεικτικό του διαβάσματος. Έλα που δεν είναι έτσι! Έχεις πολύ πιο απαιτητικά μαθήματα, με πολύ περισσότερη ύλη και χρειάζεται χρόνο για να τα καταλάβεις.

via GIPHY

3.Ανατομία = πτώμα = πανικός! Μπαίνεις στο πρώτο μάθημα στο ανατομείο και βλέπεις διάφορα σώματα. Ο καθηγητής αρχίζει να κόβει το δέρμα του χεριού με το νυστέρι και γρήγορα γρήγορα σου εξηγεί πως οι αρτηρίες διακρίνονται εύκολα γιατί έχουν πιο κόκκινο χρώμα, πως τα νεύρα είναι εμφανή γιατί είναι άχρωμα και εύκολα καταλαβαίνεις ποιες είναι οι φλέβες αφού είναι πιο σκούρες. Τι βλέπεις εσύ; Σωληνάκια! Ίδιου χρώματος, ίδιου σχήματος σωληνάκια! Κάπως έτσι παθαίνεις το σοκ και υστεριάζεις ότι δεν παίζει να πάρεις ποτέ πτυχίο.

4.Το πιο κουλό σε αυτή τη σχολή είναι τα μαθήματα επιλογής. Υπάρχουν αρκετά μαθήματα επιλογής που εξετάζονται με γνωστή τράπεζα ερωτήσεων, πολλαπλής επιλογής, και μάλιστα απαντημένες. Να διαβάζεις δηλαδή τρεις μήνες για να περάσεις παθολογία και είκοσι λεπτά στο λεωφορείο για το μάθημα επιλογής – για να πάρεις δέκα, αν θες απλώς να περάσεις τρία λεπτά ώστε να κάνεις μια ανάγνωση των ερωτήσεων αρκούν.

via GIPHY

5.Όσο περνάνε τα έτη, τα μαθήματα γίνονται πολύ πιο ενδιαφέροντα, ειδικά στο τέταρτο έτος, που μπαίνεις στις κλινικές. Πηγαίνεις στα νοσοκομεία, έρχεσαι για πρώτη φορά σε επαφή με ανθρώπους, με πραγματικούς ασθενείς και βλέπεις τι εφαρμογή έχουν οι θεωρητικές γνώσεις των προηγούμενων ετών. Ακούς τον καθηγητή που σου λέει σε κάθε μάθημα πόσο σημαντικό είναι να φέρεσαι με ειλικρίνεια, ενσυναίσθηση και σεβασμό στον ασθενή. Και μετά βλέπεις τον ίδιο άνθρωπο να κάνει την εξής συζήτηση με τον ασθενή που κάνει κολονοσκόπηση:

via GIPHY

Ασθενής: Γιατρέ, πονάω πολύ αυτή τη φορά. Οι άλλοι που μου έκαναν κολονοσκόπηση δε με πόνεσαν καθόλου

Γιατρός: Αν έμενες με την κολονοσκόπηση των άλλων που δε σε πόνεσαν, θα πέθαινες. Μήπως τώρα που σε πονάμε σε σώσουμε κιόλας;

Αυτά είναι μερικά από τα παράλογα της σχολής, κάποια αστεία και άλλα όχι. Ευτυχώς δεν είναι έτσι η σχολή τις περισσότερες φορές, αντιθέτως, γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα. Οπότε υπομονή για όσους σπουδάζουν ήδη και για εσάς που το σκέφτεστε να μπείτε στην Ιατρική, αφού πήρατε μια ιδέα διαβάζοντας το άρθρο, προετοιμαστείτε για πολλά παράλογα!

Πηγή κεντρικής εικόνας: pullyourselftogether.gr

Μαίρη Γεροπέππα

About Μαίρη Γεροπέππα

Φοιτήτρια ιατρικής, αν και πωρωμένη με την ορθή χρήση του λόγου. Αγαπημένο μου βιβλίο "Ο Μικρός Πρίγκιπας". Λατρεύω το μπλε, τη θάλασσα, τα ταξίδια και τις ουσιαστικές σχέσεις. Αν περιέγραφα τον εαυτό μου με ένα motto, αυτό θα ήταν: "Don't stop when you're tired, stop when you're done".