Δύο χέρια ενωμένα. Στραμμένα προς τα κάτω. Δεν αποχωρίζεται το ένα το άλλο. Παραμένουν ενωμένα. Προσεύχονται. Αλλά ποιος προσεύχεται και γιατί; Αναρωτιέσαι μόλις βρεθείς μπροστά στο γκράφιτι Praying for us.

(Πηγή εικόνας: Προσωπικό Αρχείο)

Οδός Πειραιώς. Ένας αθηναϊκός δρόμος γεμάτος κίνηση. Εκατοντάδες ανθρώπων τον διασχίζουν καθημερινά. Αδιαφορούν και προσπερνούν βιαστικά τα ψυχρά κτήρια που υψώνονται γύρω τους. Η ατμόσφαιρα αλλάζει όταν αντικρίσεις το ξενοδοχείο Vienna. Πριν μερικά χρόνια, ο τοίχος του ξενοδοχείου ήταν κενός. Πλέον σ’ αυτό το σημείο έχει σχεδιαστεί ένα γκράφιτι. Το σχέδιο της τοιχογραφίας είναι εμπνευσμένο από το έργο “Χέρια που προσεύχονται” του Γερμανού καλλιτέχνη, Albert Durer. Στο αρχικό έργο, τα χέρια είναι στραμμένα προς τα πάνω, σαν να προσεύχεται ένας απλός άνθρωπος στο Θεό. Αντιθέτως στο γκράφιτι τα χέρια είναι αντεστραμμένα. Δημιουργεί την αίσθηση του παράδοξου στον θεατή. «Είναι σαν με τα χέρια αυτά να κατεβαίνει ο Θεός για να βοηθήσει τον κόσμο» περιγράφει ο Hasan Neim, ο οποίος εργάζεται απέναντι από το ξενοδοχείο. «Αυτό το γκράφιτι είναι πολύ ωραίο. Εγώ εδώ συνέχεια βλέπω απέναντι, όταν περνάνε τουρίστες, να τραβάνε πολλές φωτογραφίες και να λένε πόσο ωραίο είναι. Κι εμένα μου αρέσει να βλέπω τέτοια έργα.» συνεχίζει περιγράφοντας όχι μόνο τις εντυπώσεις των περαστικών της περιοχής στη θέαση του έργου, αλλά και τις δικές του.

Ανέκαθεν υπήρχαν διχογνωμίες για την αθηναϊκή street art. Πολλοί κατέκριναν τη διάδοση της συγκεκριμένης τέχνης. Θεωρούν πως υποβαθμίζει τη δημόσια εικόνα της πόλης. Την απάντηση σε όσους εναντιώθηκαν έδωσε το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Στα πλαίσια του προγράμματος του «Αθήνα – Αττική 2014», συμπεριέλαβε τη δράση «Εικαστικές Παρεμβάσεις στο Δημόσιο Χώρο – Ζωγραφική επί των Τυφλών Όψεων των κτηρίων της Αθήνας». Υπάλληλος του πάρκινγκ δίπλα στο ξενοδοχείο Vienna επιβεβαιώνει: «Το Υπουργείο το έφτιαξε αυτό. Ο κόσμος σταματά πολλές φορές να το φωτογραφήσει.» Ο κόσμος φαίνεται να αντιδρά θετικά βλέποντας το έργο. Θαυμασμός κρύβεται πίσω από τα φλας των φωτογραφιών.  «Τα γκράφιτι είναι μια μορφή τέχνης που μου αρέσει, πιστεύω ότι ομορφαίνει αρκετά την εικόνα της πόλης. Θα ήθελα να συνεχιστεί.» δηλώνει η κυρία Μυρσίνη, μια περαστική της οδού Πειραιώς.

Ο κόσμος συνεχίζει να κινείται κανονικά. Τα δυο χέρια είναι ακόμη ενωμένα. Και τελικά τι συμβολίζουν, αναρωτιέσαι και πάλι. Κανένας δε χρειάζεται να ορίσει τι συμβολίζουν. Αρκεί να τα παρατηρήσει. Να αφεθεί στα αισθήματα που το θέαμα δημιουργεί.

 

Πηγή πληροφοριών: Εδώ

Πηγή κεντρικής εικόνας: lifo.gr

Μαρία Κοσμίδου

About Μαρία Κοσμίδου

Σπουδάζει Δημοσιογραφία στο Πάντειο. Λατρεύει τη μουσική (κυρίως τη rock), τα βιβλία και τις φωτογραφίες. Αγαπημένη της σειρά το "How I Met Your Mother". Ονειρεύεται να ταξιδέψει πολύ και να μάθει κιθάρα. Θα τη δείτε να χτυπιέται στο γυμναστήριο, για να κάψει τις θερμίδες από το φαγητό που μαγείρεψε και καταβρόχθισε μαζί με τον αδερφό της. Δεν την απασχολεί καθόλου πού θα βγει και τι θα κάνει, αρκεί να έχει πάντα τους φίλους της μαζί. Motto : "A change may be just around the corner".